19 Μαϊ. 2022

Σχετικά με τις φοιτητικές εκλογές

Βαθύτατη κρίση αντιπροσώπευσης

Για να (προσπαθήσουμε να) αποδομήσουμε οριστικά κάτι που αποτελεί κάκιστο παγιωμένο στοιχείο του πολιτικού και κομματικού μας συστήματος, ας πάρουμε αφορμή από τις τελευταίες φοιτητικές εκλογές.

Εδώ και δεκαετίες η πολιτική γραφειοκρατία και οι κομματικοί μηχανισμοί (και μάλιστα με απόλυτη χρήση μηχανισμών και διαδικασιών εξάρτησης του πολιτικού υποκειμένου των λεγόμενων «μαζικών χώρων», δηλαδή των πολιτών που αθροίζονται σε συνδικάτα, επιμελητήρια, συλλόγους κλ.π.), κυριαρχούν απολύτως στις «εκλογές» αυτού του τύπου.

Γι’ αυτό και μόνο ως αναμέτρηση μηχανισμών και γραφειοκρατικής παρακμής των πολιτικών διαδικασιών θα είχε νόημα και μόνο να ασχοληθεί κανένας μαζί τους.

Αντίθετα τα αποτελέσματα αυτών των «εκλογών συνεχίζουν ακόμη και από φίλους με εξελιγμένη και ώριμη πολιτική σκέψη να αξιολογούνται ως οχήματα εξαγωγής σοβαρών πολιτικών συμπερασμάτων σχετικών με τους συσχετισμούς δυνάμεων μέσα στην ελληνική κοινωνία.

Λυπάμαι, πρόκειται για απολύτως ανεδαφικά συμπεράσματα! Διότι απλά, ό,τι εκλέγεται σε τέτοιες εκλογές καμιά απολύτως σχέση δεν έχει με τα κοινωνικά κινήματα που συνδέονται άρρηκτα με τους χώρους εργασίας, μόρφωσης, επαγγελματικής δραστηριότητας κλ.π. Κατά συντριπτική πλειοψηφία για τα προσωπικά προνόμια της θέσης και το σαθρό σαρκίο μιας αμφίβολης εξουσίας επί των ομοίων τους «το πάπλωμα». Μην κοροϊδευόμαστε. Και, κυρίως, με οδηγό τις πολιτικές επιθυμίες μας ας μην κυλάμε σε έωλες σκέψεις περί του πολιτικού υπόβαθρου αυτής της κατάντιας, που δεν είναι άλλο από την παρακμή και τη σήψη του αντιπροσωπευτικού συστήματος όπως το ασκούμε στη χώρα.     

Εδώ και δεκαετίες, λοιπόν, μειοψηφικές πολιτικές παρατάξεις κερδίζουν αυτές τις «εκλογές», ενώ την ίδια ώρα καταρρέουν στην κεντρική πολιτική σκηνή, όπου πρωτίστως και αφαλκίδευτα καταγράφεται η λαϊκή βούληση.

Για τους λόγους αυτούς καθόλου δεν μοιράζομαι την ικανοποίηση επειδή έχασε η ΔΑΠ τις φοιτητικές εκλογές. Εξ ίσου αδιάφορο μου είναι ότι τις κέρδισε η Πσκ! Ιδίως μάλιστα ως απόλυτη ένδειξη ότι τον ένα σκληρά γραφειοκρατικό μηχανισμό ενός κόμματος διαδέχτηκε η ηγεμονία ενός άλλου μηχανισμού με τα ίδια πολιτικά χαρακτηριστικά -και ίσως ακόμη χειρότερα από εκείνα του ως σήμερα «νικητή».

Δεν ξέρω αν η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ έχει λόγο πανηγυρισμού, επειδή κέρδισε η Πσκ! Περισσότερο σαν αναγγελία προσέγγισης ανάμεσα σε οικτρές μειοψηφίες μεσα στη νεολαία και τους φοιτητές μου ακούγεται αυτη η ικανοποίηση, παρά ως συμπέρασμα σοβαρής οργάνωσης νεολαίας.

Μόνον όταν υγιείς και ουσιαστικές διαδικασίες αντιπροσώπευσης των αιτημάτων του κάθε «μαζικού χώρου» θα έχει σημασία να ασχοληθούμε μ’ αυτά. Ως τότε η ουσιαστική μάχη θα δίνεται με σκοπό να φύγει η καταστροφικότατη σημερινή κυβερνητική κουστωδία και να έρθει στην Ελλάδα προοδευτική κυβέρνηση.