11 Οκτ. 2022

Η κρίση της οικονομίας στην Ελλάδα και η κυβερνητική πολιτική

Γιατί είναι κοινωνικά άδικες

οι επιδοματικές πολιτικές

Η ελευθερία της αγοράς, στον καπιταλισμό, δεν είναι αυτοσκοπός, όπως έχει «περάσει» στην κρατούσα αντίληψη των πραγμάτων, το άσχετο για τις νόρμες λειτουργίας των κοινωνιών και των οικονομιών εγχώριο «νεο-φιλελευθεράτο».   

Αντίθετα, η ελευθερία της αγοράς είναι μέσο αυτορρύθμισης της αγοράς, σε ομαλές  συνθήκες λειτουργίας των οικονομιών, με σκοπό ακριβώς να αποκρούονται με απλή εφαρμογή των κανόνων της προσφοράς και της ζήτησης τυχόν φαινόμενα αισχροκέρδειας και τεχνητής κατανάλωσης, που και τά δύο συμβάλλουν στην ενίσχυση του πληθωρισμού.

Βεβαίως, σε συνθήκες ανώμαλης λειτουργίας των οικονομιών, όπως κατά κόρον συμβαίνει σήμερα για μια σειρά λόγους (πόλεμος, πλασματικός πληθωρισμός ανεξαρτήτως αύξησης της ζήτησης, μακρά κρίση στην πραγματική καπιταλιστική οικονομία, λυσσαλέος διεθνής προστατευτισμός σε μια σειρά προϊόντων -ανάμεσά τους η ενέργεια, τεχνητά αυξημένο κόστος χρήματος από τις τράπεζες -τομέας, όπου επίσης από καιρό έπρεπε να έχει ενεργοποιηθεί ρυθμιστικός μηχανισμός εκλογίκευσης των αξιών με κρατική παρέμβαση), επιβάλλεται από τους κανόνες λειτουργίας του υγιούς καπιταλισμού επέμβαση του κράτους!

Αντ’ αυτού, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη προσπαθεί απεγνωσμένα να δραπετεύσει από την υποχρέωσή της να παρέμβει ρυθμιστικά στην αγορά (κάτι που πια λαμβάνει χώρα με διάφορους τρόπους σχεδόν σ’ ολόκληρη τη δυτική Ευρώπη). Σκοπός αυτής της εμμονής δεν είναι κάποια ιδεολογική-οικονομολογική εμμονή, αλλά στυγνά και απερίφραστα να διαφυλαχθούν τα υπερκέρδη  ιδιωτικών επιχειρήσεων, που κερδοσκοπούν ασύστολα μέσα στην κρίση και συγκαταλέγονται στους πιστότερους κυβερνητικούς υποστηρικτές.   

Έτσι η κυβέρνηση επιλέγει επιδοματικές πολιτικές δήθεν στήριξης των νοικοκυριών, των οποίων το βαρύτατο δημοσιονομικό κόστος σχεδόν καθόλου δεν βαραίνει αυτές τις ιδιωτικές επιχειρήσεις (ουδέ καν με κάποια συμβολική αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης δεν βαρύνονται), με αποτελεσμα οι ίδιες ιδιωτικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα -και μόνο- να έχουν εγγυημένες κερδοφορίες, την ώρα που βρισκόμαστε στη σφοδρότερη φάση της οικονομικής κρίσης. Γι’ αυτό ακριβώς σ’ όλη την υπόλοιπη Ευρώπη ενεργειακές εταιρείες ταλαιπωρούνται και συχνά παρεμβαίνει το δημόσιο, ενώ στην Ελλάδα οι ενεργειακές εταιρείες ανενόχλητες απολαμβάνουν τα διασφαλισμένα κέρδη τους, σε βάρος όλων μας.    

Με τον τρόπο αυτόν, το δημοσιονομικό κόστος των επιδομοτικών πολιτικών που έχουν επιλεγεί ως δήθεν αποτελεσματική αντίδραση της Ελλάδας στην κρίση της οικονομίας της, σηκώνουν τα δημόσια ταμεία, δηλαδή ολοι οι πολίτες, δηλαδή τα ίδια τα επιδοτούμενα νοικοκυριά. Μ΄’ άλλα λόγια, εμείς οι πολίτες επιδοτούμε τον εαυτό μας, για να μένουν αλώβητα τα κέρδη ιδιωτών-κυβερνητικών φίλων.            

Σαφές τωρα το τί πρέπει να αλλάξει αμέσως, ή ακόμη δεν καταλάβαμε;…

(Από μία ανάρτηση στο facebook)