1 Φεβ. 2016

Ε.Ε. - 2 μέτρα και 2 σταθμά υπέρ των ισχυρών - Η περίπτωση Κύπρος

«Δεν υπάρχει τίποτα πιο αναξιοπρεπές

από το θέαμα ενός χρεωκοπημένου ανθρώπου

να ζητά βοήθεια»

Στο συμπέρασμα ότι η ΕΕ έχει συχνά ‘δύο μέτρα και δύο σταθμά’ με αποτέλεσμα να πληρώνουν τελικά τον λογαριασμό οι μικρές χώρες που είναι πιο ευάλωτες, όπως η Ελλάδα, καταλήγει η ανταποκρίτρια της ολλανδικής εφημερίδας NRC Handelsblad Caroline de Gruyter σε ανάλυσή της που δημοσιεύει η εφημερίδα υπό τον τίτλο «Η Ελλάδα βρίσκεται στο λάθος σημείο της διαδρομής». 

Τον Μάιο του 2013 οι «Times of Malta» δημοσίευσαν ένα αξιοσημείωτο άρθρο του Μαλτέζου υπουργού Οικονομικών Edward Scicluna. Το άρθρο, που έφερε τον τίτλο «Κύπρος, ένα μάθημα ζωής» αναφερόταν στην νύχτα εκείνη που οι ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών επέπλητταν με σκληρά λόγια την χρεωκοπημένη και απείθαρχη Κύπρο. Το άρθρο ξεκινούσε με τα εξής λόγια: «Δεν υπάρχει τίποτα πιο αναξιοπρεπές από το θέαμα ενός χρεωκοπημένου ανθρώπου να ζητά βοήθεια». 

Όποιος θέλει να καταλάβει γιατί χώρες σαν την Γερμανία και την Αυστρία απειλούν να θέσουν εκτός της ζώνης Schengen την Ελλάδα, πρέπει να διαβάσει αυτό το άρθρο. Για τον Scicluna, η ταπείνωση που υπέστη ο Κύπριος ομόλογός του ήταν ένα αξέχαστο μάθημα για όλες τις μικρές ευρωπαϊκές χώρες. Το μήνυμα συνοψίζεται στα εξής: «Φρόντισε να έχεις τακτοποιήσει τα του οίκου σου διότι εάν τα πράγματα πάνε στραβά, σου επιφυλάσσεται σκληρότερη μεταχείριση απ’ ό,τι εάν ήσουν μια μεγάλη χώρα». 

Η Κύπρος επέτρεψε στους πλούσιους Ρώσους (όπως και σε άλλους) να ξεπλένουν μαύρο χρήμα μέσω των τραπεζών της. Συνέβαιναν εκεί ‘σημεία και τέρατα’ που βέβαια δεν ήταν συμβατά με την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Οι εθνικές εποπτικές αρχές δεν έκαναν τίποτα. Η ΕΕ παραπονιόταν αλλά δεν μπορούσε να κάνει και πολλά: Οι φορολογικές υποθέσεις αποτελούσαν ζήτημα που εμπίπτει στις αρμοδιότητες των κρατών μελών. Βεβαίως η Κύπρος δεν ήταν η μοναδική χώρα που υπέπιπτε σε φορολογικά παραπτώματα. Το Λουξεμβούργο, η Ολλανδία, η Ιρλανδία και η Μάλτα κάτι ξέρουν από παρόμοιες υποθέσεις. Σε άλλα όμως πεδία συμπεριφέρονταν ως σχετικά καλοί Ευρωπαίοι. Είχαν συμμάχους. Η Κύπρος όμως όχι, εκτός βέβαια από την Ελλάδα, κάτι που όμως τα περασμένα χρόνια δεν αποτελούσε αναγκαστικά πλεονέκτημα. Στον ΟΗΕ όπου οι ευρωπαϊκές χώρες συχνά τηρούν μια ενιαία γραμμή, η Κύπρος ταυτιζόταν με την Ρωσία. ¨Όταν η χώρα χρειάστηκε να δανειστεί χρήματα από τις χώρες της ευρωζώνης, τα λεφτά δεν ήταν πολλά, μόλις 10 δις ευρώ. Τα λεφτά όμως δεν ήταν το θέμα. Θα έπρεπε να ξεκαθαρίσουν μια και καλή τους λογαριασμούς τους μαζί της. Και η Wall Street θα έπρεπε να δει πως η ευρωζώνη είναι σε θέση να βάλει μια τάξη στις υποθέσεις της. Εκείνη τη νύχτα ο Scicluna καθόταν δίπλα δίπλα με τον Scaeuble, ενώ ο Κύπριος ομόλογός του καθόταν απέναντι. Ο Scicluna περιγράφει την λίστα με τις απαιτήσεις που είχε από την Κύπρο το Eurogroup. Όλες έγιναν δεκτές από τον Κύπριο, ο οποίος, έχοντας το πιστόλι στον κρόταφo, υποχρεώθηκε να είναι ασυνήθιστα συνεργάσιμος. Διήρκεσε περίπου δέκα ώρες μέχρι το σώμα και η ψυχή του να εξαντληθούν τόσο που συμφώνησε σε όλα. Το μήνυμα υπήρξε σαφές: Η ευρωπαϊκή κρίση εκτονώθηκε. Μέχρι σήμερα οι Κύπριοι υπογράφουν όλα όσα η τρόικα τους παρουσιάζει. 

Και με την Ελλάδα όμως πολλές ευρωπαϊκές χώρες έχουν φτάσει στα όριά τους. Πρώτα είχαμε όλα αυτά τα «ευρωδράματα» και τώρα οι Έλληνες να μην καταφέρνουν να φυλάξουν τα σύνορά τους, που είναι και εξωτερικά σύνορα της ΕΕ, με ικανοποιητικό τρόπο. Η αυστριακή υπουργός θεωρεί ότι πρέπει να γίνει μια ανοιχτή συζήτηση για τον αποκλεισμό της Ελλάδας από την ζώνη Schengen. Οι κυβερνήσεις των κρατών μελών της Schengen δεν γνωρίζουν πώς να καταφέρουν να τιθασεύσουν την κρίση ενώ ταυτόχρονα αισθάνονται την καυτή ανάσα της ακροδεξιάς πίσω τους. Αντί να αναζητήσουν βιώσιμες λύσεις, προσπαθούν να μεταθέσουν το πρόβλημα στους γείτονές τους. Η Σουηδία επιβαρύνει τις σιδηροδρομικές Υπηρεσίες της Δανίας με υπέρογκους ελέγχους των συνόρων, ενώ η Γερμανία στέλνει διαρκώς περισσότερους μετανάστες πίσω στην Αυστρία. Η τελευταία χώρα στην σειρά, δηλαδή η Ελλάδα, διατρέχει τον κίνδυνο να μετατραπεί σε ένα «υπαίθριο στρατόπεδο». ¨Ένα «κοιμητήριο ψυχών», όπως είπε και ο υπουργός Μετανάστευσης. 

Κατά μήκος των “high tech” εξωτερικών συνόρων της Φινλανδίας, που τόσο έχουν επαινεθεί, μπορεί κανείς σε μια απόσταση εκατοντάδων χιλιομέτρων να πηδήξει απέναντι χωρίς κανείς να τον πάρει χαμπάρι. Ευτυχώς οι Ρώσοι δεν επιτρέπουν σε κανέναν να περάσει. Οι Έλληνες δεν έχουν αυτή την τύχη. Πολλοί απ’ αυτούς βοηθούν τους πρόσφυγες, με μεγαλύτερη μάλιστα συμπόνοια απ’ ότι πολλοί Δανοί ή Ολλανδοί. Με βάση τις συμφωνίες, έπρεπε δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες να μετεγκατασταθούν από την Ελλάδα στα υπόλοιπα κράτη μέλη. Ωστόσο, αυτοί που έχουν αναχωρήσει δεν ξεπερνούν τους 200. Η Ελλάδα βρίσκεται στο λάθος σημείο της διαδρομής. Όπως άλλωστε και η Ιταλία, για την οποία τα πράγματα είναι εξίσου δύσκολα. Για την Ιταλία όμως δεν μας πολυαπασχολεί γιατί η διαδρομή από την Λιβύη δεν είναι τόσο ενεργή, ενώ η Ιταλία είναι και μια μεγάλη χώρα. Ο Scicluna είχε δίκιο. Εάν έχεις διαβάσει το άρθρο του, δεν το ξεχνάς ποτέ».