4 Φεβ. 2016

Ένα ενδιαφέρον κείμενο με την παλαιστινιακή ματιά στις εξελίξεις

Άρθρο Παλαιστινίου αναλυτή:

«Χάσαμε την Ελλάδα»

H παλαιστινιακή ιστοσελίδα amad.ps (1.2.16), σε άρθρο-ανάλυση του κ. Aahed Awni Farawana, με τίτλο «Χάσαμε την Ελλάδα.. ύστερα;» αναφέρει ότι η Ελλάδα θεωρείται από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές του Παλαιστινιακού ζητήματος στην Ευρώπη, κατά τις προηγούμενες ιστορικές περιόδους. Αυτή η υποστήριξη αυξήθηκε με την άνοδο του κ. Ανδρέα Παπανδρέου και του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην εξουσία το 1981, υποχώρησε όμως στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας, μετά το θάνατο του κ. Παπανδρέου.

Υπήρξε αισιοδοξία για το σχηματισμό ελληνικής Κυβέρνησης από τον αριστερό Αλέξη Τσίπρα, μετά τη νίκη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2015. Το Ισραήλ ανησυχούσε για τη νίκη του κόμματος του κ. Τσίπρα, διότι κατά τη διάρκεια του πρόσφατου πολέμου κατά της Λωρίδα της Γάζας μέσα το 2014, είχε διοργανώσει πολλές διαδηλώσεις ενάντια του κράτους της κατοχής. Ο κ. Τσίπρας είχε δηλώσει ότι το Ισραήλ σκοτώνει παιδιά στην Παλαιστίνη, γεγονός που είναι απαράδεκτο και ότι η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να ενωθεί και να εκφράσει αλληλεγγύη προς τον παλαιστινιακό λαό.

Η αναγνώριση του κράτους της Παλαιστίνης από την ελληνική Βουλή στα τέλη του περασμένου έτους και οι τότε δηλώσεις του κ. Τσίπρα ότι «η δημιουργία ενός παλαιστινιακού κράτους αποτελεί δίκαιο αίτημα του παλαιστινιακού λαού και η επίλυση του Ζητήματός του θεωρείται κλειδί για την ειρήνη στη Μέση Ανατολή» έκαναν πολλούς να αισθάνονται αισιόδοξοι για την επιστροφή της Ελλάδας στις ισχυρές θέσεις της, όσον αφορά την υποστήριξη του παλαιστινιακού υπόθεσης.

Το Ισραήλ, όμως, δεν αδράνησε μπροστά σε όλα αυτά. Εκμεταλλεύτηκε την ανάγκη την Ελλάδας, υπό το πρίσμα της ασφυκτικής οικονομικής κρίσης που αντιμετωπίζει και τις δυσκολίες της με την Ε.Ε. και χρησιμοποίησε την οικονομία και την ασφάλεια ως πέρασμα, για την ενίσχυση των σχέσεών της με την Ελλάδα.

Οι σχέσεις του Ισραήλ με την Ελλάδα ξεκίνησαν το 2010, μετά το ξέσπασμα της διαφοράς του με την Τουρκία. Το 2013 υπεγράφη μνημόνιο κατανόησης για την ασφάλεια μεταξύ Ισραήλ και Ελλάδας και οι δυο στρατοί ξεκίνησαν κοινές ασκήσεις. Τον Ιανουάριο του 2015, μετά την αλλαγή κυβέρνησης στην Ελλάδα και την εκλογή του Αρχηγού του Αριστερού Συνασπισμού, υπήρξαν ανησυχίες στο Ισραήλ ότι θα ψυχρανθούν σχέσεις με την Ελλάδα. Αυτό όμως δεν συνέβη, αλλά αντίθετα, οι σχέσεις τους συνεχίστηκαν και ενισχύθηκαν.

Τις τελευταίες ημέρες, ο Έλληνας πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, συνοδευόμενος από υπουργούς του, πραγματοποίησε επίσκεψη στο Ισραήλ, για δεύτερη φορά κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων μηνών. Προσκλήθηκε επίσης να επισκεφθεί και άλλη φορά την Ελλάδα μέσα στον επόμενο μήνα.

Το Ισραήλ, η Ελλάδα και η Κύπρος, κατά τη διάρκεια της τριμερούς συνάντησης Κορυφής που πραγματοποιήθηκε στη Λευκωσία πριν λίγες μέρες, συμφώνησαν να ενισχύσουν τη συνεργασία μεταξύ τους, με στόχο να δημιουργήσουν μια τριμερή εταιρική σχέση στους διάφορους τομείς. Οι ηγέτες των τριών χωρών συμφώνησαν να πραγματοποιηθεί η επόμενη τριμερής συνάντηση κορυφής στο Ισραήλ, κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2016. Ο Νετανιάχου ανακοίνωσε το σχηματισμό μιας κοινής επιτροπής για το σχεδιασμό της κατασκευής αγωγού εξαγωγής φυσικού αερίου από το Ισραήλ προς την ευρωπαϊκή ήπειρο, μέσω Κύπρου και Ελλάδας. Τόνισε ότι αυτό είναι ένα φιλόδοξο σχέδιο, μεταξύ άλλων συναφών για την εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων. Ο Νετανιάχου ανακοίνωσε επίσης την προώθηση των έργων εγκατάστασης αγωγού που θα συνδέσει αρχικά τα ηλεκτρικά δίκτυα Ισραήλ και Κύπρου και αργότερα και της Ελλάδας, με σκοπό τη δημιουργία ενός κοινού ηλεκτρικού δικτύου μεταξύ των τριών χωρών.

Μ’ όλες αυτές τις ραγδαίες εξελίξεις, οι Άραβες βρισκόμαστε στα πρόθυρα να χάσουμε την ιστορική σχέση με την Ελλάδα, η οποία μας ικανοποιεί με υποστηρικτικά λόγια και τίποτε περισσότερο, ενώ οι ανησυχίες για την οικονομία και την ασφάλεια είναι αυτές που κυριαρχούν στη ελληνική σκέψη. Αυτή την ευαίσθητη χορδή κατόρθωσε να αγγίξει το Ισραήλ, αφού οι αραβικές χώρες, απασχολημένες με τις εσωτερικές τους κρίσεις, δεν μπόρεσαν να την αξιοποιήσουν. Βρισκόμαστε πολύ κοντά στην απώλεια ενός κράτους που θεωρούνταν από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές του Παλαιστινιακού, όπως συνέβη στο παρελθόν με την Ινδία και την Κίνα. Η γλώσσα των συμφερόντων υπερέχει των συναισθημάτων. Αυτό πρέπει να συνειδητοποιήσουμε καλά και να μην βασιζόμαστε μόνο στις ιστορικές και συναισθηματικές θέσεις.