1 Μαρ. 2016

Τα ταπεινότατα προεκλογικά κίνητρα της αυστριακής πολιτικής ηγεσίας όταν αναφέρεται στο προσφυγικό

Έναν κεντροευρωπαϊκός άξονας κατά της Merkel,

της Αθήνας και των Βρυξελλών

Στην αυστριακή εφημερίδα Der Standard δημοσιεύτηκε άρθρο γνώμης του Gerfried Sperl υπό τον τίτλο «Η προσφυγική κρίση κλωνίζει περισσότερους αρχηγούς κομμάτων», στο οποίο αναφέρονται τα εξής: 

«Το 2018 ή, εάν προκύψουν πρόωρες εκλογές, το 2017 θα υπάρξει ένας νέος Καγκελάριος και τουλάχιστον δύο νέοι αρχηγοί κομμάτων. Πιθανόν (εκτός από τους NEOS) μόνο ο Heinz-Christian Strache θα παραμείνει επικεφαλής του κόμματός του. Ακόμη και στους Πράσινους έχουν αρχίσει συζητήσεις για το ρόλο της Eva Glawischnigs ως εκπροσώπου. 
Τόσο το Λαϊκό Κόμμα όσο και το Σοσιαλδημοκρατικό θα πρέπει να παρουσιάσουν νέους αρχηγούς. Το Λαϊκό Κόμμα τον Sebastian Kurz, επειδή εμφανίζεται σχεδόν κάθε μέρα ως η light εναλλακτική λύση έναντι του Heinz-Christian Strache και επειδή σκόραρε και πάλι με την μελέτη για τους ισλαμικούς παιδικούς σταθμούς. Οι Σοσιαλδημοκράτες αντιστοίχως θα πρέπει να πιέσουν τον Michael Häupl να διεκδικήσει τη διαδοχή από τον Faymann. Αυτός θα πρέπει να προσπαθήσει πολύ, επειδή η δουλειά στη Βιέννη δεν συνδέεται με ταξίδια στο εξωτερικό και οι Βρυξέλλες δεν του είναι οικείες. 
Η αλλαγή φρουράς στο Λαϊκό Κόμμα θα εξελιχθεί ομαλά. Ο Kurz σχεδόν δεν έχει αντιπάλους στα κομματικά όργανα και από τους λίγους διανοούμενους ο Erhard Busek είναι σκληρός επικριτής του, ενώ από όσους έχουν εμπειρία στην ΕΕ, εμφανίζεται ως αντίπαλός του ο Franz Fischler. 

Ο νυν αρχηγός, Reinhold Mitterlehner, δεν εμφανίζει δυναμική. Ως κληρονομιά θα αφήσει την ανανέωση του κόμματος, δυστυχώς με πιο συντηρητικούς νέους ανθρώπους. Προς τα έξω ο Kurz θα παίξει το ρόλο του συμπαθητικού γαμπρού και του καλού μπάτσου, ενώ ο Reinhold Lopatka, για τα 56 χρόνια του οποίου τι να πει κανείς, θα παραμείνει ο κακός μπάτσος. Αρχηγός κόμματος δεν θα γίνει ποτέ. 
Τα πράγματα είναι πολύ πιο δύσκολα για το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα. Εάν παραμείνει ο Werner Faymann, το κόμμα θα υποχωρήσει στην τρίτη θέση, έχοντας απέναντί του τον Kurz. Μόνο με τον Häupl μπορεί να έχει την εκαιρία να μείνει στο παιχνίδι. Με αυτόν θα μπορούσε το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα να επαναλάβει την επιτυχία της Βιέννης στην Αυστρία και να εμποδίσει την κατάληψη της εξουσίας από το Κόμμα των Ελευθέρων (μαζί με το Λαϊκό Κόμμα). 
Είναι ενδιαφέρον ότι η αντίθεση στην πολιτική εγκάρδιας υποδοχής της Angela Merkel υιοθετείται περισσότερο από τις ελίτ παρά από τους απλούς πολίτες. Σύμφωνα με μία μελέτη του Ιδρύματος Bertelsmann το 79% των πολιτών της ΕΕ επιθυμούν να συμπορευθούν με την κ. Merkel. 
Αυτό σημαίνει, πρώτον, ότι η κ. Merkel δεν είναι τόσο μόνη όσο φαίνεται και, δεύτερον, στο βαθμό που ο κ. Häupl είναι η Merkel της Αυστρίας, θα ήταν καλύτερος Καγκελάριος από τον Faymann. 

Μέχρι το τέλος του έτους είχαν συνταχθεί με την πολιτική του ούγγρου Πρωθυπουργού, Viktor Orban, για τους πρόσφυγες ο Strache και ο Κυβερνήτης του Burgenland, Hans Niessl. Τώρα έχει συνταχθεί όλη η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση. Αυτοί μαζί με τον βαυαρό Πρωθυπουργό, Horst Seehofer, συγκροτούν έναν κεντροευρωπαϊκό άξονα κατά της Merkel, της Αθήνας και των Βρυξελλών. 
Η Σοσιαλδημοκρατία πρέπει να βρεθεί απέναντί τους τόσο σε πολιτικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο. Από την άλλη πλευρά πρέπει δυνάμεις στο Λαϊκό Κόμμα, στις οποίες το χριστιανικό στοιχείο εξακολουθεί να καθορίζει την ταυτότητά τους, να σταματήσουν τη στροφή προς τα δεξιά. Όμως δεν υπάρχει πια εκεί κανείς, ο οποίος θα μπορούσε να είναι εναλλακτική λύση έναντι του Kurz. 

Η Αυστρία προς το παρόν υπολείπεται σε δύο πράγματα. Δεν διαθέτει μια Αριστερά α λα Podemos ούτε ένα κεντρώο κόμμα, το οποίο θα εμπνέεται από τον καθολικισμό».