26 Μαρ. 2016

Προσφυγικό και 3ο μνημόνιο

Tο δημοσιονομικό κόστος διαχείρισης της κρίσης του προσφυγικού για την Ελλάδα και οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές μας

Το προσφυγικό και η διαχείρισή του, τα δικαιώματα των προσφύγων, η ασφάλεια της χώρας μας, η ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών και το ζήτημα της αξιολόγησης της Ελλάδας από τους δανειστές της «…είναι δύο ζητήματα, που σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζονται από κοινού», δήλωσε η πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, Φώφη Γεννηματά, κατά τη διάρκεια επίσκεψής της στη Λευκωσία.

Ανεζήτησα επίμονα κάποια σοβαρή τεκμηρίωση αυτής της θέσης! Εις μάτην! Δεν βρήκα τίποτα!  Δεν πρέπει να συμψηφίζονται τα δύο θέματα, έτσι, χωρίς λόγο!...

Το μόνο σχετικό που υπάρχει, ήταν ότι απαντώντας στην Κύπρο σε ερώτηση του ΑΠΕ-ΜΠΕ (Αθηναϊκού Πρακτορείου) κατά πόσον εκτιμά ότι με την πρόσφατη συμφωνία για την προσφυγική κρίση -αν εφαρμοστεί-, μπορεί να διευκολυνθεί η αξιολόγηση της Ελλάδας από τους δανειστές, η πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. τόνισε: «Ο συμψηφισμός τους είναι λάθος, μόνο προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει. Είναι ένα θέμα το πώς θα πρέπει να σταθούμε στην αξιολόγηση και ένα δεύτερο ζήτημα η έκτακτη οικονομική ενίσχυση που διεκδικούμε».

»Ως ΠΑΣΟΚ και Δημοκρατική Συμπαράταξη», προσέθεσε η κυρία Γεννηματά, "έχουμε αναδείξει την αναγκαιότητα να διεκδικήσει η χώρα έκτακτη οικονομική ενίσχυση και όσο διατηρούνται οι ροές, γιατί βλέπετε ότι δεν έχουν ελεγχθεί και δεν έχουν σταματήσει, για να μπορέσει να αντεπεξέλθει η Ελλάδα στις υποχρεώσεις που αναλαμβάνει και βεβαίως να στηρίξει και τις τοπικές κοινωνίες και τις περιοχές της χώρας, που έχουν προφανώς πληγεί από την προσφυγική κρίση. Η εικόνα στην Ειδομένης είναι μια εικόνα, που δεν μπορεί να τιμά ούτε την Ελλάδα, αλλά ούτε και την Ευρώπη», είπε.

Αλλά, όλ αυτά, καθόλου δεν απαντούν στο ερώτημα γιατί η Ελλάδα να μην συμπεριλάβει το προσφυγικό και τις συνέπειες του για τη χώρα μας, ως προνομιακά θιγόμενη χώρα-μέλος από το πρόβλημα, στις διαπραγματεύσεις τόσο για την αξιολόγηση, όσο και ευρύτερα για τη ρύθμιση του χρέους, αλλά και επί του συνόλου της οικονομικής σχέσης μας με την ευρωζώνη. Δεν αξιολογείται συνολικά η ελληνική οικονομία τόσα χρόνια τώρα από τους δανειστές της, σε συνάρτηση με την οικονομική κατάσταση, στον παγκόσμιο χώρο και την ευρωζώνη, ανάλογα με τη συγκυρία και τους ορισμούς της; Και για ποια «μαύρη τρύπα» μπορεί να γίνεται λογικά λόγος στις συζητήσεις με τους θεσμούς έως το 2018, χωρίς να έχει εκτιμηθεί η επιβράδυνση  που παράγει το προσφυγικό; Αλλά και ποια ρύθμιση του χρέους θα ήταν σώφρον να συμφωνηθεί, εάν δεν μετρηθούν οι μεσο-μακροπρόθεσμες συνέπειες του προσφυγικού; Θα καταλήξουμε κάπου και εάν αργότερα διαπιστωθεί κάποιο πρόβλημα θα ξαναρρυθμίσουμε το χρέος μας; Ή, υπάρχει κανένας που στα σοβαρά πιστεύει ότι η ελληνική οικονομία δεν επηρεάζεται αρνητικά από το προσφυγικό; Και, τέλος, δεν προκύπτουν επιβαρύνσεις για την ελληνική οικονομία, από αποφάσεις και ενέργειες άλλων χωρών-μελών, εντός και εκτός ευρωζώνης, που ήδη επιδρούν αρνητικά στα οικονομικά μας; Το κλείσιμο των συνόρων, για παράδειγμα, δεν είχε επιπτώσεις για την οικονομία μας; Κι αν δεν είχε, όπως πρέπει να εκτιμά η κυρία Γεννηματά κατά τις δηλώσεις της, από πού το έχει συνάγει και πώς το τεκμηριώνει; Γιατί εγώ διαπιστώνω διά γυμνού οφθαλμού κόστος δημοσιονομικό, οργανωτικό και διοικητικό και σε βάρος του ιδιωτικού τομέα, άμεσο και μακροπρόθεσμο, ακόμη, από την διακίνηση προσφύγων και μεταναστών στο εσωτερικό της χώρας μας! Πολλώ δε μάλλον τα προβλήματα για την ελληνική οικονομία επιτείνονται από τις αρνήσεις χωρών-εταίρων μας, να εφαρμόσουν αποφάσεις της Ε.Ε. ειλημμένες συλλογικά (π.χ. ποσοστώσεις). Έχουν μικρό κόστος; Μπορεί! Αλλά δεν πρέπει να μετρηθεί και να καταλογιστεί; Πώς ελαφρά τη καρδία «μετράμε» χειρισμούς που αφορούν άμεσα στη χώρα και τους πολίτες;

Προσθέτω μερικά σημεία ακόμη: Αλήθεια εκτιμά η πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ., όπως είπε, ότι η εξασφάλιση των δικαιωμάτων για τους πρόσφυγες και τους αιτούντες άσυλο, σε ανταπόκριση με το διεθνές δίκαιο αλλά και την ευρωπαϊκή νομοθεσία, δεν σημαίνει για την Ελλάδα πρόσθετες δαπάνες σε σύγκριση με άλλες χώρες-μέλη; Τα κόστη για την ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών, δεν έχουν αυξηθεί ένεκα του προσφυγικού; Πώς μετράει η Ελλάδα με τα δικά της μέσα αλλά και οι «θεσμοί», η Κομισιόν, η ΕΚΤ, ο ESM (ευρωπαϊκός μηχανισμός σταθερότητας), το ΔΝΤ και τόσοι άλλοι, τα πλεονάσματα και τα ελλείμματα για τους κρατικούς προϋπολογισμούς του τρέχοντος και των επόμενων ετών, χωρίς το προσφυγικό; Μπορεί τα νούμερα έτσι, να είναι αξιόπιστα; Πώς μπορεί να ζητούνται «ισοδύναμα» για να «βγαίνουν» οι αριθμοί του 3ου μνημονίου, να ασκούνται πιέσεις για φορολογικά μέτρα και τόσα άλλα, χωρίς το προσφυγικό; Υπάρχει κανένας που να πιστεύει ότι οι μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια που εγκρίθηκαν ως βοήθεια αρκούν για να καλύψουν τη ζημιά για την ελληνική οικονομία; Κι αν είναι έτσι, γιατί δε μπαίνει σε κανένα χαρτί αυτός ο υπολογισμός, για να ξέρουμε όλοι ποιός και  πότε τα μέτρησε, ώστε να μην έχουμε ξανά τα «συγγνώμη, λάθος κάναμε», ..αλλά εσείς συνεχίστε να πληρώνετε το λάθος το δικό μας! Γιατί αυτό έχει συμβεί, ομολογημένα πια, με το ελληνικό πρόγραμμα!,

Όλοι αυτοί οι καλοντυμένοι κύριοι που αποφαίνονται σοβαρά-σοβαρά ότι δεν υπάρχει καμιά σοβαρή επίπτωση από το προσφυγικό στην ευρωπαϊκή, αλλά και στην ελληνική –που εμάς μας ενδιαφέρει εδώ- οικονομία, αν έχουν κάνει λάθος, θα έχουν κάποιες συνέπειες; Ή, ξανά «λάθος κάναμε, συγγνώμη» και πάμε παρακάτω; 

Και, για να πάμε και στην πολιτική ουσία του πράγματος, είναι η Ελλάδα καθ’ οιονδήποτε τρόπο επιβαρυντικός αιτιολογικός παράγων για την εκδήλωση και την κλιμάκωση του προσφυγικού; Παρενέβη κάπου, στη Συρία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Λιβύη, την Υεμένη, ή κάπου αλλού, τέλος πάντων, αποσταθεροποιώντας χώρες και πληθυσμούς; Ή απλά η γεωπολιτική μας μοίρα είναι εκείνη που μας φέρνει στην πρώτη γραμμή των συνεπειών της κρίσης του προσφυγικού, ενώ καμιά ευθύνη δεν μπορεί στην πραγματικότητα να μας καταλογιστεί για την αφρονέστατη ευρωπαϊκή πολιτική στο πλαίσιο της ανεκδιήγητης «αραβικής άνοιξης»; Η συμμετοχή μας στις συλλογικές αποφάσεις της Ε.Ε. στο πλαίσιο της ΚΕΠΑΑ  (Κοινή Ευρωπαϊκή Πολιτική για την Άμυνα και την Ασφάλεια), μπορεί τώρα να επέχει θέση κολυμβήθρας του Σιλωάμ για τις μεγάλες χώρες του σκληρού πυρήνα της Ε.Ε., που υπήρξαν οι επισπεύδουσες για την αιματηρή αναστάτωση που ακολούθησε και ακόμη εξελίσσεται στην ευρύτερη περιοχή της ευρω-αφρο-ασιατικής μεθορίου, με την Ελλάδα να αναδέχεται ίσον καταλογισμό, επειδή υπερψήφισε εκείνες τις άφρονες και λανθασμένες αποφάσεις;

Και εξ αντιθέτου: Χαρίστηκε τίποτα στην Ελλάδα για τα δικά της λάθη στο δημοσιονομικό; Μήπως η βοήθεια των άλλων χωρών-μελών για  να ξεπεράσει η Ελλάδα την κρίση χρέους, παραχωρήθηκε με το αζημίωτο; Ή δεν γνωρίζουμε ότι υπήρξαν ανταλλάγματα για τις δανείστριες χώρες; Θεωρήθηκε μήπως εκείνη η βοήθεια προς την Ελλάδα συμβολή σε «ανθρωπιστική κρίση»; Όχι, βέβαια! Αν, λοιπόν,  η έκτακτη βοήθεια προς την Ελλάδα, που αναφέρει η κυρία Γεννηματά, εγκρίνεται στο πλαίσιο μιας έκτακτης κατάστασης περιέλευσης μαζικά ανθρώπων σε συνθήκες που χρήζουν της ανθρωπιστικής προστασίας, τί σχέση έχει αυτό, με τις συνέπειες του προσφυγικού στην ελληνική οικονομία; Ουδέ καν οι δαπάνες του ελληνικού κρατικού προϋπολογισμού που πέραν της έκτακτης βοήθειας από την Ε.Ε. διατίθενται για την κάλυψη αναγκών των προσφύγων, δεν εκπίπτουν από τον συνυπολογισμό τους στο δημόσιο έλλειμμα! Μήπως πρόκειται για σπατάλες του ελληνικού δημοσίου «άχρηστες» και «άσκοπες»;

Για όλους αυτούς τους λόγους, η θέση που λαμβάνει το ΠΑ.ΣΟ.Κ. για το εν λόγω θέμα, όπως εκφράζεται από τα όσα ανέφερε η κυρία Γεννηματά είναι λάθος και με κόστος δημοσιονομικό, που δεν μπορεί (κατά μια πρόχειρη εκτίμηση) να παραμεριστεί! Δεν μπορεί να γίνεται ολόκληρο θέμα η φορολογία της συνδρομητικής τηλεόρασης και το προσφυγικό και οι δημοσιονομικές επιπτώσεις του να παραβλέπονται! Πολλώ μάλλον, όταν ασκείται κριτική στην ελληνική κυβέρνηση από την αντιπολίτευση, για την ποιότητα των «υπηρεσιών αλληλεγγύης» που προσφέρει η οικονομικά πληγείσα Ελλάδα στους πρόσφυγες!    

Αναμένω κάποια σοβαρότερη αντιμετώπιση του ζητήματος από το Κίνημα! Έχει χρέος να το εξετάσει με τη δέουσα σοβαρότητα η κυρία Γεννηματά! Καλές σχέσεις με την Ε.Ε. δεν χτίζονται με αφελείς και αχρείαστες «προσφορές» σε βάρος των ελληνικών δημόσιων ταμείων. Η Ελλάδα υφίσταται συντριπτικά το μεγαλύτερο μέρος των βαρών της προσφυγικής κρίσης απ’ ολόκληρη την Ε.Ε. και τούτο, ορθότατα, θα πρέπει να τεθεί στο τραπέζι του διαλόγου με τους δανειστές μας!