16 Απρ. 2016

Ενώ η χώρα αγωνιά …κρεσέντο τακτικισμών

Πώς κρίνει ένας συντηρητικός τη στάση και το αίτημα για εκλογές  

Απέφυγα αναφορές στο τί είπε και έπραξε εν τη απουσία στο εξωτερικό. Τώρα που επέστρεψε μπορώ να πω ότι οι συνεντεύξεις του σε εφημερίδες του εξωτερικού πάσχουν ανεπίτρεπτα από αναφορές που απευθύνονται πρωτίστως σε Έλληνες αναγνώστες και ελάχιστα έχουν να κάνουν με την προαγωγή των συμφερόντων της χώρας εκτός συνόρων. Και βαρύνεται ακόμη περισσότερο από το ότι σήμερα που εντείνεται διεθνώς η κριτική προς τους δανειστές μας για σοβαρότατα δικά τους σφάλματα και παραλείψεις στον χειρισμό της Ελλάδας, εκείνος εμμένει στην αφήγηση της διεθνούς συντήρησης πως όλα είναι λάθη ελληνικά, εν προκειμένω από τη σημερινή ελληνική κυβέρνηση.

Αυτό δεν είναι δόκιμη στάση πολιτικού προσώπου που φιλοδοξεί να συμβάλλει θετικά στην αντιμετώπιση των προβλημάτων του τόπου. Θα αρκούσε άλλωστε να στραφεί στις παρακαταθήκες του ιδρυτή της ίδιας της παράταξής του για να βρει την απάντηση στο τί δέον γενέσθαι και πράττειν εκτός συνόρων.  Αλλά, …τί συγκρίνουμε τώρα;…   

Ακόμη μεγαλύτερο, όμως, ίσως είναι το πρόβλημα πως δεν αντιλαμβάνεται ότι και από εκείνον παράγεται η καλλιέργεια στη διεθνή κοινή γνώμη της εντύπωσης ότι στην Ελλάδα το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό είναι κάτι ανάλογο με εκείνο των …Σκοπίων, όπου μαλλιοτραβιούνται για την εξουσία.

Παρά το απροσχημάτιστο λιβάνισμα μεγάλης μερίδας των εγχώριων μέσων ενημέρωσης στο πρόσωπό του, μπας και ξεφύγουν από τις διαδικασίες απονομής αδειών στα κανάλια και παραταθεί έτσι προς όφελός τους το καθεστώς ανομίας, η κριτική που ασκείται στο πρόσωπό του από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης που παρακολουθούν τις εξελίξεις στην Ελλάδα, είναι πολλή αυστηρή.

Αναφέρω ένα παράδειγμα:          

Στην ιστοσελίδα της δημόσιας σουηδικής ραδιοφωνίας SVERIGES RADIO δημοσιεύτηκε εισαγωγικό κείμενο, συνοδευτικό ηχητικού ρεπορτάζ, με αντικείμενο την Ελλάδα.

Η συζήτηση της συντάκτριας με δύο ‘Έλληνες δημοσιογράφους αναφέρεται κυρίως στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης και στην εντύπωση της ελληνικής κυβέρνησης ότι τα μέσα αυτά «είναι υπερβολικά αρνητικά».

Καταλήγοντας η ανταποκρίτρια αναφέρεται στον Κυρ. Μητσοτάκη ο οποίος, όπως λέει, «είναι ο νέος ηγέτης της συντηρητικής Νέας Δημοκρατίας, υπέρμαχος των μεταρρυθμίσεων, που ανέβασε το θερμόμετρο της πολιτικής αντιπαράθεσης και ζητά εκλογές ασκώντας σκληρή κριτική στην κυβέρνηση ότι δεν μπορεί να κυβερνήσει».

«Είναι απλώς ρητορίες. Είναι πολιτική αυτοκτονία να ζητάς εκλογές σε κρίσιμους καιρούς για τη χώρα, με την προσφυγική κρίση και τη διαπραγμάτευση με τους δανειστές σε εξέλιξη», σχολιάζει ο Ν. Μαρκούτσης (δημοσιογράφος της αγγλόφωνης έκδοσης της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ, βοηθός αρχισυντάκτης σε μια συντηρητική εφημερίδα).

(Η εκπομπή της σουηδικής ραδιοφωνίας στο http://sverigesradio.se/sida/artikel.aspx?programid=1650&artikel=6410703)

(Υγ.: Αλήθεια, η επιτροπή διαλόγου Γεννηματά-Θεοδωράκη-διαφόρων άλλων υπολοίπων, πού άραγε βρήκε αυτό το ότι η εκλογή του στην ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι θετική εξέλιξη, που περιλαμβάνεται στο πλαίσιο θέσεων που διακινεί; Αν είναι αυτή κεντροαριστερά, τότε και ο Μπαλτάκος είναι δημοκράτης)