18 Απρ. 2016

Αναμένοντας την αξιολόγηση (2)…

Όχι στον ευτελισμό της Ελλάδας!

Στο τελευταίο κυβερνητικό non paper γίνεται γνωστό ότι η Ελλάδα δέχεται να συζητήσει το ενδεχόμενο συμφωνίας σε πακέτο πρόσθετων μέτρων, με τη μορφή ρήτρας. Δηλαδή, τα μέτρα αυτά θα συμφωνηθούν από τώρα αλλά θα επιβληθούν μόνον εάν και εφόσον ο στόχος του 3,5% για το πλεόνασμα δεν εκπληρωθεί για το έτος 2018. 

Μ’ άλλα λόγια, η κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α. δηλώνει έτοιμη να αποδεχθεί την πρόταση του ΔΝΤ για περαιτέρω μέτρα, τα οποία θα αποφασιστούν μεν από τώρα αλλά θα υλοποιηθούν δε εάν δεν επιτευχτεί ο στόχος του 3,5% πλεόνασμα για το 2018.

Από την άλλη πλευρά, ζητείται από μεριάς της Ελλάδας κάτι "χειροπιαστό" για το ζήτημα της ρύθμισης του χρέους.

Όπως έλεγα και σε προηγούμενη αναφορά μου στο ίδιο θέμα (ήδη από πολλές ώρες τώρα), πρόκειται για τον απόλυτο ευτελισμό της κοινοβουλευτικής διαδικασίας! Και τούτο, αφού η ελληνική Βουλή καθίσταται άθυρμα της σκοπιμότητας να «βγει» η αξιολόγηση, με πρόσθετα μέτρα που δεν περιλαμβάνονται στο 3ο μνημόνιο, απλά για να ικανοποιηθούν ζητήματα και όροι που δεν αφορούν στην προσπάθεια «διάσωσης» (ας χρησιμοποιήσω καταχρηστικά τον όρο για να συνεννοηθούμε) της ελληνικής οικονομίας, …προς χάριν της οποίας υποτίθεται συντάχτηκε το 3ο μνημόνιο.

Μ’ άλλα λόγια, ζητείται η ελληνική Βουλή, ως κορυφαίος πολιτικός θεσμός εκπροσώπησης και αντιπροσώπευσης των Ελλήνων πολιτών, να αποφασίσει για θέματα που αφορούν σε ικανοποίηση αδιεξόδων που έχουν προκύψει για το ΔΝΤ και τις εσωτερικές διαδικασίες του από δικά του λάθη, αλλά και θέματα που αναδύονται από την αδυναμία, αφ’ ενός μεν, και την απροθυμία, αφ’ ετέρου δε, της Ε.Ε. να χειριστεί με ορθοφροσύνη του ελληνικό ζήτημα. Το ελληνικό κοινοβούλιο θα ευτελιστεί για να μην ομολογηθούν (κι ενώ ανεπισήμως έχουν ήδη ομολογηθεί) τα σφάλματα των πιστωτών της Ελλάδας, που ήδη έχουν παράξει τεράστιο θεσμικό και δημοσιονομικό κόστος στην Ελληνική Δημοκρατία και με καταταλαιπώρηση των πολιτών της.       

Και μάλιστα, ο ευτελισμός φτάνει στα απόλυτα όριά του, αφού ζητείται η ελληνική Βουλή να εγκρίνει μια δέσμη μέτρων που δεν ανταποκρίνεται στις παραδοχές επί των οποίων εδράζεται το 3ο μνημόνιο, αλλά -κι αυτό είναι ακόμη γελοιοδέστερο- κι αν τελικά τα μέτρα δεν χρειαστούν να ξαναψηφίσει η ελληνική Βουλή για την κατάργησή τους!

Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει άμεσα και χωρίς καθυστερήσεις να εγκαταλείψει αυτόν τον δρόμο!

Διότι:

- Μεταβάλλει σε βάρος της Ελλάδας όσα συμφωνήθηκαν στο πλαίσιο του 3ου μνημονίου,

- Είναι αδιανόητο, πολιτικά, θεσμικά και πρακτικά η Ελλάδα με τις εσωτερικές πολιτικές διαδικασίες λειτουργίας της να καλείται  να ρυθμίσει προβλήματα άλλων, τρίτων, χωρών και οργανισμών, για τα οποία καμιά ευθύνη δεν φέρει,  

- Συμβάλλει στον απόλυτο ευτελισμό του πολιτεύματός μας.

Δεν μπορώ να γνωρίζω εάν ο κ. Αλ. Τσίπρας θα υποβάλλει την παραίτησή του, ή όχι, όπως διακινείται στο παρασκήνιο! Και δεν με ενδιαφέρει καθόλου, μα καθόλου, εάν η διαρροή αυτή αφορά σε διαπραγματευτικό «κόλπο» ή σε πραγματικές προθέσεις. Η Ελλάδα έκανε εκλογές πριν έξι μήνες, και ενέκρινε πολιτική χειρισμού των εξελίξεων με «όχημα παραδοχών πλεύσης» της χώρας το 3ο μνημόνιο. Παραδοχές, οι οποίες εγκρίθηκαν, μάλιστα, από τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων βουλευτών. Ο πρωθυπουργός, επομένως, δεν εξελέγη για να παραιτηθεί, επειδή οι πιστωτές μας παραβαίνουν όσα συμφωνήθηκαν. Εξελέγη, αντιθέτως, για να εγγυηθεί την απαρέγκλιτη  τήρηση των συμφωνηθέντων. Και οφείλει να μείνει στη θέση αγωνιζόμενος! Άλλος δρόμος από τα να εφαρμοστούν όσα συμφωνήθηκαν και οι πιστωτές μας ιδιοίς μέσοις να επιλύσουν τα όποια εσωτερικά δικά τους προβλήματά τους, δεν υπάρχει. Έως εδώ, συμπολίτες μου!