19 Απρ. 2016

Ανοιχτή επιστολή στο πρώην πρόεδρο του ΠΑ.ΣΟ.Κ., Ευάγγελο Βενιζέλο

Δώσετε επιτέλους λίγο χώρο στη σιωπή, κύριε πρόεδρε!…

...συνεχίζει να μιλάει (με διαλέξεις και αρθρογραφία) ακατάπαυστα για να πείσει ότι είναι τεράστιος και το κούρεμα που συμφώνησε ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να γίνει! Μια θεϊκή σχεδόν κίνηση, που και μόνο γι' αυτήν η χώρα του χρωστάει τα πάντα!...

Κάνει πως δεν ακούει όσα αντιπαρατίθενται (από εμένα και άλλους), σχετικά με διπλές και τριπλές καταβολές πιστώσεων με επιβάρυνση του δημόσιου χρέους, που ακολούθησαν, και που ήταν αναπόφευκτες, μετά τα εκδικητικά, άσκοπα και αχρείαστα κουρέματα ομολόγων που διακρατούσαν τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία και οι ελληνικές τράπεζες, για διασωθούν στη συνέχεια με τις ανακεφαλαιοποιήσεις οι δεύτερες και να μην καταρρεύσουν τα πρώτα, συμπαρασύροντας την κοινωνική πρόνοια στην Ελλάδα.

Κάνει πως δεν ακούει ότι η κριτική που του ασκείται δεν αντιπαρατίθεται στο εάν θα έπρεπε να γίνει το κούρεμα, ή όχι! Κάτι που βεβαίως έπρεπε να γίνει, αλλά με εξαίρεση των επιβαρύνσεων για τα ελληνικά ταμεία και τις ελληνικές τράπεζες, αφού οι ζημίες που τότε εκείνα υπέστησαν, για να καλυφθούν, χρειάστηκε ακολούθως να διατεθούν νέες πιστώσεις προς κάλυψή τους, που επαναφόρτωσαν το ελληνικό χρέος.

Το μόνο που έχει ψελλίσει απαντώντας στην κριτική που του ασκείται είναι ότι χωρίς κούρεμα των ομολόγων που διακρατούσαν τα ελληνικά ταμεία και οι ελληνικές τράπεζες, …δεν θα δεχόντουσαν και οι άλλοι που διακρατούσαν ελληνικά ομόλογα να υποστούν κούρεμα! Μα.... γι' αυτό ήταν δεν εκείνος εκεί ως εκπρόσωπος της Ελλάδας; Αυτός δεν ήταν που όφειλε να εξηγήσει γιατί το κούρεμα ομολόγων και των ελληνικών ταμείων και ελληνικών τραπεζών ήταν σαν να σβήνεις χρέος από τη μία πλευρά και να το επανεγγράφεις από την άλλη; Κι αν δεν θα δεχόντουσαν το κούρεμα οι πιστωτές μας χωρίς να κουρευτούμε και εμείς, τότε πώς το πέτυχαν άλλοι κάτοχοι ελληνικών ομολόγων; (Για παράδειγμα οι ευρωπαϊκές τράπεζες που εξαιρέθηκαν του κουρέματος).

(Και αφήνω πληθώρα άλλων τεχνικών σημείων, για τα οποία στη διεθνή έρευνα έχει ασκηθεί αποκαλυπτικότατη κριτική, στην οποία έχω εκτενώς αναφερθεί, αλλά καμώνεται πως ...δεν την έχει αντιληφθεί).

Όμως, (επειδή τα πράγματα τελικά είναι απλά και τα 'χουμε ξαναπεί πολλές φορές, ενώ η επανάληψή τους κουράζει), αρκεί να απαντήσει σε 2 ερωτήματα:

1. Ο τότε συνομιλητής του για το κούρεμα, Τσαρλς Νταλάρα, του έλεγε πως μετά το κούρεμα δεν θα είχε να ανησυχεί για τίποτα η Ελλάδα, αφού το χρέος της από χρέος σε ιδιώτες θα γινόταν χρέος διακρατικό και έτσι προκαταβολικά αποτρεπόταν κάθε ενδεχόμενο πτωχευτικού περιστατικού για τη χώρα. Σήμερα, ποιά είναι η γνώμη του, αποδεικνύεται ορθή αυτή η πρόβλεψη; Η Ελλάδα σήμερα, δεν έχει τίποτα να την ανησυχεί ένεκα του ότι το χρέος της είναι διακρατικό; 'Η, μήπως, ακριβώς επειδή είναι διακρατικό το ελληνικό χρέος, η Ελλάδα βρίσκεται σε δυσμενέστερη θέση σε σύγκριση με εκείνη τη θέση στην οποία θα βρισκόταν σήμερα εάν το χρέος της ήταν προς ιδιώτες; Η σημερινή δυσκολία για νέο κούρεμα, (απολύτως αναγκαίο όπως αποφαίνονται οι πάντες -πλην Σόιμπλε), επιτείνεται εκ του γεγονότος ότι πρόκειται για διακρατικό χρέος, ή ελαφρύνεται; Κι αν η Ελλάδα, σήμερα, διαπραγματευόταν με ιδιώτες για την απομείωση της χρέους της, θα το επετύγχανε ευκολότερα ή δυσκολότερα σε σύγκριση με σήμερα; (Το ερώτημα είναι βεβαίως ρητορικό, διότι προδήλως οι θετικές πτυχές της μετουσίωσης του ελληνικού χρέους από ιδιωτικό σε διακρατικό εξανεμίστηκαν από την αδυναμία της κυβέρνησης Σαμαρά -της οποίας υπήρξε αντιπρόεδρος- να πετύχει τη ρύθμιση του ελληνικού χρέους που προέβλεπε η απόφαση του eurogroup του Νοεμβρίου 2012. Και δεν το πέτυχε, υπενθυμίζεται, αρχικά για να μην «αναστατωθούν» οι ευρωκάλπες, και στη συνέχεια για να μην «αναστατωθούν» οι γερμανικές κάλπες).

2. Όμως, κι εδώ είναι το «ζουμί», το ακόμη σκληρότερο για εκείνον ερώτημα, είναι: Σήμερα, εξακολουθεί να πιστεύει ότι το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο, όπως διαλαλούσε μέχρι τις τελευταίες μέρες που συγκυβερνούσε με τον κ. Σαμαρά; Παραμένει, δηλαδή,  πλέον ο μόνος ανά την υφήλιο που συμφωνεί με τον κ. Σόιμπλε ότι δεν χρειάζεται ρύθμιση το ελληνικό χρέος; Ή, απλώς άλλαξε γνώμη και τώρα χρειάζεται ρυθμιστική παρέμβαση, διότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο; Απλό το ερώτημα, απλουστέρα η απάντηση, όσο κι αν εξακολουθεί να υπεκφεύγει, αφήνοντάς την αναπάντητη. 

(Υγ.: Και καλό θα ήταν να μην σπεύσει να προστρέξει στην ανοησία των σαμαρικών ότι το ελληνικό χρέος ήταν βιώσιμο μέχρι το 2015, και μετά δήθεν λόγω ΣΥ.ΡΙΖ.Α. έπαψε να είναι βιώσιμο. Γιατί αν φτάσει τόσο χαμηλά, τότε «ο εξευτελισμός θα γίνει τέλειος»…)