22 Απρ. 2016

Προσφυγικό: Ομολογία αποτυχίας από τον πρόεδρο της Ε.Ε.

Ντόναλντ Τουσκ: «…η Ευρώπη επέδειξε αδυναμία και αναποφασιστικότητα κι αγνόησε τις δικές της αρχές και τη δική της νομοθεσία, γεγονός που οδήγησε στα γεγονότα του Φεβρουαρίου (μονομερές κλείσιμο συνόρων)…»

H El Pais δημοσίευσε άρθρο του Προέδρου του Ευρ. Συμβουλίου, Ντ. Τουσκ, το οποίο αναφέρει ότι «ο σεβασμός της ευρωπαϊκής νομοθεσίας αποτελεί τη βάση για την επίλυση στην προσφυγική κρίση». 

Το άρθρο αναφέρει ότι για «να σταματήσει η ανεξέλεγκτη μετανάστευση αλλά και για να σταματήσει η τάση του λαϊκισμού και της εθνικιστικής έξαρσης που αυξάνεται συνεχώς» πρέπει να αλλάξει ο τρόπος αντιμετώπισης του μεγάλου μεταναστευτικού κύματος «με μια πραγματική μεταναστευτική πολιτική, διότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της πρέπει να ανακτήσουν την ικανότητα να αποφασίζουν ποιος διασχίζει τα σύνορά της, πού και πότε». Παραδόξως, συνεχίζει το άρθρο, αυτό είναι απαραίτητο για να εφαρμοστεί «μια ορθολογική πολιτική ασύλου και ταυτόχρονα ανθρώπινη» μέσω της οποίας δημιουργείται μια ελπίδα ότι υπάρχει πιθανότητα να λυθεί το πρόβλημα «σε μήνες ή και χρόνια μέσα από πολλή προσπάθεια και δύσκολες αποφάσεις». Ο συντάκτης του άρθρου πιστεύει ότι το κλείσιμο της βαλκανικής διαδρομής, η οποία μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες ήταν η κύρια οδός για τις μεταναστευτικές ροές είναι μια καλή αρχή αφού σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία «τον Ιανουάριο εισήλθαν 70.000 άτομα, το Φεβρουάριο 5 0.000, το Μάρτιο 30.000 και περίπου 3.000 τον Απρίλιο». 

Το άρθρο αναφέρει τρεις θεμελιώδεις αποφάσεις που ελήφθησαν όσον αφορά στην επίλυση της προσφυγικής κρίσης: α) το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Φεβρουαρίου αποφάσισε να επιστρέψει στην πλήρη συμμόρφωση των κανόνων Σένγκεν αφού οι ηγέτες επανέλαβαν ότι, για να υπάρξει μια ευρωπαϊκή λύση, θα πρέπει να γίνεται σεβαστή η ευρωπαϊκή νομοθεσία. Υπενθυμίζεται ότι στα μέσα του 2015, όταν κορυφώθηκε η κρίση, «η Ευρώπη επέδειξε αδυναμία και αναποφασιστικότητα κι αγνόησε τις δικές της αρχές και τη δική της νομοθεσία», γεγονός που οδήγησε στα γεγονότα του Φεβρουαρίου (μονομερές κλείσιμο συνόρων) το οποίο και μπορεί να χρησιμεύσει ως «ένα καλό μάθημα». 
β) Η μόνιμη ένταξη των βαλκανικών χωρών ως προτεραιότητα της μεταναστευτικής πολιτικής της Ένωσης. Ο κ. Tusk επισημαίνει ότι η συνεργασία με τους εταίρους μας, όπως η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας δεν είναι εύκολη αλλά η πολιτική ηγεσία συνίσταται στη λήψη δύσκολων αποφάσεων ακόμη και ενώπιον μιας εχθρικής κοινής γνώμης. 
γ) η συνεργασία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Τουρκίας. Σχολιάζοντας τη θέση πολλών χωρών αναφέρει ότι «για πολλούς από μας αυτή ήταν το λιγότερο μια αμφιλεγόμενη επιλογή. Η οποία επιλέχθηκε επειδή οι ηγέτες αποφάσισαν ότι ήταν ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να βοηθηθεί η Ελλάδα και να ‘χτυπηθεί’ τη μαφία των παράνομων διακινητών στο Αιγαίο». Επισημαίνει δε ότι «κινητοποίησα όλα τα κράτη-μέλη (κμ) προκειμένου να στηρίξουν την πρωτοβουλία, αλλά τηρώντας δύο απαραβίαστες προϋποθέσεις: ότι τα συμφέροντα των κμ της κοινότητάς μας όπως της Κύπρου θα παραμένουν προστατευμένα και ότι θα γίνει απολύτως σεβαστό το διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο». 

Σχολιάζεται ότι «η λύση που βρέθηκε στα Βαλκάνια και η συμφωνία με την Τουρκία δεν μπορεί είναι συνολικό μοντέλο εφαρμόσιμο σε όλες τις μεταναστευτικές διαδρομές, όπως αυτή της κεντρικής Μεσογείου, η Λιβύη δεν είναι η Τουρκία. Γι αυτό χαιρετίζουμε την Συμφωνία για τη Μετανάστευση που πρότεινε πρόσφατα ο Ιταλός πρωθυπουργός Mateo Renzi». 

Συνεχίζοντας, τονίζει ότι «κανείς δεν θα έρθει να προστατεύσει τα σύνορά μας για μας». «Δεν μπορούμε να παραδώσουμε ‘τα κλειδιά’ των εδαφών μας, την ασφάλειά μας, σε οποιαδήποτε τρίτη χώρα. Αυτό ισχύει τόσο για την Τουρκία όσο και για χώρες της Βόρειας Αφρικής. Μια αδυναμία υπεράσπισής μας θα μπορούσε να οδηγήσει στον πειρασμό να εκβιασθεί η Ευρώπη»/ 

«Μόνο τα ισχυρά κράτη μπορεί να προσφέρουν μεγάλης κλίμακας βοήθεια σε όσους έχουν ανάγκη, χωρίς τον κίνδυνο να καταστρέψουν τον εαυτό τους. Οι αποφασιστικές πολιτικές δράσεις δεν αποκλείουν ανθρωπιστικούς στόχους, ακριβώς το αντίθετο: μόνο μέσω αποφασιστικών δράσεων μπορούμε να τους πραγματοποιήσουμε. Αν θέλουμε η Ευρώπη να παραμείνει ανοικτή και ανεκτική, δεν μπορούμε να παραμένουμε ανυπεράσπιστοι. Χρειαζόμαστε την αλληλεγγύη και την αποφασιστικότητα όλων των κμ σε κάθε μία από τις πτυχές της μεταναστευτικής πολιτικής: μετεγκατάσταση, ανθρωπιστική βοήθεια, εξωτερικές δράσεις και, το πιο σημαντικό, την προστασία των εξωτερικών συνόρων μας. Δεν διακυβεύεται μόνο το μέλλον της Schenghen, αλλά το ίδιο το μέλλον της κοινότητας μας». 

«Η πρόσφατη εμπειρία με την Τουρκία δείχνει ότι η Ευρώπη πρέπει να θέσει σαφή όρια για τις παραχωρήσεις τους. Μπορούμε να διαπραγματευτούμε τα οικονομικά, αλλά ποτέ τις αξίες μας. Δεν μπορούμε να επιβάλουμε τις απόψεις μας για τον κόσμο. Ούτε οι άλλοι μπορούν να επιβάλουν τα κριτήριά τους. Οι ελευθερίες μας, συμπεριλαμβανομένης της ελευθερίας της έκφρασης, δεν θα είναι βορά για πολιτική διαπραγμάτευση με κάθε εταίρο. Αυτό το μήνυμα απευθύνεται και στον Πρόεδρο Ερντογάν».