17 Μαϊ. 2016

Κομματισμός άνευ λόγου και αιτίας…

Από την καταστροφολογία της "σύγκρουσης με τα βράχια" στην πολιτική "μεταγραφολογία"  

Απέφυγα τις πολιτικές αναφορές τις τελευταίες μέρες, διότι στο διάστημα αυτό έλαβαν χώρα συνδιασκέψεις, εκδηλώσεις και γενικώς δραστηριότητες από κομματικούς σχηματισμούς του λεγόμενου «ενδιάμεσου χώρου». Μεταξύ αυτών και μια εναρκτήρια συνδιάσκεψη του ΠΑ.ΣΟ.Κ., η οποία ήρθε ως αποτέλεσμα συντεταγμένης προσπάθειας να αναδομηθεί ένα κόμμα κάπου «ανάμεσα» στους δύο μείζονες πολιτικούς οργανισμούς της χώρας.

Κατόπιν όλων αυτών, σήμερα θα ήθελα να εκφράσω την ικανοποίησή μου για την από καιρό τώρα απόφασή μου να απόσχω πλήρως από κομματισμούς αυτο-επιβεβαίωσης, ιδίως για σχηματισμούς οι οποίοι απέχουν παρασάγγας από το σοσιαλιστικό πρόταγμα που συνέχει την εξατομικευμένη ιδεολογικοπολιτική τοποθέτησή μου.

Φοβάμαι πως μετά από τόση πολιτική ασημαντότητα, δεν υπάρχει ουδέ καν περιθώριο να λυπηθεί κανένας, δηλαδή να υποκύψει στο βάρος των συναισθημάτων μιας μεγάλης ιστορίας, αναφερόμενος στα αποτελέσματα της συνδιάσκεψης του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Δεν είναι πως η αποτυχία (σε συνάρτηση με τους ίδιους τους τεθέντες στόχους των διοργανωτών), καθοδηγεί τις αξιολογήσεις μου στην αδιαφορία. Ακόμη, δεν είναι η ανυπόφορη τοξικότητα των εκπροσώπων της «ιστορίας του κινήματος» (Σημίτης, Βενιζέλος), που για όσους διατηρούν στοιχειώδη επαφή με το πραγματικό πολιτικό DNA του ΠΑ.ΣΟ.Κ. μόνον ως  τερατογενετικές μεταλλάξεις είναι αντιληπτές, που με απώθησε. Ούτε είναι το «κενό γράμμα» του πολιτικού τακτικισμού σχετικά με τις δραστηριότητες αυτές!  Απλά, νομίζω πως εξέλιπε κάθε λόγος!

Τυρβάζοντας λοιπόν περί άλλων και ανατρέχοντας στις αναλύσεις και τα σχόλια  σχετικά μ’ αυτές τις κομματικές εκδηλώσεις (ναι, στην Ελλάδα της κρίσης πετύχαμε όχι μόνο να διοργανώσουμε εκδήλωση ανυπάρκτου σήμερα σχηματισμού, της «Δράσης» εν προκειμένω, αλλά και να προσελκύσει το ενδιαφέρον της συγκεκριμένης εκδήλωσης τους αρχηγούς δύο εκ των επτά κομμάτων της σημερινής Βουλής), διαπίστωσα κάτι που θέλω να το μοιραστώ μαζί σας: Όλος ο «καυγάς» δεν είναι για πολιτικές θέσεις, για ιδεολογίες, για στρατηγικά σχέδια για τη χώρα, ή για πολιτικές απόψεις! Αντίθετα, όλος ο πολιτικός δημόσιος διάλογος σήμερα εξαντλείται στην ατζέντα των «μεταγραφών»! Και η δηλητηρίαση του δημόσιου διαλόγου μ’ αυτό το κακό μικρόβιο της σκοπιμότητας είναι κι αυτή τόσον ενδημική, ώστε ποινικοποιούνται πολιτικά προκαταβολικά οι «μεταγραφές» -ανάλογα με το σε ποιά κατεύθυνση εικάζεται πως θα πορευτούν οι μετακινούμενοι! Κινείσαι προς τη Νέα Δημοκρατία; Είσαι μεταρρυθμιστής!  Κινείσαι προς τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α.; Είσαι τυχοδιώκτης λαϊκιστής!       

Κι όμως! Θα αρκούσε να δει κανένας ποιός έχει «να προσφέρει» και ποιος «να πάρει» από μια ενδεχόμενη μετακίνησή του προς οιαδήποτε κατεύθυνση. Το αν υπάρχουν υπό μετακίνηση πρόσωπα που από τη «μεταγραφή» τους διασώζουν την πολιτική καριέρα τους, ή εάν υπάρχουν πρόσωπα που πράγματι θα είχαν κάτι να συνεισφέρουν στην προσπάθεια να βγει η Ελλάδα από τον σημερινό αποπνικτικό κλοιό, νομίζω πως είναι ορατό διά γυμνού οφθαλμού! Όλ’ τ’ άλλα, προφάσεις εν αμαρτίαις, είναι…