26 Ιουν. 2016

Η απροσδόκητη αλλά καθόλου περίεργη συνταύτιση «νεο-διαφωτισμού» και ακροδεξιάς

Πώς να ανατρέψετε τις δημοκρατικές αποφάσεις των δημοψηφισμάτων 

Η αρχική επονομασία του από τον «θεωρητικό» της ομάδας ως plebiscitum πέρασε μάλλον απαρατήρητη! Κι όμως! Ήταν η αρχή του κακού!

Ακολούθησε η βλακώδης προεκλογική εκστρατεία του ελληνικού δημοψηφίσματος, όπου η αυτο-παγίδευση των υποστηρικτών του ΝΑΙ σ’ έναν δημόσιο διάλογο που ποτέ δεν υπήρξε το αντικείμενο του ίδιου δημοψηφίσματος, είχε ως αποτέλεσμα μια εξ ίσου σχιζοφρενική παγίδευση: Το 63% των Ελλήνων πολιτών που αρνήθηκε την πρόταση των θεσμών για το 3ο μνημόνιο (και ενώ ήταν απολύτως σαφές ότι η μεγάλη πλειοψηφία εκείνου του 63% δεν επιθυμούσε την αποχώρηση της Ελλάδας από την ευρωζώνη και την Ε.Ε.), έγιναν εν μία νυκτί «σανοφάγοι, ακροδεξιοί, αντι-ευρωπαίοι, λαϊκιστές, αμόρφωτοι, και ανάξιοι να έχουν δικαίωμα στην ψήφο».

Στη συνέχεια, ακολούθησε η απολύτως συνειδητή απόκρυψη του γεγονότος ότι καθαρό και αδιαμφισβήτητο προϊόν εκείνου του ΟΧΙ υπήρξε η σαφέστατη βελτίωση της πρότασης των ευρωπαίων δανειστών μας προς την Ελλάδα, τόσο σε ό,τι αφορά την ανάγκη ρύθμισης του ελληνικού χρέους όσο και τη συγκεκριμενοποίηση σχετικά με το πώς αυτή η ρύθμιση θα προχωρήσει. Η απόκρυψη αυτού του θετικού βήματος και η εμμονή των «νεο-διαφωτισμένων» συμπατριωτών μου στη φαντασίωση ότι δήθεν είχαν ψηφίσει στο δημοψήφισμα υπέρ της παραμονής της Ελλάδας στην Ε.Ε., παρήγαγε την (κρατούσα, σήμερα) αφήγηση (άλλωστε εκείνοι οι ίδιοι «νεο-διαφωτιστές» διαχειρίζονται τα μίντια που εκάστοτε επιβάλλουν την αφήγηση που κυριαρχεί), ότι δήθεν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος αντιστράφηκε και τελικά οι «νεο-διαφωτιστές» πέτυχαν να διασώσουν την πατρίδα από την έξοδο από την Ε.Ε.! (Ναι! Ανάμεσα σ’ όσους ψήφισαν ΟΧΙ, υπήρξαν και υπάρχουν και εκείνοι που επίσης είχαν παγιδευτεί στο «πλάσμα δημοψηφισματικής εκκαθάρισης» και στο δημοψήφισμα ψήφισαν  κατά της Ε.Ε. και όχι κατά της πρότασης των ευρωπαίων δανειστών για το περιεχόμενο του 3ου μνημονίου. ...αλλά αυτό, είναι άλλης τάξης ζήτημα, κατά τη γνώμη μου υποκείμενο σε συναισθηματικούς περισσότερο παρά πολιτικούς όρους αξιολόγησης του).

Οι «νεο-διαφωτιστές», λοιπόν, είναι απολύτως πεισμένοι εσωτερικά ότι ξεγέλασαν την ιστορία της δομημένης δυσαρέσκειας των Ελλήνων κατά της Ευρώπης –και δυσαρέσκειας που είναι απόρροια της πολιτικής που επιβάλλει η Ευρώπη στην Ελλάδα, και όχι βέβαια προϊόν του ότι όσοι συμπατριώτες μας δυσανασχετούν, αντιδρούν και οργίζονται με την αποδεδειγμένα πλέον εσφαλμένη ευρωπαϊκή πολιτική για την Ελλάδα είναι «...σανοφάγοι, ακροδεξιοί, αντι-ευρωπαίοι, λαϊκιστές, αμόρφωτοι, και ανάξιοι να έχουν δικαίωμα στην ψήφο».

Βεβαίως, πρέπει να πουμε, πως οι «νεο-διαφωτιστές» ενδιαμέσως είχαν προλάβει να τσαλαβουτήξουν και στις εσωκομματικές εκλογές της Νέας Δημοκρατίας (αν και μη μέλη του κόμματος), πηγαίνοντας να στηρίξουν Κυριάκο και αλλοιώνοντας της σύνθεση του συσχετισμού δυνάμεων στο εσωτερικό του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης! Ένας, μάλιστα, δεν κρατήθηκε και στα κοινωνικά δίκτυα σχολίασε: «Η εκλογή αρχηγού στην αξιωματική αντιπολίτευση είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την αφήσουμε στα χέρια των μελών της Νέας Δημοκρατίας».  Βέβαια, για το περί ου o λόγος εσωκομματικό plebiscitum, ούτε λόγος από μεριάς τους. Εκείνοι ήξεραν και ξέρουν το σωστό! Κι όποιος διαφωνεί μαζί τους, τόσο το χειρότερο για τη διαφωνία και όσους την έχουν.                                          

Κι, ακόμη, να θυμίσουμε ότι πριν από τη ρητορεία περί «...σανοφάγων, ακροδεξιών, αντι-ευρωπαίων, λαϊκιστών, αμόρφωτων, και ανάξιων να έχουν δικαίωμα στην ψήφο» συμπολιτών μας, δεν είχε χρειαστεί να επιστρατευτεί η ακροδεξιάς κοπής άποψη περί του κακού που κομίζει η γενική ψήφος του δημοκρατικού πολιτεύματος. Δεν είχε χρειαστεί, διότι, απλά νωρίτερα είχε ανατραπεί «νομίμως» ένας εκλεγμένος πρωθυπουργός, ενώ και εκείνος που τον αντικατάστησε χωρίς κανέναν ουσιαστικό λόγο και αιτία εξαναγκάστηκε σε αποχώρηση για να έρθει ...ο Αντώνης!!! Χωρίς καμιά αίσθηση εθνικού κόστους οι «νεο-διαφωτιστές» δεν εδίστασαν να ανεχτούν και δεύτερες αχρείαστες εκλογές το 2012 για να μην ταλαιπωρηθεί ο εκλεκτός τους, ως προτιμητέος πρωθυπουργός του χεριού τους. Έκαναν το κορόιδο όταν ξέσπασε η υπόθεση Μπαλτάκου με το φλερτάρισμα του χρυσαυγητισμού. Κατάπιαν αμάσητο το κλείσιμο και την απαξίωση του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα (ένα «δωράκι» στα φιλικά τους μίντια να μην κάνουν κι αυτοί οι καημένοι;). Επιχείρησαν να ποινικοποιήσουν πολιτικά κάθε αντίθετη άποψη και φωνή. Και κάθε φορά με την ίδια βάση τεκμηρίωσης περί «...σανοφάγων, ακροδεξιών, αντι-ευρωπαίων, λαϊκιστών, αμόρφωτων, και ανάξιων να έχουν δικαίωμα στην ψήφο» για όσους εκ των συμπολιτών μας διαφωνούσαν μαζί τους.

Τώρα ξανοίγονται και σε διεθνή νερά! Δύο μόλις εικοσιτεράωρα μετά το βρετανικό δημοψήφισμα δεν ορρωδούν να μας εξηγούν γιατί παραπλανήθηκαν οι Βρετανοί ψηφοφόροι! Δεν ντρέπονται να υποστηρίζουν ότι και το βρετανικό δημοψήφισμα ένα plebiscitum ήταν, σε τελευταία ανάλυση. Και θρασύνονται να τεκμηριώνουν γιατί το μάζεμα υπογραφών για να επαναληφθεί το δημοψήφισμα είναι ...δημοκρατικό δικαίωμα (για να ανατρέψει φυσικά την έκβαση του δημοφίσματος, προφανώς επειδή απλά δεν άρεσε η έκβαση αυτή στο «νεο-διαφωτισμένους», που μόνο εκείνοι ξέρουν το σωστό). Και στο κάτω-κάτω, «σανοφάγοι, ακροδεξιοί, αντι-ευρωπαίοι, λαϊκιστές, αμόρφωτοι, και ανάξιοι να έχουν δικαίωμα στην ψήφο» είναι και οι Βρετανοί, που τόλμησαν να επιλέξουν διαφορετικά! Οι πλέον ανόητοι εκ των «νεο-διαφωτιστών», αποπειρώνται να μεταλαμπαδεύσουν στη βρετανική πολιτική ηγεσία την αυταπάτη που τρέφουν για τα δικά τους, ότι δήθεν πέτυχαν να αντιστρέψουν το  ΟΧΙ του ελληνικού δημοψηφίσματος, σε ΝΑΙ. (Και κατά τα άλλα ενοχλήθηκαν πολύ όταν ο Τσίπρας έκανε λόγο για τις δικές του αυταπάτες). Κάντε το κι εσείς, προτρέπουν, λοιπόν τους Βρετανούς πολιτικούς: Γυρίστε το βρετανικό ΟΧΙ, σε ΝΑΙ. Σωστό δεν είναι ό,τι επιλέγουν οι πολίτες σε μια δημοκρατία, αλλά ό,τι εμείς λέμε πως είναι σωστό.                          

Ένας εκ των επιλέκτων του «νεο-διαφωτισμού» απετόλμησε μάλιστα σε μιαν παρέμβασή του στα κοινωνικά δίκτυα εξ αφορμής μιας επετείου, να ανακατέψει και ...τον Ανδρέα Παπανδρέου στη σημερινή συζήτηση για τους «...σανοφάγους, ακροδεξιούς, αντι-ευρωπαίους, λαϊκιστές, αμόρφωτους, και ανάξιους να έχουν δικαίωμα στην ψήφο» συμπολίτες μας. Κι επειδή τόσο στενή πλέον σχέση με ακροδεξιές απόψεις δεν μπορεί να κρυφτεί, ένας «φίλος» του σχολίασε: «Τα δεινά της δημοκρατίας είχαν φανεί από την αρχαιότητα. Τα ανακαλύπτουμε εκ νέου γεμάτοι έκπληξη»!!!      

Ο Βρετανός κοινωνιολόγος Κόλιν Κράουτς (γνωστότερο βιβλίο του το «Μεταδημοκρατία», Εκδόσεις «Εκκρεμές», 2006), εξήγησε με ενάργεια την «την ολιγαρχική παρέκκλιση των σύγχρονων δημοκρατιών». Επεσήμανε ότι ακόμη και τα πολιτικά κόμματα αισθάνονται ήδη μακριά από τον πληθυσμό και χρησιμοποιούν τις μεθόδους του «μάρκετινγκ» ως υποκατάστατο των ανύπαρκτων δεσμών με όσους θα έπρεπε να αντιπροσωπεύουν. Υπογράμμισε ότι η αύξηση της ανισότητας καθιστά πολύ πιο εύκολο για τις ελίτ και τις μεγάλες επιχειρήσεις να ελέγχουν την πολιτική, με συνέπεια έναν μετασχηματισμό της μορφής του κράτους και τη διαμόρφωση ενός μεταφεουδαλικού κράτους, το οποίο βρίσκεται σταθερά στα χέρια της νέας αριστοκρατίας των μεγάλων επιχειρήσεων. Στις ελίτ δεν χρησιμεύει πλέον μια δικτατορία για να ασκούν την εξουσία.

Αυτά πρεσβεύουν, λοιπόν, με τα έργα και τις αναφορές τους και οι «νεο-διαφωτισμένοι». Κομιστές της ακροδεξιάς άποψης ότι «αν πρόκειται να διατρέχουμε τον κίνδυνο να επιλέγουν οι πολίτες με την ψήφο τους διαφορετικά από εμάς και τα συμφέροντα που εκπροσωπούμε, τότε ας χάσουμε και λίγο από δημοκρατία»! Γιατί, πίσω από τις καθαρά αντιδημοκρατικέςκαι ακροδεξιές αυτές απόψεις, υπάρχει και το «ψητό»: Η «δουλειά» να γίνεται κι ας πάει στο διάβολο και η δημοκρατία.