9 Σεπ. 2016

Αξιωματική αντιπολίτευση

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της Νέας Δημοκρατίας

Δεν έχει καμιά απολύτως σημασία ότι εξελέγη στην ηγεσία του κόμματος με τη βοήθεια σημιτικών και βενιζελικών ψηφοφόρων του ΠΑ.ΣΟ.Κ., οι οποίοι αλλοίωσαν τον δεδομένο πλειοψηφικό καραμανλικό συσχετισμό δύναμης στο κόμμα. Ούτε και μετράει σήμερα καθόλου, που η αηθέστατη και τυχοδιωκτική επιστράτευση του εκσυγχρονισμού σε άλλο κόμμα για την εκλογή του ως εκπροσώπου της νεο-ακροδεξιάς και του νεο-φιλελευθερισμού στην ηγεσία, έγινε με τα ταπεινότατα κίνητρα της προαγωγής στην αξιωματική αντιπολίτευση των πολιτικών, οικονομικών, επιχειρηματικών και μιντιακών συμφερόντων του σαμαρισμού και των συνοδοιπόρων του. (Η εκ των υστέρων άρνησή του να ακολουθήσει κάποιος έλεγχος στις λίστες ψηφισάντων, λόγω των «παράδοξων» 50.000 ψηφοφόρων που εντοπίστηκαν στις καταμετρήσεις χωρίς καταγεγραμμένη ταυτότητα, δεν αποδεικνύει ασφαλώς τη διακομματική νοθεία, αλλά αφήνει τις υπόνοιες εκεί, άθικτες! Κι αυτά, σε κόμματα με ιστορική μνήμη δεν ξεχνιώνται). (Και ας αφήσουμε και την πρώτη αναβολή των εκλογών, με αβλεψίες του Παπαμιμίκου και των σαμαρικών, που λογικά μόνον ως απόρροια σκοπιμότητας θα μπορούσαν να εξηγηθούν και με εικαζόμενο σκοπό να προλάβει να προετοιμαστεί καλύτερα για την προσέλκυση των ‘σώγαμπρων ψηφοφόρων άλλου κόμματος που θα τον εστήριζαν στο δικό του κόμμα). Στο κάτω-κάτω οι καραμανλικοί ας πρόσεχαν!             

Ακόμη κι αυτά, όμως, παραμερίζονται από τον χρόνο και την ανάγκη να παραχθεί επί τέλους πολιτική βιώσιμη, που θα συμβάλλει στην προσπάθεια να βρει βηματισμό η πατρίδα μετά από 7 χρόνια κρίσης, αλλοπρόσαλλων, αντιπαραγωγικών και καταστρεπτικών μέτρων, με βαρύτατο κοινωνικό κόστος και ολέθριες συνέπειες για την οικονομία μας.

Αλλά από το Δεκέμβριο του 2015 -όταν εξελέγη- και εντεύθεν, το μόνο που έχει κάνει είναι να έχει παραχωρήσει ρόλο και χώρο στην ακροδεξιά του Άδωνη, να έχει ζητήσει καμιά δεκαριά φορές εκλογές και λίγο αργότερα να σταματά να αναφέρεται σ΄ αυτό άνευ οιουδήποτε -στοιχειώδους έστω- προγράμματος, και πριν και περισσότερο απ’ όλα να ανέχεται μια σύγκρουση (που υποκινούν ανερυθρίαστα και με τα ίδια ταπεινά κίνητρα οι εκσυγχρονιστές ‘σώγαμπροι υποστηρικτές του από άλλο κόμμα, για να αποφύγουν κάθε ψόγο για την ολέθρια -όπως έγινε- ένταξή μας στο ευρώ επί των ημερών Σημίτη), που πλήττει τον πρώην πρωθυπουργό και πρόεδρο του κόμματος και κορυφαίο εκφραστή του «καραμανλισμού», τον Κώστα Καραμανλή.

Έτσι, όμως, συμβάλλει στην εδραίωση του σκηνικού για την επέλευση μιας στρατηγικής ήττας του καραμανλισμού! Και δεν διδάσκεται από την αποσύνθεση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., του οποίου οι βενιζελικές ανοχές σε κατασυκοφάντηση (από τον ίδιον τον κυβερνητικό εταίρο του, τον Σαμαρά όταν συγκυβερνούσαν) της τεράστιας συμβολής του κινήματος στην ανεπανάληπτη πρόοδο για την Ελλάδα σε τόσο σύντομο χρόνο, έφερε τη στρατηγική ήττα του παπανδρεϊσμού και ρευστοποίησε το ΠΑ.ΣΟ.Κ.. 

Αυτό είναι, λοιπόν, σήμερα το μεγαλύτερο πρόβλημα της Νέας Δημοκρατίας! Η θεώρηση, δηλαδή, από τον τωρινό αρχηγό του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης της εκλογής του στην αρχηγία, όχι ως μιας μοναδικής ευκαιρίας για τον ίδιον που περνάει, όμως, μέσα από την υποχρεωσή του να δοθεί και μια ευκαιρία στη χώρα, αλλά, αντίθετα, ως ευκαιρίας να επιβάλλει τη μειοψηφική μέσα στο ίδιο του το κόμμα άποψή του, εκπορθώντας τις ίδιες τις ιστορικές και ιδεολογικές παρακαταθήκες της μεγάλης δεξιάς πολιτικής παράταξης στην Ελλάδα.

Επιχειρεί να μιμηθεί τις άδηλες νοθείες και τα κολπάκια, που έφεραν τον μειοψηφούντα εκσυγχρονισμό στην ηγεσία του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και στην πρωθυπουργία, με κόστος βεβαίως τεράστιο για το κίνημα και για την ίδια τη χώρα. Και από τους ίδιους πολιτικούς κύκλους, που μία μόλις μέρα μετά την ετυμηγορία του βρετανικού λαού υπέρ του Brexit, έψαχναν να βρουν τρόπο να την κηδέψουν, ...επειδή δεν τους άρεσε! 

Δεν είναι λοιπόν, η μετριότητα, το οικογενειακό παρελθόν, η απειρία, η χωρίς αρχές συνταύτιση με την ακροδεξιά, και η ανυπαρξία οποιασδήποτε στοιχειώδους πολιτικής γραμμής (εκτός από τη «ρατσιστική» πολιτική τεκμηρίωση της στάσης του εν γένει αντι-ΣΥ.ΡΙΖισμού -ο αντιπρόεδρός του δήλωσε ότι «ντρέπεται» επειδή κυβερνάει ο Τσίπρας!) για την παράταξη από μέρους του, που παράγουν το πρόβλημα. Είναι ο ίδιος το πρόβλημα!!!  

Τις τελευταίες μέρες προσπαθεί να το «μαζέψει»! Μόνον τα υψηλού επιπέδου παραταξιακά αμυντικά ανακλαστικά του Κώστα Καραμανλή το(ν) ανέχονται. Και ο ανόητος πληροφορούμαι πως νομίζει ότι αποκοίμισε τον πρώην πρόεδρο του κόμματος και πρωθυπουργό. Ό,τι και να πράξει, όμως, χωρίς καθαρή παραταξιακή ψυχή δεν θα αποφύγει να κάνει ακόμη μεγαλυτερο κακό στη Νέα Δημοκρατία. Γιατί, φυσικά, δεν μπορεί να ξεφύγει από την αλήθεια: Αν δεν αναδεχτεί ως μη επιδεχόμενο αμφισβήτησης το καραμανλικό DNA του κόμματός του, και συνεχίσει να φλερτάρει ηλιθίως με τους Ηρακλείς του στέμματος της σημιτικής υστεροφημίας, από τη μία, και τη σαμαρική ακροδεξιά, από την άλλη, θα καταστεί μοιραία εκπρόσωπος των εκσυγχρονιστών «βαρβάρων», που έναντι του ιστορικού διπόλου καραμανλισμού-παπανδρεϊσμού, μόνον ως καταστροφικοί πολιτικοί νάνοι μπορούν να γίνουν αντιληπτοί.