11 Οκτ. 2016

Πιο αναγκαία παρά ποτέ η στροφή του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Το τελευταίο δίλημμα για την κυρία Γεννηματά

Όσοι με γνωρίζετε και όσοι με μάθατε εδώ μέσα, θα ξέρετε την ευαισθησία μου για τα θέματα που αφορούν στο ΠΑ.ΣΟ.Κ.!  

Ένα σχόλιο, λοιπόν, για τα χθεσινά...

Έχω την εντύπωση πως με την παρουσία της στη Βουλή η πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. επιβεβαίωσε πλήρως αυτό που εδώ και τόσον καιρό προσπαθώ να δείξω: Ότι η στρατηγική του «διμέτωπου» που έχει επιλέξει κατά του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. (κατά βάσιν) και της μητσοτακικής Νέας Δημοκρατίας, καταρρέει πλέον, οδηγώντας σε περαιτέρω αποσύνθεση τα απομεινάρια του κινήματος.  

Την ίδια ώρα, στην εναπομένουσα βάση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. μαίνεται ο ανοιχτός φατριασμός των εκσυγχρονιστών και των υποστηρικτών του κ. Βενιζέλου. Με σκοπό, ακόμη και πέραν της σημερινής γραμμής της κυρίας Γεννηματά, που αντικειμενικά ευνοεί την εφιαλτική Νέα Δημοκρατία, να ρυμουλκηθεί το κίνημα ακόμη περισσότερο στον συμπληρωματικό ρόλο της εφεδρείας για τη δεξιά, χάνοντας οριστικά την πολιτική αυτονομία του.        

Με όρους στοιχειώδους γνώσης των πολιτικών και κομματικών πρακτικών (αλλά και για λόγους ανταπόκρισης στους άκαμπτους ορισμούς της απλής νοημοσύνης), είναι σαφές πως το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ό,τι ήταν να χάσει προς τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. το έχει ήδη χάσει. Πρόδηλος στόχος του κινήματος είναι η κατά το δυνατόν επαναπροσέλκυση πολιτών που το εγκατέλειψαν προς χάριν του κυβερνώντος κόμματος.

α. Η επαναπροσέλκυση αυτή, δεν μπορεί να επιτευχθεί με τη συμμετοχή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στη μαζική ύβρι κατά εκείνων που παλιότερα το ψήφιζαν και τώρα προτίμησαν ΣΥ.ΡΙΖ.Α., ιδίως με την πολιτικά αήθη και αντιδημοκρατική ποινικοποίηση της επιλογής τους και με χαρακτηρισμούς περί «ξεπουλημένων» ή ανάλογα πράγματα. Μια στάση που ιδίως για το ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι ανεπίτρεπτη, διότι η υιοθέτησή της είναι σαν να προσχωρεί το κίνημα υπό την κυρία Γεννηματά στη νεο-φιλελεύθερη αφήγηση περί λαϊκιστών ψηφοφόρων, που επί δεκαετίες στήριξαν την παράταξη και τον ιστορικό ηγέτη της. Κι αν υπάρχουν (και υπάρχουν) άτομα μεσα στο σημερινό ΠΑ.ΣΟ.Κ. που συμφωνούν μ’ αυτήν την αφήγηση, απλά είναι ξένο σώμα και πρέπει να αποβληθεί το συντομότερο δυνατόν!  

β. Ούτε μπορεί, η επαναπροσέλκυση αυτή, να ευοδωθεί με τη σκλήρυνση των διαχωριστικών γραμμών ανάμεσα στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. και τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α., όπως γίνεται με τον «διμέτωπο» της κυρίας Γεννηματά. Παράλληλα, είναι σαφές ότι μόνον η άμβλυνση των διαχωριστικών γραμμών με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. θα έκανε κάποιους να επανεξετάσουν το ενδεχόμενο «ξανακοιτάγματος» του ΠΑ.ΣΟ.Κ..            

γ. Αντίθετα, η διατήρηση των ασαφών ορίων διάκρισης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. από τη δεξιά (που εγκαθιδρύθηκαν επί προεδρίας Βενιζέλου), εξακολουθεί να κρατά ανοιχτή την πόρτα απορροής προσθετων δυνάμεων από το κίνημα προς τη δεξιά, ιδίως εάν παραταθεί (όπως φαίνεται ότι θα συμβεί) ο δικομματικός διαξιφισμός ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-Νέας Δημοκρατίας.  

Είναι ώρα να αλλάξει αυτή η λάθος πολιτική! Απομόνωση και εξοβελισμός των φατριαστών εδώ και τώρα, και αναπροσαρμογή στη γραμμή «όχι στη δεξιά – προοδευτική λύση για την Ελλάδα», είναι πια απαραίτητα και θα έλεγα αναπόφευκτα. Η κυρία Γεννηματά, δεν έχει τίποτα να οφεληθεί από τους εγκαθέτους του «μόνον εκείνος μπορεί να κάνει αντιπολίτευση», αντίθετα, περαιτέρω ταύτιση μαζί του την καθιστά διάδικο τμήμα μιας αντίθεσης, στην οποία η ίδια δεν είχε άμεση συμμετοχή.

Την ωφελεί να υπερασπιστεί την περίοδο 2009-2011 στο τμήμα εκείνο της διακυβέρνησης Παπανδρέου που αφορά στις μόνες ουσιώδεις μεταρρυθμίσεις που έγιναν στη χώρα την εποχή των μνημονίων και να αποστασιοποιηθεί  από τις πρακτικές κλεισίματος της ΕΡΤ και των «μπαλτακισμών», που ανέχτηκε η προηγούμενη ηγεσία του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Αυτά λέει το πολιτικό αλφαβητάρι! Και δεν χρειάζεται και πολλή σοφία για να του ρίξει κανένας μια ματιά και να αντιληφθεί τί δέον γενεσθαι.