15 Οκτ. 2016

Τί συζητήθηκε στη σύνοδο του ΔΝΤ για την Ελλάδα

Μερικές αποκαλύψεις

σχετικά με το ζήτημα του ελληνικού χρέους

(Μέρος Α΄ - Το κλίμα της συνόδου)  

Η γνωστή ελαφρότητα των ελληνικών μέσων ενημέρωσης, πασπαλισμένη και με την ανεύθυνη στάση τους και προς υπηρέτηση ιδίων συμφερόντων, αντί της πλήρους ενημέρωσης της κοινής γνώμης, έχει εξοβελίσει τη μείζονος σημασίας υπόθεση ρύθμισης του ελληνικού χρέους από την ελληνική επικαιρότητα. Τα μόνα επί του θέματος που έχουν απομείνει στη διάθεση των Ελλήνων πολιτών (πλην ελάχιστων εξαιρέσεων σοβαρότερης προσέγγισης στο θέμα) οι αναδημοσιεύσεις αναφορών του γερμανικού Τύπου και η ανταλλαγή επίσημων αλληλοδιαψεύσεων μεταξύ Σόιμπλε και αξιωματούχων του  ΔΝΤ, σχετικά με το εάν εχει συμφωνηθεί η συμμετοχή του Ταμείου στο 3ο μνημόνιο, ή όχι!  

Όμως, οι πληροφορίες υπάρχουν, είναι μεγάλου ενδιαφέροντος και δείχνουν ότι σε μερικές μόλις εβδομάδες θα έχουν εκατέρωθεν διασαφηνιστεί πτυχές της υπόθεσης, που πρόκειται σε τεράστιο βαθμό να κρίνουν τις τύχες της ελληνικής οικονομίας για την προσεχή μακρά περίοδο. Το συνειδητό «κόλπο» του γερμανικού παράγοντα (και των ελάχιστων σ’ ολόκληρο τον κόσμο εναπομενόντων πλέον συμμάχων του –ανάμεσά τους και 2-3 Έλληνες), να εμφανίσει το θέμα του χρέους ως ελάσσονος σημασίας για τις τύχες της χώρας μας, έχει ήδη καταρρεύσει. Το ζήτημα, από το σύνολο σχεδόν της παγκόσμιας πολιτικής και επιστημονικής κοινότητας θεωρείται το βασικό και εκ των ων ουκ άνευ στοιχείο για τη διάσωση της ελληνικής οικονομίας. Τα μόνα εναπομένοντα σημεία που δεν έχουν ακόμη οριστικά εκκαθαριστεί στους πολιτικούς, οικονομικούς και τεχνοκρατικούς κύκλους ανά την υφήλιο σχετικά με τη ρύθμιση του ελληνικού χρέους είναι 2: α. Εάν θα χρειαστεί «κούρεμα» ή όχι, και β. Εάν θα αρκούσε η ελληνική ρύθμιση χωρίς επέκταση της όποιας συμφωνίας τελικά έλθει και σε άλλες χώρες της ευρωζώνης, για να απεμπλακεί ουσιωδώς η ευρωπαϊκή οικονομία από τον κύκλο του αντιπληθωρισμού και της αναπτυξιακής στασιμότητας όπου πλέον βρίσκεται για αρκετόν χρόνο.

Α. Το κλίμα της συνόδου 

Στη σύνοδο του ΔΝΤ, φέτος, συνέβησαν αρκετά που δεν έχουν άλλοτε συμβεί σε ανάλογες περιπτώσεις. Μερικά απ’ αυτά ήταν:

1. Ενώ συνήθως στο παρασκήνιο των συνόδων ανταλλάσσονται γνώμες και απόψεις, που συμβάλλουν στο γεφύρωμα των αντιθέσεων ανάμεσα στις χώρες του διεθνούς καπιταλισμού κι έτσι προετοιμάζεται το έδαφος για ευκολότερες αποφάσεις στα αρμόδια όργανα λήψης των αποφάσεων, τούτη τη φορά οι αντιθέσεις οξύνθηκαν πολύ. Αιτία γι’ αυτό η επίμονη άρνηση του κ. Σόιμπλε να αποδεχτεί ως πλαίσιο συζήτησης στο περιθώριο των εργασιών της συνόδου για την κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας, θεματικής που θα συμπεριελάμβανε ως κεντρικό σημείο του διαλόγου την κρίση των ευρωπαϊκών τραπεζών και πριν απ’ όλες της Deutsche Bank.

(Ο Γερμανός υπουργός Οκονομικών είχε από νωρίτερα δημιουργήσει εντάσεις, θεωρώντας την έκθεση Fiscal Monitor -που το ΔΝΤ έδωσε στη δημοσιότητα για πρώτη φορά πριν την έναρξη των εργασιών της συνόδου- ως «εχθρική ενέργεια»! Στην έκθεση, υπενθμίζεται, περιλαμβάνεται ποσοτική αποτύπωση του παγκόσμιου χρέους, για το οποίο -όπως αναφέρεται στη σχετική έκθεση- βρίσκεται σε ιστορικά υψηλό επίπεδο με αυξητικές τάσεις. Με το ποσό αυτό να ανέρχεται στα 152 τρισ. δολάρια, που αντιστοιχεί στο 225% του παγκόσμιου ΑΕΠ, «η εικόνα δεν είναι ωραία», όπως ανέφεραν χαρακτηριστικά οι εκπρόσωποι του Ταμείου. (Περισσότερα για τους ενδιαφερόμενους σχετικά με την έκθεση Fiscal Monitor στο https://www.imf.org/external/pubs/ft/fm/2016/02/fmindex.htm).

2. Εξ ίσου εντάσεις -ίσως και ισχυρότερες- δημιουργήθηκαν όταν επίσης ετέθη στο περιθώριο των εργασιών της συνόδου από μεριάς του ΔΝΤ το ζήτημα του ελληνικού χρέους, σε συνάρτηση ιδίως με την προσπάθεια των αξιωματούχων του Ταμείου να προσδώσουν στην ελληνική περίπτωση επείγοντα χαρακτήρα αλλά και χαρακτηριστικά «υποδείγματος-μοντέλου» για τις ανάγκες ευρύτερων παρεμβάσεων περιορισμού του χρέους χωρών στο σημερινό περιβάλλον. Εδώ η γερμανική άρνηση υπήρξε επίσης κάθετη, σε αντίθεση, μάλιστα, με αναφορές άλλων ευρωπαίων αξιωματούχων που έσπευδαν να δηλώνουν τη συμφωνία τους για το άνοιγμα της συζήτησης, συνδεόντάς την μάλιστα ευθέως με τις υποχρεώσεις των ευρωπαίων δανειστών έναντι της Ελλάδας στο πλαίσιο του 3ου μνημονίου. (Η γερμανική ατάκα «είναι οι χώρες που δανείζουν την Ελλάδα και όχι τα ευρωπαϊκά συλλογικά όργανα», ακούστηκε αρκετές φορές στη διάρκεια της συνόδου). (Αναφορές σχετικά με τη διαφωνία μεταξύ Σόιμπλε και άλλων ευρωπαίων εκπροσώπων θα βρείτε στο http://www.capital.gr/story/3161466).

3. Η ένταση επίσης κλιμακώθηκε όταν η γερμανική πλευρά επιζήτησε να υπάρξει συντονισμός μεταξύ των ευρωπαϊκών θεσμών και του ΔΝΤ, σε ό,τι αφορά την αξιολόγηση των προσεχών εβδομάδων, έναν συντονισμό που το ΔΝΤ δεν έδειξε να θεωρεί αναγκαίο. Εδώ υπήρξε νέα οργή της γερμανικής πλευράς, η οποία εξέλαβε την απροθυμία του ΔΝΤ να συζητήσει το θέμα, με νέα πίεση προς τη Γερμανία να αποδεχτεί άμεσα την έναρξη του διαλόγου για το ελληνικό χρέος, σε αντίθετη κατεύθυνση με τη διαβεβαίωση που έχει δώσει ο κ. Σόιμπλε στους βουλευτές του κόμματός του, περί συζήτησης από το 2018 και μετά την ολοκλήρωση του 3ου μνημονίου. (Στελέχη του ΔΝΤ αντιδρώντας στις αναφορές της γερμανικής πλευράς επαναλάμβαναν μια παλιότερη δήλωση του ΔΝΤ που είχε χρησιμοποιηθεί σε άλλες περιπτώσεις και σύμφωνα με την οποία το Ταμείο δεν ενδιαφέρεται για τις πολιτικές δεσμεύσεις πολιτικών ηγεσιών των χωρών-μελών του αλλά για τα τεχνοκρατικά στοιχεία που αφορούν στις οικονομίες της Δύσης). (Αναφορές του ΔΝΤ στο ότι το θέμα του ελληνικού χρέους δεν πρέπει να συναρτάται με τις γερμανικές εκλογές, θα βρείτε στο http://www.ert.gr/minyma-dnt-gia-to-chreos-afiste-tous-arithmous-exo-apo-tin-politiki/).

  4. Το τελευταίο σημείο υπήρξε η θρυαλλίδα και οδήγησε στις οργισμένες ανακοινώσεις Σόιμπλε περί συμμετοχής του Ταμείου στο 3ο μνημόνιο, τις οποίες διέψευσε από μεριάς του ΔΝΤ ο κ. Λίπτον, και οι οποίες προκάλεσαν νέα οργισμένη παρέμβαση Σόιμπλέ περί αναρμοδιότητας του κ. Λίπτον να ασχολείται με το ελληνικό πρόγραμμα. (Σχετικά δημοσιεύματα για τις αλληλοδιαψεύσεις ανάμεσα στον κ. Σόιμπλε και το ΔΝΤ θα βρείτε στα:

- Σόιμπλε: Το ΔΝΤ θα συμμετάσχει στο 3ο ελληνικό πρόγραμμα και μάλιστα θα καταβάλει δόση πριν το τέλος του χρόνου – http://www.bankwars.gr/%CE%95%CE%B4%CF%8E-%CF%84%CE%BF-%CE%94%CE%9D%CE%A4-%CE%B5%CE%BA%CE%B5%CE%AF-%CF%84%CE%BF-%CE%94%CE%9D%CE%A4-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CE%94%CE%9D%CE%A4-%CE%92/).

- Διάψευση Λίπτον περί συμετοχής του ΔΝΤ στο 3ο ελληνικό πρόγραμμα - http://news247.gr/eidiseis/oikonomia/diapseysh-soimple-apo-dnt-den-exoyme-symfwnia-gia-to-ellhniko-programma.4309109.html).

Ωστόσο, στη σύνοδο του ΔΝΤ επρόκειτο να παρουσιαστεί η έκθεση του ESM (ευρωπαϊκός μηχανισμός διάσωσης) για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Παρ’ ότι οι αναφορές του ESM ετέθησαν υπόψη του ΔΝΤ, το αδιέξοδο (κατά πολλούς η «χαριστική βολή» στον κ. Σόιμπλε) οριστικοποιήθηκε μετά τη σύνοδο από την ΕΚΤ και διά στόματος του κ. Μπενουά Κερέ, ο οποίος παρέκαμψε ανέτως τον κ. Σόιμπλε (που προσπαθεί απεγνωσμένα να επιβάλλει συζήτηση για το χρέος μετά την ολοκλήρωση του 3ου μνημονίου το 2018). Συγκεκριμένα ο κ. Κερέ, μεταξύ άλλων, είπε: «...προσβλέπουμε σε μια λύση που θα μπορεί να καθησυχάσει τις αγορές, να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη στη δυναμική του δημόσιου χρέους, να επιτρέψει την πλήρη συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα -το οποίο θα ενισχύσει την αξιοπιστία του προγράμματος- και που θα αποκαταστήσει την πρόσβαση στην αγορά για την Ελλάδα πριν από το τέλος του προγράμματος τον Ιούλιο του 2018...» - http://www.capital.gr/oikonomia/3161416/kere-prota-i-lusi-sto-xreos-kai-meta-suzitame-gia-to-qe).

(Στο Β΄ μέρος: Οι πραγματικές θέσεις της Γερμανίας και του ΔΝΤ)

(...συνεχίζεται...)