31 Οκτ. 2016

Οι αφανείς συνέπειες της απόφασης του ΣτΕ (3 - τελευταίο)

Γιατί η άδεια της DIGEA είναι άκυρη

Συνεχίζω και ολοκληρώνω τις αναφορές στις αφανείς  επιπτώσεις της πρόσφατης απόφασης του ΣτΕ,  αναμένοντας το σκεπτικό της επίμαχης απόφασης του ανώτατου διοικητικού δικαστηρίου.

Η τελευταία τούτη αναφορά κλείνει το γύρο των ενδεικτικών περιπτώσεων σοβαρότατων προβλημάτων, που εγείρονται από τις συνέπειες της τελευταίας απόφασης του ΣτΕ, πάντα σύμφωνα με τα έως τώρα δεδομένα.

Είναι σαφές ότι οι 3 περιπτώσεις που αναφέρονται από πλευράς μου (περιφερειακές άδειες, καναλιών, νομιμότητα προστίμων σε κανάλια που έχουν κριθεί ως άκυρα από διοικητικά δικαστήρια, και η παρούσα σχετικά με τη νομιμότητα ή μη της άδειας που κατέχει η DIGEA), είναι μια μερική μόνον και αποσπασματική παρουσίαση των αντιφάσεων και των αρρυθμιών που φαίνεται από μια πρώτη ματιά να προκαλεί η τελευταία απόφαση του ΣτΕ.   

Επαναλαμβάνω ότι μόνο με τη δημοσιοποίηση του σκεπτικού της απόφασης του ΣτΕ θα μπορούσε να γίνει πιο οργανωμένη συζήτηση σχετικά με τις συνέπειες της επίμαχης απόφασης.

Στην περίπτωση τώρα της άδειας της DIGEA, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι πρόκειται για αδειοδότηση στο πλαίσιο  διαγωνιστικής διαδικασίας, που δεν έχει διενεργήσει το ΕΣΡ. Παρ’ ό,τι η άδεια για τις ψηφιακές εκπομπές  κατ’ αρχήν δεν θα έπρεπε να σχετίζεται με τις τηλεοπτικές άδειες, λόγω του καταλυτικού ρόλου και της σημασίας των ψηφιακών εκπομπών για ολόκληρη τη ραδιοτηλεοπτική αγορά, αδυνατώ να αντιληφθώ πως θα μπορούσε να εκφεύγει της αποκλειστικής αρμοδιότητας του ΕΣΡ (όπως όρισε η πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ).  

Έτσι, η άδεια της DIGEA, κατά τη γνώμη μου, αν δεν είναι άκυρη, είναι τουλάχιστον αναγκαίο να νομιμοποιηθεί με απόφαση του ΕΣΡ εάν και όταν το Συμβούλιο θα έχει συγκροτηθεί.