13 Απρ. 2017

Η άλλη ματιά στις γαλλικές προεδρικές εκλογές

Το δίλημμα της γαλλικής προοδευτικής παράταξης  

ύριε Αμόν, σας ζητώ να αποσύρετε την υποψηφιότητά σας υπέρ του Ζαν-Λικ Μελανσόν", έγραψε ο Γάλλος δημοσιογράφος και δημοσιολόγος Patrice Maniglier, σ' ένα άρθρο-μανιφέστο σταθμό που θα συζητηθεί πολύ στη Γαλλία.

Η πρόσκληση προς τον προεδρικό υποψήφιο του γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος (PS), γίνεται με καλή πρόθεση από τον Maniglier, ο οποίος στιγματίζει με σκληρότατο λόγο τον ανήθικο πολιτικό πόλεμο που εξαπολύθηκε από την τυχοδιωτική και συστημική ομάδα των Γάλλων σοσιαλιστών κατά του Αμόν. Του Αμόν, που ερχόμενος από την αριστερά πτέρυγα του κόμματός του (μετά από παρά πολύ καιρό η αριστερά πτέρυγα του PS κέρδισε τις εσωκομματικές εκλογές) αντιμετώπισε τη μεγαλύτερη εσωκομματική υπονόμευση στην ιστορία του κόμματος.

Η λογική του Maniglier είναι απλή: Ας υποχωρήσει ο πιο αδύνατος από τους υποψηφίους της γαλλικής αριστεράς, ώστε ενωμένη η προοδευτική πολιτική παράταξη της Γαλλίας, για δεκαετίες μετά την περίοδο Μιτεράν-PSU, να περάσει στον β' γύρο των προεδρικών εκλογών. Εκεί, όπου έχει τεράστιες πιθανότητες να κερδίσει τη Λε Πεν και να εκλεγεί Γάλλος αριστερός πρόεδρος, σε μια ιστορική επιστροφή της ευρωπαϊκής αριστεράς στην εξουσία, μετά από τα σκοτεινά χρόνια κυριαρχίας της δεξιάς.

Η πρόταση έχει τεράστιο ενδιαφέρον και ασφαλώς θα απασχολήσει τον Αμόν, που φημίζεται για την συνέπειά του. Άλλωστε, δεν δίστασε να παραιτηθεί από υπουργός του Ολάντ, με την οριστική δεξιά στροφή του Γάλλου προέδρου, όταν ώρισε πρωθυπουργό τον Βαλς.

Ωστόσο, εμείς εδώ στην Ελλάδα, μακριά από τα γεγονότα αυτά ίσως να μπορούμε να δούμε πιο ψύχραιμα, όντας ελεύθεροι από τα πάθη των Γάλλων αριστερών.

Γιατί ωραία η πρόταση του Patrice Maniglier, αλλά έχει τις ακόλουθες αδυναμίες:

  1. Η σύμπραξη των Αμόν-Μελανσόν από τον α΄ γύρο, θα χτυπηθεί ως δήθεν προσχεδιασμένη συνομοσία των αριστερών. (Αρκεί κανένας να δει τα συστημικά δημοσιεύματα στην Ελλάδα, που αποκαλούν  τον Μελανσόν κομμουνιστή -θου Κύριε, κομμουνιστής ο Μελανσόν!!!-, και τον ταυτίζουν στην αρνητική κλίμακα με τη ...Λε Πεν!),
  2. Ακόμη κι αν γινόταν η σύμπραξη και τα κατάφερνε ο Μελανσόν να περάσει στον β΄ γύρο, ο κίνδυνος εκλογής της ακροδεξιάς υποψήφιας θα ήταν μεγάλος! Η δεξιά, παντού, και στη Γαλλία και την Ελλάδα και οπουδήποτε αλλού, προτιμά ακροδεξιά πρόεδρο από αριστερό προέδρο, και
  3. Αν γινόναν από τώρα η σύμπραξη Αμόν-Μελανσόν, στον β΄ γύρο δεν θα είχε τίποτε άλλο να προσφέρει η αριστερά πτέρυγα των Γάλλων σοσιαλιστών και η μάχη θα χανόταν πριν ακόμη δοθεί.

Για τους λόγους αυτούς, οι δύο σοβαρές πολιτικές εκπροσωπήσεις της γαλλικής προοδευτικής πολιτικής σκηνής, πρέπει να συνεχίσουν ξεχωριστά.

Με αξιοπρέπεια, σοβαρότητα, ψυχραιμία και καθαρό μυαλό, να δώσουν ο καθένας τη μάχη του και αν κάποιος από τους δύο περάσει στον β΄ γύρο, ο οποιοσδήποτε (τα πράγματα λένε ότι ο Μελανσόν έχει τη δυναμική), τότε τα ξαναλέμε!

(Το άρθρο-μανιφέστο σταθμό του Patrice Maniglier μπορείτε να διαβάσετε μεταφρασμένο στα ελληνικά εδώ:  https://brusselsnews.wordpress.com/2017/04/12/%CE%BA%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B5-%CE%B1%CE%BC%CF%8C%CE%BD-%CF%83%CE%B1%CF%82-%CE%B6%CE%B7%CF%84%CF%8E-%CE%BD%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%83%CF%8D%CF%81%CE%B5%CF%84%CE%B5-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%85/)