5 Ιουλ. 2017

2 χρόνια μετά

Για το δημοψήφισμα...

Εξ όσων διαβάζω, όσοι ψήφισαν «ναι» στο δημοψήφισμα θεωρούν σήμερα το γεγονός και την έκβαση εκείνης της προ διετίας άμεσης ψήφου, αποκλειστικά και μόνον υπό την άγονη και τρέχουσας πολιτικής αξιολόγησης ματιά της «κωλοτούμπας». Είτε αδυνατούν, είτε αποφεύγουν να ασχοληθούν με τις ιδιαίτερα σημαντικές πτυχές της υπόθεσης, που αφορούν στην άναρχη πολιτική εκπροσώπηση της υπαρκτής αντίστασης διά της ψήφου (δηλαδή με δημοκρατικό τρόπο) στο απεχθές και αντιδημοκρατικό ευρωπαϊκό πρόσωπο, τον χειρισμό της κρίσης αυτόν καθ’ αυτόν, την έκφραση διαφωνίας για τις ευρωπαϊκές αποφάσεις σε μια σειρά θέματα, τη «γερμανική Ε.Ε.», τις αλά καρτ επιλογές προς όφελος των ισχυρών του κλαμπ και τόσα άλλα, λες κι όλα αυτά δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα και είναι απλά μύθοι και φαντασιώσεις των κάθε λογής λαϊκιστών.

Πρόκειται για στάση, που ερμηνεύει απολύτως την αδυναμία όσων υποστήριξαν το «ναι» (ή -για να είμαι ακριβέστερος- όσων κατέστησαν από αυτο-αναγόρευση η ηγεσία όσων υποστήριξαν το «ναι») να συμβάλλουν στην καταγραφή των αδιεξόδων που συσσωρεύει η σημερινή Ε.Ε. και να εργαστούν για την ανατροπή τους. Υποτιμούν, δηλαδή, το γεγονός ότι ένα μεγάλο μέρος εκείνου του 61% ήταν κριτική φιλο-ευρωπαϊκή πολιτική πράξη με ισχυρά μηνύματα, πρακτικά και συμβολικά, και όχι σκέτος αντι-ευρωπαϊσμός.          

Κατανοώ τη στάση τους! Η άνυδρη αφήγηση που έχουν υιοθετήσει για να περιγράψουν κυρίως απέναντι στον εαυτό τους το γεγονός, εξαντλείται στον λαϊκισμό της «ποινικοποίησης» οιουδήποτε διατηρεί κριτική στάση για τη σημερινή προβληματική Ε.Ε.. Έτσι χάνουν ξανά την ουσία και ικανοποιούνται εξαντλούμενοι σε έωλες αυτοεπιβεβαιώσεις, που δεν αλλάζουν τον πυρήνα του πολιτικού συσχετισμού άνετης υπερίσχυσης του «όχι».

Τους διαφεύγει ότι τα πολιτικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά που έφεραν το 61%, δεν έχουν έκτοτε αλλάξει ουσιωδώς, επειδή εκείνοι αφηγούνται και αισθάνονται την ψευδεπίγραφη δικαίωση ότι ο Τσίπρας ενέπαιξε τους ψηφοφόρους του «όχι».  

Η Ε.Ε. είτε θα αλλάξει για να ανταποκριθεί σε ανάγκες των πολιτών που την απαρτίζουν, είτε το 61%  θα διατηρείται και ίσως θα διευρύνεται. Όσα αντιδημοκρατικά τεχνάσματα κι αν επιστρατεύουν οι ρέκτες της μηχανιστικής Ε.Ε., για να φτιασιδώνουν τη δυσαρέσκεια των ευρωπαίων, δίνοντας ίσως τη χαριστική βολή στην εναπομένουσα πειστικότητα του ευρωπαϊκού ενοποιητικού προτάγματος...