21 Νοε. 2017

Γερμανία: Αναδεικνύεται σε μοιραίο παράγοντα για την Ε.Ε.

Το βρώμικο παιγνίδι

της χριστιανοδημοκρατικής ακροδεξιάς

κατά της Μέρκελ

Την ώρα που γράφονται οι γραμμές αυτές της ανάλυσης, στη Γερμανία ξεσπάει σκληρός και ανοιχτός πια πόλεμος στους κόλπους του χριστιανοδημοκρατικού κόμματος, για την τύχη της καγκελαρίου Μέρκελ. Σε μια εντυπωσιακή στροφή του γερμανικού δεξιού Τύπου, ο οποίος ως σήμερα σεβόταν και έθετε την καγκελάριο στο επίκεντρο όλων των σεναρίων μετεκλογικών εξελίξεων, τώρα ανοίγει φανερά το ζήτημα της διαδοχής της.

Ιδίως η ακροδεξιά των χριστιανοδημοκρατών του CDU, με την εξαίρεση της «ειδικής περίπτωσης» του Χορστ Ζεεχόφερ, ηγέτη του βαυαρικού χριστιανο-κοινωνικού αδελφού κόμματος (του CSU), ψάχνει πια για τον διάδοχο! Είναι εξαιρετικά σημαντικό και απολύτως ενδεικτικό ότι οι αναφορές στα γερμανικά μέσα ενημέρωσης για τον αιφνιδίως -πλην τεχνηέντως- αναζητούμενο με επείγοντα τρόπο αντικαταστάτη της κυρίας Μέρκελ στην  ηγεσία του CDU, αφού πρώτα εντέχνως «καίγονται» τα χαρτιά της υπουργού Άμυνας, Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν, και του υπουργού Εσωτερικών, Τόμας Ντεμεζιέρ, εμφανίζουν «από το πουθενά» στην  κυριολεξία, τον 37χρονο Γενς Σπαν, πρωτοπαλίκαρο του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στο υπουργείο Οικονομικών.

Το ζήτημα, φυσικά, δεν είναι να συζητηθεί στα σοβαρά η διαδοχή της καγκελαρίου (που είναι εξαιρετικά ανθεκτική πολιτικός, όπως επιβεβαιώνει η μακρά θητεία της), πολύ δε περισσότερο δεν είναι σοβαρό να γίνεται λόγος για ένα πρόσωπο σαν τον κ. Σπαν. Το ζήτημα, δηλαδή, δεν είναι σε τελευταία ανάλυση άλλο, από το να πιεστεί η Άγγελα Μέρκελ να παρατείνει την ακραία συντηρητική πολιτική της έως σήμερα δεξιάς γερμανικής κυβέρνησης και κατά το επόμενο διάστημα!

Μιας πολιτικής, όμως, η οποία όχι μόνον ελέγχεται πλέον πανταχόθεν για την βεβαιωμένη αστοχία της στο χειρισμό της νομισματοπιστωτικής κρίσης στην ευρωζώνη από το 2010, αλλά και με σαφώς διακηρυγμένες τις προθέσεις της καγκελαρίου κατά την προεκλογική περίοδο να αναθεωρήσει σημαντικό μέρος αυτής της οικονομικής πολιτικής, αρχής γενομένης από το εσωτερικό της ίδιας της χώρας της και με ενδείξεις για ευρύτερες αλλαγές σ’ ολόκληρη την ευρωζώνη.

Άλλωστε, ένα από το σημεία σοβαρών τριβών στον αδόξως περατωθέντα γύρο διαβούλευσης της κυρίας Μέρκελ με τους φιλελεύθερους του FDP και τους «πράσινους», υπήρξε η εισοδηματική πολιτική στο εσωτερικό της Γερμανίας, για όσους παρακολουθούν τις εξελίξεις.

Παράλληλα, η δεύτερη μεγάλη πολιτική μάχη που δίνει η γερμανική ακροδεξιά πτέρυγα κατά της καγκελαρίου, είναι για το μεταναστευτικό! Θυμίζω το ιστορικό κατά την εκτίμησή μου «άνοιγμα Μέρκελ» στην προοπτική υποδοχής στην Γερμανία μεγάλου μέρους προσφύγων από τη Συρία και μεταναστών, όχι απλά για ανθρωπιστικούς λόγους, αλλά και ως παράγοντα δημογραφικής και παραγωγικής αναζωογόνησης της γηράσκουσας Γερμανίας -όπως κι όλης της Ε.Ε.).

Η Μέρκελ για τη θέση της αυτή αντιμετώπισε και ακόμη αντιμετωπίζει ανοιχτό πόλεμο μέσα στο κόμμα της, με τη συμπαράσταση των ακροδεξιών της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD), αλλά και των φιλελεύθερων του FDP.

Άξιο υπενθύμισης είναι ακόμη ότι κατά τη διάρκεια του σε βάρος της καγκελαρίου πολέμου για το μεταναστευτικό (όταν στην Ελλάδα οι ομάδες πολιτικών ανοήτων διατείνονταν χωρίς αίσθηση αυτογελοιοποίησης ότι για το προσφυγικό ευθυνόταν η …Τασία), ο συγκυβερνήτης της Σόιμπλε, ήταν ηχηρώς απών από την υποχρέωση στήριξης της εταίρου του.

(Είναι γνωστό ότι η προσωπική πολιτική τοποθέτησή μου φέρει έντονο αντιδεξιό πρόσημο. Ωστόσο, δεν τολμώ καν να σκεφτώ ποια θα ήταν η εικόνα του προσφυγικού σήμερα στην Ε.Ε., αν η Μέρκελ δεν ελάμβανε τη θέση που έλαβε απέναντι στο πρόβλημα! Θέση, συντριπτικά προοδευτικότερη από το σύνολο σχεδόν των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων της Ε.Ε.).     

Αυτά τα ζητήματα, ταλαιπωρούν πια σοβαρά την γερμανική πολιτική ζωή. Μόνον που δεν είναι «γερμανικά», αλλά ευρωπαϊκά προβλήματα!

Κι αν η γερμανική ακροδεξιά επιμείνει στη στάση που τόσο σοβαρή βλάβη προκάλεσε στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα, συμβάλλοντας καταλυτικά στην αποσάθρωσή του και την εκ των έσω αμφισβήτησή του, τότε οι συνέπειες για την κλονιζόμενη Ευρώπη θα είναι μεγάλες.            

Κάπως έτσι η Γερμανία αναδεικνύεται σε μοιραίο παράγοντα για το μέλλον της Ε.Ε.. 

(Η ανάλυση αυτή δημοσιεύεται και στην ενημερωτική ιστοσελίδα https://circogreco.gr)