14 Μαρ. 2018

Σχετικά με το συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής...

H σοσιαλιστική παράταξη δεν έχει μέλλον

«κόντρα» στην ιστορία του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Ένας δημοσιογράφος, επίλεκτο «συστημικό» πρόσωπο, φέρων παλαιόθεν την περισπούδαστη γελοιότητα της ασήμαντης παρουσίας του στη δουλειά μας -γι’ αυτό άλλωστε τόσο πολύ τον εσυμπάθησε το σύστημα, επειδή δεν είχε γνώμη επί ουδενός- αποπειράθηκε χθες τον ακόλουθο ανεπίτρεπτο παραλληλισμό: Ο Τραμπ, είπε, απολύοντας του Ρεξ Τίλερσον από υπουργό Εξωτερικών των Η.Π.Α.  μιμήθηκε τον Ανδρέα Παπανδρέου, στο περιστατικό απόλυσης του Ασημάκη Φωτήλα από υφυπουργό Εξωτερικών εν πτήσει…

Τί λέει ο ποιητής; …ότι οι παραλογισμοί και οι ανοησίες Τραμπ στην προσπάθεια να φτιάξει κυβέρνηση ανδρεικέλων υπό τον απόλυτο έλεγχό του, μπας και περισώσει ό,τι μπορεί από τη χειρότερη ίσως προεδρία στην ιστορία των Η.Π.Α., μοιάζει με την απόφαση πρωθυπουργού να καρατομήσει υφυπουργό του, ο οποίος έπληξε την ελληνική εξωτερική πολιτική, στην κρίσιμη περίοδο των πρώτων μηνών διακυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. μετά τις εκλογές του 1981 και όταν ο ιδρυτής του Κινήματος διαπραγματευόταν σκληρά με την τότε Ε.Ο.Κ. για την ανατοποθέτηση των σχέσεων των δύο μερών σε νέα βάση.

Η ιστορία, λοιπόν, γράφει ότι ο Ασημάκης Φωτήλας αποπέμφθηκε λιγότερο από 3 μήνες μετά την ορκωμοσία του στην πρώτη κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (18 Οκτωβρίου 1981 έγιναν οι εκλογές που κέρδισε το Κίνημα, στις 3 Ιανουαρίου 1982 καρατομήθηκε ο Φωτήλας), επειδή προσυπέγραψε απόφαση της τότε Ε.Ο.Κ., παραβαίνοντας σαφείς οδηγίες που είχε λάβει, η οποία αναφερόταν καταδικαστικά στην Πολωνία του Γιαρουζέλσκι. Ένα μήνα νωρίτερα, υπενθυμίζω, ο Γιαρουζέλσκι είχε κηρύξει στρατιωτικό νόμο σε μια προσπάθεια καταστολής της εξέγερσης της «Αλληλεγγύης» του Λεχ Βαλέσα.

Ο Παπανδρέου διαπραγματεύτηκε τότε πολύ σκληρά με την Ε.Ο.Κ. για την ανάγκη ανατοποθέτησης των δυσμενών για την Ελλάδα όρων ένταξης στην τότε «κοινότητα», και ένα από τα «όπλα» του ήταν να επιχειρηθεί η εξισορρόπηση των όρων ενάσκησης της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής τόσο προς δυσμάς (με το ΝΑΤΟ και την Ε.Ο.Κ.) όσο και προς τον ανατολικό συνασπισμό και τη Μόσχα.

Αυτός είναι, λοιπόν, ο παραλληλισμός του ανόητου δημοσιογράφου…

Γιατί τα θυμάμαι όλ’ αυτά και εξ αυτής της αφορμής; Μα, διότι, για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες εβδομάδες, επίλεκτα «συστημικά μικρόφωνα» αναφέρονται παραπλανητικά στον Ανδρέα Παπανδρέου. Η πρώτη φορά ήταν όταν το Γραφείο Τύπου του εναπομένοντος ΠΑ.ΣΟ.Κ. είχε τολμήσει να συγκρίνει το απολύτως υπαρκτό σκάνδαλο Novartis, με την ανύπαρκτη υπόθεση -και προς τούτο αποδεδειγμένη πλέον σκευωρία- που οδήγησε τον Ανδρέα Παπανδρέου στο ειδικό δικαστήριο. 

Και η όψιμη αυτή ανάκληση στην επικαιρότητα περιστατικών που αφορούν στον ιδρυτή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. -εκτιμώ καθόλου τυχαία- προκύπτει λίγες μέρες πριν την έναρξη των εργασιών του συνεδρίου του Κινήματος Αλλαγής!…

Αναμφίβολα ένα από το βασικά θέματα αυτού του συνεδρίου -προσωπική γνώμη μου είναι πως πρόκειται για το σημαντικότερο όλων- είναι η καθαρή δέσμευση του υπό συγκρότηση φορέα ότι οι αρχές και η πολιτική του σέβονται και τιμούν την ιστορία και τις παραδόσεις του Κινήματος και πάνω σ’ αυτές (με τις αναγκαίες φυσικά αναπροσαρμογές των καιρών) θα στηριχτεί και η πολιτική του Κινήματος Αλλαγής από ‘δω και πέρα.

Όμως, ούτε λέξη επ’ αυτού, από τους διοργανωτές αυτού του συνεδρίου! Αντίθετα, πολλές προσπάθειες να υποτιμηθεί, και ακόμη και να συκοφαντηθεί, η διακυβέρνηση 1981-1989, μία από τις πλέον παραγωγικές και δημιουργικές στην ιστορία της Ελλάδας, στη διάρκεια της οποίας η χώρα μας διένυσε τεράστια απόσταση δημοκρατικής ωρίμανσης και οικονομικής ευημερίας. …Λες κι αυτό δεν ήταν έργο της παράταξης, οι επίγονοι της οποίας διαχειρίζονται σήμερα τις υποθέσεις του εναπομένοντος ΠΑ.ΣΟ.Κ. και του Κινήματος Αλλαγής. Ή, λες και πρέπει να ντρεπόμαστε σήμερα για το έργο αυτό, όσοι μπήκαμε σ’ αυτήν την προσπάθεια, ο καθένας με τον τρόπο που το μπορούσε.

Σαν να μην έφτανε αυτό, μαζεύονται όλο και περισσότεροι αρνητές του έργου της περιόδου 1981-1989 στους κόλπους του Κινήματος Αλλαγής. Και λες κι αυτοί οι τελευταίοι να είναι εκείνοι που πρωτίστως δικαιούνται  να έχουν λόγο για ό,τι θα συμβεί από ‘δω και πέρα στην ελληνική σοσιαλιστική πολιτική παράταξη, αν και οι ίδιοι ήταν που παραβαίνοντας κατάφωρα αρχές και παραδόσεις του σύγχρονου ελληνικού σοσιαλιστικού κινήματος, του ΠΑ.ΣΟ.Κ. εν προκειμένω, οδήγησαν την παράταξη σε απαξίωση και θανατηφόρα φθορά.

Για να είμαστε ειλικρινείς, το κακό ξεκίνησε εξ ιδίων!... Επί προεδρίας στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. του Κώστα Σημίτη, αποτολμήθηκαν οι πρώτες απαξιωτικές αναφορές στον ιδρυτή μας. Και εξ ίδιων το κακό κορυφώθηκε, όταν επί συγκυβέρνησης με τον Σαμαρά, στελέχη της Ν.Δ. συκοφαντούσαν συστηματικά την παραταξιακή ιστορία του ΠΑ.ΣΟ.Κ., με το ίδιο το Κίνημα να καμώνεται …πως δεν άκουγε!... (Αν και συγκυβερνούσε τότε με τη δεξιά το εναπομένον κίνημα και οι αήθειες Σαμαρά και των συν αυτώ οφειλόταν να έχουν αντιμετωπιστεί με ένα μόνον τηλεφώνημα, με την απειλή αποχώρησης από την κυβέρνηση, αν συνεχιζόταν η απαξίωση της ιστορίας του σύγχρονου ελληνικού σοσιαλιστικού πολιτικού κινήματος). Επομένως, πώς να μην υποθέτουμε εμείς «της άλλης μεριάς του λόφου» ότι οι απαξιωτικές αναφορές στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. και τον ιδρυτή του εξέφραζαν, τουλάχιστον σε κάποιο βαθμό, απόψεις της τότε παραταξιακής ηγεσίας;…                                  

Το Κίνημα Αλλαγής, πιστεύω ακράδαντα, δεν  θα μπορούσε ποτέ να κερδίσει σοβαρό ρόλο στον δημόσιο βίο μας, σε αντίρροπή πολιτική τροχιά με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. της περιόδου 1974-1996. Και σ’ αυτό το συνέδριο θα είναι η τελευταία ευκαιρία να ρυθμιζόταν αυτή η -πολιτικώς παρά φύσιν- εκκρεμότητα.

Δεν φτάνει, βεβαίως αυτό!… Για παράδειγμα, οι πολίτες είναι εξοργισμένοι με την πολιτικά εγκληματική μετάπλαση του ΠΑ.ΣΟ,Κ. από κίνημα βάσης πολιτών σε μηχανισμό εξουσίας αξιωματούχων. Και υπάρχουν και πολλά ακόμη που πρέπει να γίνουν, αν θα μπορούσε να υπάρξει ρεαλιστική προοπτική για ένα αξιοπρεπές παραταξιακό come back σε βάθος χρόνου.

Αισθάνομαι πως δεν έχει νόημα να κάνω εδώ εγώ προβλέψεις για το τί θα είναι τελικά αυτό το συνέδριο! Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα…

(Υγ. 1: Ακούω ήδη στ’ αυτιά μου τις υποκριτικές φωνές όσων θα σπεύσουν να θυμίσουν πόσο αντιδημοκρατικό και με απαράδεκτο κόστος ακόμη και σε ανθρώπινες ζωές υπήρξε το καθεστώς Γιαρουζέλσκι. Και, βεβαίως, ήταν! Θα τα ξαναθυμηθούν ακριβώς για να κατασυκοφαντήσουν και πάλι το Κίνημα και τον ιδρυτή του! Παραβλέποντας και αποσιωπώντας ότι πριν την οριστική εκτροπή Γιαρουζέλσκι στη βία των τανκς, ελάμβαναν χώρα (ακριβώς τη στιγμή της αποπομπής Φωτήλα και πριν τα πράγματα στην Πολωνία λάβουν τη δραματική τροπή τους) σοβαρότατες διαμεσολαβήσεις του τότε διεθνούς παράγοντα για μια πολιτική συμφωνία εκδημοκρατισμού, που δεν τελεσφόρησαν.

Όπως θα αποσιωπήσουν ότι αποτέλεσμα εκείνης της διαπραγμάτευσης που έκανε ο ιδρυτής μας με την τότε Ε.Ο.Κ. για την ανατοποθέτηση των όρων ένταξής μας, ήταν τα ΜΟΠ (Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα), δηλαδή η πρώτη και μεγαλύτερη στην ιστορία της ενωμένης Ευρώπης οργανωμένη και πολιτικά συμφωνημένη μεταφορά πόρων από τις πλούσιες χώρες στις φτωχότερες, στο πλαίσιο της μεσογειακής συνεργασίας που συγκροτήθηκε με πρωτοβουλία του ελληνικού σοσιαλιστικού κινήματος και του ηγέτη του.

Υγ. 2: Για την ιστορία -και τους συμβολισμούς που πάντα κουβαλάει εκείνη μαζί της- πρέπει να θυμίσουμε και μια συνέχεια…

Ο Ασημάκης Φωτήλας λίγο αργότερα αποχώρησε από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και προσχώρησε στη Νέα Δημοκρατία μετά τις εκλογές του 1985.

Ο γιος του, Ιάσωνας Φωτήλας, πολιτεύτηκε και εξελέγη βουλευτής με το Ποτάμι. Τον Οκτώβριο 2016 διαγράφτηκε από το κόμμα του κ. Σταύρου Θεοδωράκη, λόγω της επιμονής του να συνεργαστεί το Ποτάμι με τη Ν.Δ. του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη. Λίγο αργότερα ο Ιάσωνας Φωτήλας προσχώρησε στη Ν.Δ.)

(Η ανάλυση αυτή δημοσιεύεται και στην ενημερωτική ιστοσελίδα circogreco.gr)