27 Μαϊ. 2018

Οι ασυγχώρητες αβλεψίες της "Καθημερινής"

Οι ελληνικές τράπεζες

και η προληπτική πιστοληπτική γραμμή

Με τα μελανότερα χρώματα διεκτραγώδησε το Σάββατο η ιστορική Καθημερινή στο κεντρικό πρώτο άρθρο της και κάτω από τον πρωτοσέλιδο τίτλο της την έξοδο της Ελλάδας από τα μνημόνια. Την έξοδο, που είναι πλέον τόσο πιθανή, ώστε ακόμη και ο Κυριάκος Μητσοτάκης να την αντιμετωπίζει ως βέβαια…

Η εφημερίδα, στον ίδιο ανυπόγραφο κείμενό της (άρα είναι η άποψή της), στη συνέχεια μέμφεται τη στάση της σημερινής ελληνικής κυβέρνησης, επειδή απορρίπτει την προληπτική πιστοληπτική γραμμή (εκείνην του Στουρνάρα, όπως γνωρίζετε), παγιδευμένη (η ελληνική κυβέρνηση), όπως σχολιάζεται, στο αφήγημα της «καθαρής εξόδου».
Και ακολούθως σημειώνει η εφημερίδα ότι αυτή η άρνηση της προληπτικής πιστοληπτικής γραμμής, αφαιρεί από την Ελλάδα την πρόσβαση σε φθηνό δανεισμό, πράγμα που -όπως υπογραμμίζει, επίσης, η Καθημερινή- στέλνει κακό μήνυμα στις αγορές, στις οποίες θέλει η χώρα μας να επανέλθει.

Τα διάβασα και αναρωτήθηκα:

-δεν γνωρίζει η Καθημερινή ότι η παραχώρηση προληπτικής πιστοληπτικής γραμμής από τους ευρωπαίους δανειστές  στην Ελλάδα, προϋποθέτει την υπογραφή νέου μνημονίου, με βάση τους ισχύοντες ευρωπαϊκούς κανονισμούς;       

-δεν γνωρίζει ότι με νέο μνημόνιο, καθίσταται απαγορευτική η πλήρης άρση των capital controls;

-δεν γνωρίζει ότι για να εφαρμοστεί τυχόν νέο μνημόνιο οι όποιες προβλεπόμενες σ’ αυτό χρηματοδοτήσεις προς την Ελλάδα θα πρέπει να περνούν πρώτα για έγκριση από τα κοινοβούλια των δανειστριών χωρών, διαδικασία, την οποία μόλις ακούνε οι αγορές απλά αρνούνται να αγοράσουν ομόλογα της τυχόν έτσι επαναδανεισθησόμενης χώρας μας (καθώς και οποιασδήποτε άλλης με τέτοιον τρόπο δανειζόμενης χώρας);

-δεν γνωρίζει ότι με μνημόνιο, απαγορεύεται απολύτως στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να συμπεριλάβει (αν προλάβουμε) στο πρόγραμμα χαλαρής ρευστότητας την (όποια) χώρα τελεί υπό μνημονιακή εποπτεία (εν προκειμένω θα ήταν η Ελλάδα); 

-δεν γνωρίζει ότι τα μνημόνια έχουν βεβαιωθεί ως απολύτως τοξικές επιλογές οικονομικής πολιτικής για την ανάπτυξη, την οποία πριν και πάνω απ’ όλα οι αγορές κοιτάνε πριν αποφασίσουν να δανείσουν μια χώρα, ή όχι;

-δεν γνωρίζει ότι το χρέος (και τα γινάτια των επιγόνων του Σόιμπλε) είναι η «μητέρα των μαχών» για τη μακροπρόθεσμη αξιοπιστία της ελληνικής οικονομίας;

-δεν γνωρίζει η Καθημερινή, ότι όλα όσα ανέφερα ως εδώ (και υπάρχουν και πολλά άλλα, όμως δεν υπάρχει λόγος άλλου πλατειασμού για αυταπόδεικτα ζητήματα), συνιστούν πλαίσιο εξαιρετικά δυσμενέστερο για την προοπτική εξόδου στις αγορές, σε σύγκριση με τον φθηνότερο δανεισμό που επικαλείται η εφημερίδα;

Μπορεί να μην τα γνωρίζει αυτά η Καθημερινή;

Μα φυσικά, τα γνωρίζει, απαντώ! Ως έγκυρη εφημερίδα και με εξειδίκευση τα τελευταία χρόνια στα ζητήματα οικονομίας, τα γνωρίζει άριστα! Απλά είναι (ανομολόγητη) άποψή της ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να προτιμήσει νέο μνημόνιο, ακόμη και αν δεν επιστρέψει στις αγορές.

Τί, όμως, θα μπορούσε να είναι το κίνητρο για μια τέτοια άποψη παράτασης της μνημονιακής επιτήρησης, παρά τα αποδεδειγμένα και σχεδόν κατά γενική ομολογία μειονεκτήματά της; (Λέγω, μάλιστα, «κατά σχεδόν γενική ομολογία», διότι πλέον μόνον ο κ. Στουρνάρας και η Καθημερινή απέμειναν να υποστηρίζουν ανοιχτά αυτήν την άποψη. Οι ελάχιστοι άλλοι υποστηρικτές της, σπεύδουν ένας-ένας να την εγκαταλείπουν, δικαιώνοντας τη στάση της σημερινής ελληνικής κυβέρνησης, που έχει διακηρύξει πως προτιμά την επιστροφή στις αγορές με υψηλότερα επιτόκια, αντί της μνημονιακής εποπτείας, που είναι αντι-αναπτυξιακή, πολιτικά, κοινωνικά και επενδυτικά τοξική, ενώ θα κλόνιζε καταλυτικά την αξιοπιστία και την πιστοληπτική ικανότητα της ελληνική οικονομίας από τις αγορές. Δύο τελευταία ηχηρότατα παραδείγματα παραγόντων που εγκαταλείπουν το βυθιζόμενης σοβαρότητας σκάφος της πρότασης για προληπτική πιστοληπτική γραμμή, είναι η …γερμανική Bundesbank και …ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης. Συγκεκριμένα, η Bundesbank σε προ 3ημέρου έκθεσή της εκτιμά ανοιχτά ότι η προληπτική γραμμή δεν είναι προτιμητέα λύση για την Ελλάδα και -λίγες ώρες αργότερα μετά τη δημοσιοποίηση της έκθεσης αυτής- ο κ. Μητσοτάκης στη Βουλή έλεγε ότι ποτέ δεν υποστήριξε προληπτική γραμμή…)            

Κατόπιν αυτών, επιστρέφω, όμως, στο ερώτημα: Τί, όμως, θα μπορούσε να είναι το κίνητρο της Καθημερινής για μια τέτοια άποψη παράτασης της μνημονιακής επιτήρησης, παρά τα αποδεδειγμένα και σχεδόν κατά γενική ομολογία μειονεκτήματά της; …και εξαιρώ, φυσικά, τα τυχόν πολιτικά κίνητρά της, αφού ως εφημερίδα επιθυμώ να την αντιμετωπίζω εδώ, και όχι ως «μηχανισμό πολιτικής»!

Κίνητρο της Καθημερινής για την επίμονη προτίμηση της προληπτικής πιστοληπτικής γραμμής θεωρώ πως είναι η (ανομολόγητη, το ξαναλέω) διάθεσή της να προασπιστεί συμφέροντα των ελληνικών τραπεζών.
Μα, καλά, θα με ρωτήσετε, η προαγωγή των συμφερόντων των ελληνικών τραπεζών δεν είναι επιθυμία όλων μας;

Βεβαιότατα! Μόνον που το θέμα εδώ δεν είναι η γενική επιθυμία και ευχή «να πάνε καλά οι τράπεζες», αλλά το ποιές είναι οι συνέπειες και οι επιπτώσεις από μια επιλογή στήριξης των τραπεζών, σε σύγκριση με κάποιαν άλλη επιλογή. Και, τελικά, σε ποιον βαθμό θα πρέπει να (συνεχίζεται να) παραμερίζεται η γενική πορεία της οικονομίας και των νοικοκυριών μας, για να ευνοηθούν οι τράπεζες, σε βάρος άλλων εξ ίσου σημαντικών ή και σημαντικότερων μηχανισμών της οικονομίας μας.

Εξηγούμαι αμέσως! Με προληπτική πιστοληπτική γραμμή εξασφαλίζουν και οι τράπεζες φθηνό δανεισμό για τις επόμενες διασώσεις τους. Μ’ άλλα λόγια, ξανά όλοι οι Έλληνες από κοινού και οριζοντίως χρεωνόμαστε για τις ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών, όπως κάναμε με ατελέσφορα αποτελέσματα και ουσιαστικά θυσιάζοντας ολόκληρη την ελληνική οικονομία, εγγράφοντας στο δημόσιο χρέος τις «διασώσεις» των τραπεζών μας. Αντιθέτως, αν τα κεφαλαία που τυχόν θα χρειαστούν μελλοντικά οι τράπεζές μας εξασφαλιστούν όχι από φθηνό δανεισμό σε βάρος όλων μας, αλλά από ίδια μέσα των τραπεζών, δεν επιβαρύνεται το κάθε ελληνικό νοικοκυριό.

…ακούω ήδη έναν απολύτως κινδυνολογικό αντίλογο σκοπιμότητας: Μα έτσι, ίσως θα χρειαστεί να πληρώσουν και οι καταθέτες, λένε. Ναι, μόνον που οι καταθέσεις μας είναι εγγυημένες ως το ποσό των 100.000 ευρώ. Δηλαδή, αν τυχόν χρειαστεί τέτοια άντληση κεφαλαίων θα αφορά σε καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ, δηλαδή τους κατά τεκμήριο (πολύ) πλουσιότερους συμπολίτες μας!...

…αν, πάλι, εγώ σφάλλω, και δεν ήταν αυτό το κίνητρο της Καθημερινής, θα ανέμενα κάποια εξήγηση για τις τόσο σοβαρές αβλεψίες της, που εξέθεσα στην αρχή.