22 Σεπ. 2018

Δημοσκοπικές επιβεβαιώσεις και συμπεράσματα

Σε κάμψη το ΚΙΝΑΛ

- Ευκαιρία για διάλογο

Στις αρχές Αυγούστου διακίνησα στα social media ένα δημοσίευμα, σύμφωνα με το οποίο το ΚΙΝΑΛ εμφάνιζε σημαντική κάμψη σε δημοσκοπήσεις.

Από την έρευνα που είχα κάνει τότε διαπίστωσα ότι επρόκειτο για δύο διαφορετικές μετρήσεις διαφορετικών εταιρειών, οι οποίες είχαν γίνει για κόμμα της αντιπολίτευσης και δεν δημοσιοποιήθηκαν. Στις ίδιες δημοσκοπήσεις, επί πλέον, διαπιστωνόταν αδυναμία εξαγωγής συμπερασμάτων σχετικά με τον βαθμό επίδρασης της τραγωδίας των πυρκαγιών στο Μάτι, αφού -παρ’ όλο που το περιστατικό ήταν πολύ νωπό- δεν συμπεριλαμβανόταν στα βασικά κριτήρια που δήλωναν οι ερωτώμενοι ότι θα λάμβαναν υπόψη τους, για τη διαμόρφωση της εκλογικής επιλογής τους.

Για τη συγκεκριμένη είδηση, τις πηγές της οποίας δεσμεύτηκα να μην αποκαλύψω (κι αυτό είναι ιερή υποχρέωση κάθε δημοσιογράφου που σέβεται τον εαυτό του), έγινα δέκτης ύβρεων, αηθέστατων σχολίων, ακόμη και απειλών, επειδή είχα αναφερθεί στην πτώση του ΚΙΝΑΛ, και μάλιστα με σαφείς αναφορές απ’ όσους μου επετέθησαν ότι επρόκειτο για ψευδή στοιχεία που σκοπό είχαν να βοηθήσουν τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και να πλήξουν την παράταξη της κυρίας Γεννηματά. (…Αν και στην είδηση που είχα αναδημοσιεύσει δεν γινόταν αναφορά σε κανένα άλλο κόμμα, ει μη μόνο στο ΚΙΝΑΛ και στα αίτια που οι δύο δημοσκοπήσεις εντόπιζαν για τη σημαντική πτώση του).     

(Σημ.: Για την ιστορία του πράγματος οφείλω να πω, πάλι δεσμευόμενος από υποχρέωσή  μου να μην αποκαλύψω τους συνομιλητές μου, ότι δέχτηκα αρκετά τηλεφωνήματα από σοβαρούς ανθρώπους του ΚΙΝΑΛ,  ανάμεσά τους και κάποιος που επίσης γνώριζε τις δημοσκοπήσεις του περασμένου Ιουλίου που δεν δημοσιοποιήθηκαν. (Σημειωτέον ότι τον Αύγουστο δεν διεξάγονται μετρήσεις). Με τους συνομιλητές μου αυτούς ανταλλάξαμε ευρύ πλαίσιο απόψεων σχετικά με την κακή πορεία του ΚΙΝΑΛ και κάποιος εξ αυτών μοιράστηκε μάλιστα μαζί μου τον φόβο του αν θα είναι το ΚΙΝΑΛ στην επόμενη Βουλή, ή όχι, αφού οι πτωτικές τάσεις σε αναγωγή χρονοδιαγραμμάτων από τα δεδομένα των αδημοσίευτων μετρήσεων, πράγματι κατέληγαν σε οριακή καταγραφή άνω του 3% για το ΚΙΝΑΛ. Διετύπωσα τότε στον συνομιλητή μου τη γνώμη ότι δεν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος και το μεγαλύτερο μέρος όσων είπαμε περιστράφηκε στο τι θα μπορούσε να γίνει για την αντιστροφή αυτών των τάσεων. Μια συζήτηση, που για τους στοιχειωδώς γνωρίζοντες τα του ΚΙΝΑΛ, κυριαρχεί σήμερα στο εσωτερικό του σχήματος).            

Από τον παρόντα κύκλο των δημοσκοπήσεων, που περίπου κλείνει αυτήν τη εβδομάδα, δεν υπάρχει κάποια δημοσκόπηση, στην οποία να μην επιβεβαιώνεται η κάμψη του ΚΙΝΑΛ.  Μεγαλύτερη ή μικρότερη, ποικίλλει αυτό από εταιρεία σε εταιρεία.

Η επιβεβαίωση όσων είχα διακινήσει με ικανοποιεί φυσικά στο προσωπικό επίπεδο. Από την άλλη μεριά, όμως, με θλίβει βαθύτατα το γεγονός ότι οι αήθεις επιθέσεις που δέχτηκα τότε εμφανίστηκαν ως περίπου εκπορευόμενες από ένα ενιαίο κέντρο, με προφανή στόχο να πληγεί η αξιοπιστία μου.  

Όσοι ΚΙΝΑΛίτες έλαβαν μέρος σ’ εκείνες τις εναντίον μου αναφορές, δημόσιες και παρασκηνιακές, περισσότερο κι από την ενόχληση για τις σε βάρος μου αήθειες, με προβληματίζει ότι μοιάζουν δέσμιοι μιας τακτικής απόκρυψης του κακού, λες και ξορκίζοντάς το θα το αντιπαρέλθουν.

Όμως εκείνο που κυρίως με θορυβεί  είναι η για πρώτη φορά σε τέτοια έκταση και με τέτοιες πρακτικές ποινικοποίηση της διαφορετικής άποψης. Πάντα στο ΠΑ.ΣΟ.Κ, υπήρχε σκληρότατη αντιπαράθεση απόψεων, για πληθώρα θεμάτων. Ακόμη και στις περιόδους Σημίτη και Βενιζέλου, όταν μεγάλο μέρος της εσωκομματικής ζωής είχε εκχωρηθεί  σε μιντιακά κέντρα, η αντιπαράθεση συνεχιζόταν χωρίς περιστολή, στο πλαίσιο ενός δομημένου εσωτερικού διαλόγου. Σήμερα, και μάλιστα χωρίς εκλεγμένα όργανα, κάθε διαφορετική προσέγγιση συκοφαντείται βάναυσα! Και το χειρότερο είναι ότι τούτη η απαράδεκτη πρακτική επικροτείται στο πλαίσιο μιας διάτρητης κουστωδίας προσθέσεων περί προαγωγής της δήθεν «ενότητας».

Προσωπικά, παρ’ ό,τι σ’ αυτούς τους κύκλους δεν πέφτει λόγος επ’ αυτού και οι επιζητήσεις πιστοποιητικών κομματικών φρονημάτων θυμίζουν τις χειρότερες μέρες της δεξιάς, επαναλαμβάνω: Αυτήν την εποχή παραμένω πολιτικά άστεγος!

Όμως, η ελπίδα μιας δημοκρατικής αφύπνισης με καίριο λόγο στις προοδευτικές δυνάμεις που παραμένουν στο ΚΙΝΑΛ, με κεντρικό πολιτικό ζητούμενο την διασφάλιση μιας αριστερής προοπτικής για το μέλλον της χώρας, δεν κατασιγάζεται από τέτοιες αήθειες. Όσο μικρή κι αν είναι πια αυτή η ελπίδα, δεν θα εξατμιστεί οριστικά, παρά μόνο, φρονώ, όταν και τυπικά θα απέλθει από τα εγκόσμια του κομματικού μας βίου και το τελευταίο υπόλειμμα του ιστορικού ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Έως τότε, ό,τι και να μου καταλογίζεται από την ιδιότυπη «μπατσαρία γνώμης» του ΚΙΝΑΛ, δεν θα μου αφαιρεθεί το δικαίωμα (δικαίωμα που διατηρούν άθικτο και αναπαλλοτρίωτο όλοι όσοι συμμετείχαμε στη μεγάλη παραταξιακή πορεία 1974-1996) να λέω τη γνώμη μου με ευθύ και καθαρό τρόπο!    

Όσο για κάποιους συντηρητικούς φίλους μου, που αίφνης ανησυχούν για την πορεία του ΚΙΝΑΛ και με προτρέπουν να απέχω της αληθείας για να μη πλήττεται ο χώρος υπό την κυρία Γεννηματά, τούς συνιστώ να αποπαγιδευτούν από την εμμονή να περιπλακεί ό,τι απομένει από τον χώρο του πρώην ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο σχέδιο της παλινόρθωσης της δεξιάς, ιδίως υπό το αποκρουστικό και εφιαλτικό ακροδεξιό πρόσωπό της. Ο χώρος αυτός όσο και να έχει προσβληθεί από μετα-ανδρεϊκές διαστροφές της ιδεολογικοπολιτικής ταυτότητάς του, δεν θα αποστεί του αντι-δεξιού πολιτικoύ dna του, απλούστατα διότι -εάν το κάνει- θα είναι πλέον ένας άλλος πολιτικός χώρος.    

Οι ΚΙΝΑΛίτες, λοιπόν, για να επιστρέψω σ’ αυτούς, που συνεχίζουν αυτές τις αήθειες, δεν έχουν άλλο δρόμο από το να συμφιλιωθούν με το ότι θα μιλώ ελεύθερα για το ΚΙΝΑΛ, ή να απέλθουν!

Καταμετρητή προκαταβολικής αυτο-λογοκρισίας, μπας και φοβηθώ, δε  θα μου βάλει κανένας, απλούστατα διότι κανένας δεν τυγχάνει πολιτικά νομιμοποιημένος διαχειριστής για το «πολιτικό καπίστρι» που εμφανίζεται να χρησιμοποιείται εσχάτως, για να επιβληθεί με πρακτικές ενδοκομματικού ολοκληρωτισμού μια και μόνη άποψη σε μια ολόκληρη παράταξη. Και φυσικά το καπίστρι δεν θα το φορέσει ούτε και σε μένα!

Ελπίζω και εύχομαι να συνεννοηθήκαμε!