21 Δεκ. 2018

Τι δείχνουν οι δημόσιες αναφορές του Κυριάκου Μητσοτάκη

Ο ακατάλληλος αρχηγός

απειλεί την Ελλάδα

Οι ομιλίες του Κυριάκου Μητσοτάκη στο τελευταίο συνέδριο του κόμματος αποτελούν τον αδιάψευστο μάρτυρα μιας συγκεκριμένης πολιτικής (αλλά και προσωπικής) στάσης του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, απέναντι στο ενδεχόμενο να είναι το κόμμα του ο νικητής των επόμενων εκλογών και ο ίδιος να καταστεί ο «κεντρικός παίκτης» της επόμενης πολιτικής φάσης.

Το ίδιο το επιτελείο Μητσοτάκη προσπάθησε να εμφανίσει το συνέδριο αυτό και την εμφάνιση του αρχηγού, ως μια πρόγευση της αυριανής Ελλάδας και του πως θα κινηθεί η χώρα εάν η Ν.Δ. κερδίσει τις εκλογές. Παράλληλα, με τις αναφορές Μητσοτάκη στη Βουλή κατά τη συζήτηση για τον προϋπολογισμό, υποτίθεται μπορεί να σχηματίζεται από τον καθένα μας πλήρης αντίληψη πλέον περί του πλαισίου θέσεων της ηγεσίας του κόμματος αλλά και αυτής καθ’ αυτής της εικόνας του αρχηγού.   

Η στεγνή αποτίμηση όσων είπε ο κ. Μητσοτάκης, είναι μ’ άλλα λόγια η μεγάλη ευκαιρία για μας τους παρατηρητές των δημόσιων πραγμάτων να «μετρήσουμε» τους λόγους και τις εξ αυτών αναδυόμενες προθέσεις του και να επιχειρήσουμε να αποτιμήσουμε τις εξελίξεις, καθώς εισερχόμαστε σε μια δυνάμει προεκλογική περίοδο.      

Κεντρικό συνεκτικό σημείο των αναφορών Μητσοτάκη, η επανάληψη και ο διαρκής εμπλουτισμός ενός μεγάλου  πλέον καταλόγου αναληθειών, επί των οποίων  δομεί την πρότασή του για το μέλλον της Ελλάδας. Αν δεν αρθεί αυτό το άγος τόσο ευρείας και τόσο προφανούς ψευδολογίας, δεν ξέρω πως θα πειθόταν κανένας να ασχοληθεί σοβαρά με τη σημερινή Ν.Δ, όπως έχει διαμορφωθεί επί των ημερών της σημερινής ηγεσίας της -εκτός βεβαίως αν το πολιτικό κίνητρο κάποιου στη συγκεκριμένη περίπτωση ολοκληρώνεται  σε μια «αρπαχτή» εξουσίας, στη νομή της οποίας θα ήθελε να έχει κάποιο μερίδιο. 

Τη ροπή στην ψευδή τεκμηρίωση των λεγομένων του καθιστώ τον πυρήνα της κατά τη δική μου ματιά αξιολόγησης του κ. Μητσοτάκη!

Μια μικρή και ενδεικτική καταλογογράφηση των ψεμάτων:

1. Παραμένει ενεργή και μη ανακληθείσα η ατυχέστατη επιλογή της κομματικής γραμμής Μητσοτάκη ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε 4ο μνημόνιο! Μπορεί αυτό να μην ελέχθη με τον ευθύ τρόπο με τον οποίο εκστομιζόταν το σκαστό ψέμα μέχρι πριν λίγο καιρό (άλλωστε, αν το έκανε αυτό ο κ. Μητσοτάκης, η γελοιοποίηση θα ήταν αναπόφευκτη), αλλά η σκιά της λογικής ότι η Ελλάδα παραμένει υπό ασφυκτική μνημονιακή επιτήρηση, διαπερνάει όλη την αφήγηση του κόμματός του για το πού βρισκόμαστε σήμερα. (Και είναι τόσο βλακώδης και τόσο αυταπόδεικτα ψευδής η μη ανακαλούμενη στάση της Ν.Δ. ότι δήθεν τελούμε υπό το 4ο μνημόνιο κι άλλο τόσο μικρονοϊκή η εμμονή στο ψεύδος, ώστε ούτε ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης δεν αντέχει πλέον να την θέτει ως το πλαίσιο συνθηκών, επί του οποίου δομεί τις επαγγελίες ως επερχόμενος πρωθυπουργός! Ένα παράδειγμα: Υποσχέθηκε ο κ. Μητσοτάκης εφ’ άπαξ βοήθημα 2.000 ευρώ σε κάθε νέο ζευγάρι. Κάτι, που φυσικά -εάν βρισκόμασταν σε 4ο  μνημόνιο- δεν θα μπορούσε να λεχθεί, ούτε ως επαγγελία. Επομένως, ο κ. Μητσοτάκης αποδέχεται το μετα-μνημονιακό δεδομένο ως πεδίο ξεδιπλώματος της πολιτικής του από ‘δω και πέρα, την ίδια ώρα που με τις αναφορές του το αποκηρύσσει).

2. Εξήγγειλε ο κ. Μητσοτάκης από τη Θεσσαλονίκη στο πλαίσιο της ομιλίας του στη ΔΕΘ πριν 3 μήνες, την παράδοση του ΕΝΦΙΑ απ’ ευθείας στους Δήμους. Πέραν του τυπικά και πρακτικά ανεφάρμοστου -επομένως και του ανοήτου- της επαγγελίας του «αυριανού πρωθυπουργού», οι αντιδράσεις υπήρξαν εντονότατες από τους ίδιους τους Δήμους, συμπεριλαμβανομένων και των φιλικά προσκείμενων στη Ν.Δ.. Ούτε ένας δήμαρχος δεν υποστήριξε την πρόταση. Όμως, η Ν.Δ. προσπαθώντας να «μαζέψει» το σοβαρότατο ατόπημα για την τοπική αυτοδιοίκηση, εμφάνισε το ανόητο μέτρο ως μεγάλη θεσμική παρέμβαση Μητσοτάκη! Και στη συνέχεια σιγά-σιγά φυσικά η Ν.Δ. απέσυρε από την ατζέντα της τη «μεγάλη θεσμική παρέμβαση Μητσοτάκη», για να αποφευχθεί ο κόλαφος. Βεβαίως, ούτε στο συνέδριο της Ένωσης Δήμων, που ολοκληρώθηκε πριν λίγες μέρες, τόλμησε κανένας από τους δημάρχους ή  από μεριάς της Ν.Δ. να ξαναμιλήσει γι’ αυτό. Όμως, ούτε και στο συνέδριο της Ν.Δ. ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης τόλμησε να επαναλάβει το σφάλμα του –καραδοκούσε κι εκεί η γελοιοποίηση! Το ίδιο και στη συζήτηση στη Βουλή για τον προϋπολογισμό. Μα, αν είναι «μεγάλη θεσμική παρέμβαση» θα μπορούσε να λείπει αυτό από την ατζέντα Μητσοτάκη; Φυσικά δικαίωμα στο σφάλμα όλοι έχουν! Πολιτικά πρόσωπα, όμως, που φιλοδοξούν μάλιστα να ηγηθούν της πατρίδας, οφείλουν επανόρθωση για τα σφάλματά τους! Εδώ, λοιπόν, το σκαστό ψεύδος βρίσκεται στο ότι οργανωμένα, σχεδιασμένα και απροκάλυπτα πλασάρεται (φυσικά από τη Ν.Δ. και τα επικοινωνιακά μέσα που διαθέτει) η εικόνα αλάνθαστης ηγεσίας, ενώ τα αλλεπάλληλα ανφέρ αναλήθειας Μητσοτάκη, μεταξύ αυτών και ένα που ενδεικτικά επέλεξα περί ανάθεσης του ΕΝΦΙΑ στους Δήμους, βοούν περί του αντιθέτου.

3. Όταν εκλέχτηκε ο κ. Μητσοτάκης πρόεδρος της Ν.Δ., νικώντας στον β΄ γύρο τον κ. Β. Μεϊμαράκη, αποκαλύφτηκε ότι περίπου 50.000 ψηφοφόροι σ’ εκείνην την κομματική κάλπη ήταν ψηφοφόροι «χωρίς ονοματεπώνυμο» και γι’ αυτό «ανώνυμοι», κατά παράβαση, βεβαίως, της ρητής πρόβλεψης της διαδικασίας για ενδελεχή  καταγραφή των προσωπικών στοιχείων κάθε ψηφοφόρου στην εσωκομματική κάλπη. Μάλιστα, όσοι ψήφισαν είχαν την υποχρέωση να υπογράψουν δήλωση στην οποία βεβαίωναν ότι καλύπτονται από τις ιδεολογικοπολιτικές αρχές της Ν.Δ.. Οι 50.000 ανώνυμοι ψηφοφόροι στην εσωκομματική κάλπη της Ν.Δ. (που αρκούσαν για να ανατρέψουν τους εσωκομματικούς συσχετισμούς δυνάμεων) παραμένουν και σήμερα ανώνυμοι, παρά τη δέσμευση της εκλεγείσας νέας ηγεσίας να εκκαθαρίσει το σκοτεινό σημείο. Μια παράταξη που στην ιστορία της βαρύνεται με το άγος της νοθείας σε γενικές εκλογές, θα όφειλε να είναι διπλά προσεκτική εδώ… Αντ’ αυτού μένει το ενδεχόμενο να έχει παρεισφρύσει τέτοιο σκοτεινό ζήτημα ως ενδεχόμενο και μέσα στις ενδο-παραταξιακές υποθέσεις, όπου υποτίθεται λέγεται μόνον η αλήθεια. Αν, όμως, έγινε αυτό ακόμη και μέσα στο κόμμα, πώς θα μπορούσε να διασφαλίζεται η χώρα και το πολίτευμα αύριο από την περίπτωση -αν ο κ. Μητσοτάκης τυχόν γίνει πρωθυπουργός- επανάληψης αυτών των σκοτεινών μεθοδεύσεων, σε βάρος της ίδιας της δημοκρατίας; (Για την ιστορία απλώς να υπενθυμίσω ότι  όταν έγιναν οι εσωκομματικές εκλογές στη Ν.Δ. όπου εκλέχτηκε πρόεδρος του κόμματος ο κ. Μητσοτάκης, στα κοινωνικά δίκτυα οι «τοίχοι» των σημιτικών του σημερινού ΚΙΝ.ΑΛ. βοούσαν ότι δεν πρέπει να αφεθεί η τύχη της δεξιάς στα χέρια των παραταξιακών οπαδών, προσκαλώντας ανερυθρίαστα εμμέσως πλην σαφέστατα να πάνε οι «σημιτικοί» και να υπερψηφίσουν Μητσοτάκη στις εσωκομματικές νεοδημοκρατικές εκλογές!) Καμιά αναφορά στο θέμα των 50.000 αγνώστου ονοματεπωνύμου δεν έγινε από τον κ. Μητσοτάκη στο συνέδριο της Ν.Δ.! Μερικές φορές η σιωπή είναι το μεγαλύτερο ψεύδος! Χρειάζεται εδώ να πω περισσότερα για το πού βρίσκεται το ψέμα Μητσοτάκη;… (Σ.σ.: Σημειώστε ως εξαιρετικού ενδιαφέροντος ζήτημα σχετικά με την υπόθεση αυτή, τη συντονισμένη προσπάθεια εξαφάνισης από το διαδίκτυο της  ειδησεογραφίας που δημοσιεύτηκε τότε σχετικά με τις 50.000 «ορφανές» ψήφους της εκλογής Μητσοτάκη. Ένα «εξασκημένο» στη χρήση πηγών του διαδικτύου μάτι -και πλέον πολλοί εξ ημών διαθέτουν τέτοιο μάτι- το διαγιγνώσκει αυτό με ευκολία…)      

(…συνεχίζεται…)