24 Απρ. 2019

Που κατευθύνεται η πολιτική ατζέντα των ευρωεκλογών

Πολάκης…

Διαφωνώ απολύτως με φίλους που προσχωρούν στην άποψη ότι ένα άτομο με ειδικές ανάγκες που εισέρχεται στην πολιτική, δεν θα πρέπει να τυγχάνει ειδικού χειρισμού λόγω της αναπηρίας του. Και ότι από την ώρα που ένας ανάπηρος μπαίνει στην πολιτική θα αντιμετωπίζεται με τον ίδιον τρόπο που αντιμετωπίζονται όλα τα άλλα πολιτικά πρόσωπα που δεν έχουν αναπηρία.

Θεωρώ αυτήν την άποψη βαρβαρότητα! Και στην πολιτική η βαρβαρότητα πρέπει να πάψει να είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της, όπως έχει καταλήξει εδώ και καιρό να είναι στις δυτικές κοινωνίες, με θεμελιώδες αίτιο την μακρά κυριαρχία των νεοφιλελεύθερων πρακτικών στη διαχείριση των κοινωνιών και των προβλημάτων τους. Δεν μπορεί στην ζωή και την καθημερινότητα μας (δηλαδή στην «πολιτική των απλών πολιτών») να υπάρχουν πρόνοιες και άγραφοι κανόνες του «πολιτισμού της ανθρωπιάς» για την διευκολυντική προς τους αναπήρους μεταχείρισή τους και στην «πολιτική των πολιτικών τεχνοκρατών» οι κανόνες αυτοί να μην ισχύουν, μεταβάλλοντας την πολιτική σε αρένα βαρβαρότητας.   

Εξηγούμαι: Φυσικά και ένα άτομο με ειδικές ανάγκες πρέπει να τυγχάνει ειδικής μεταχείρισης στην πολιτική και στην καθημερινή ζωή του, ως πολιτικός και ως πολίτης, αντίστοιχα, ώστε στο μέτρο του δυνατού να αίρονται τα προβλήματα που παράγει η αναπηρία του και να αποκαθίσταται η αρχή της «ισότητας» μεταξύ ανθρώπων, την οποία η φύση ή η ατυχία με τις δικές τους νόρμες κάποτε παραβαίνουν.

Γι’ αυτό (αλλά γι’ αυτό και μόνο!) και ο τρόπος αντιμετώπισης ενός ανάπηρου πολιτικού από έναν παραταξιακό αντίπαλό του (του Κυμπουρόπουλου, από τον Πολάκη, για να είμαστε συγκεκριμένοι), ήταν ένα ατόπημα και μια αήθεια. Όσο αήθεις ήταν και είναι τόσον καιρό τώρα οι χαρακτηρισμοί Κουρουμπλή ως «γλίτσα», ξεπουλημένου και πολιτικά αργυρώνητου, λόγω των πολιτικών επιλογών του. Από τους ίδιους που σήμερα εξεγείρονται κατά του Πολάκη, για όσα είπε κατά του Κυμπουρόπουλου. Οι αήθειες όλων αυτών που καθυβρίζουν χρόνια τώρα σκαιότατα τον Κουρουμπλή (και σήμερα ως ακραία υποκρισία ζητούν το πολιτικό κρέμασμα του Πολάκη) είναι που έχουν συμβάλλει στη δημιουργία του «χώρου» για τις συμπεριφορές του αναπληρωτή υπουργού Υγείας έναντι του Κυμπουρόπουλου.    

Βεβαίως, εδώ πρόκειται για υπουργό! Και τα ατόπημα είναι βαρύτερο! Σωστά! Μόνον που τα όσα είπε ο Πολάκης για τον Κυμπουρόπουλο, καμιά σχέση δεν έχουν με τα περί «γλίτσας» και τα τοιαύτα. Η αήθεια Πολάκη δεν έγκειται στην καθύβριση του πολιτικού αντιπάλου του αλλά στο ότι παρέβη την υποχρέωση  αντιμετώπισης του Κυμπουρόπουλου με τη λεπτότητα που αρμόζει σ’ ένα ανάπηρο πολιτικό και όχι ότι τον εξύβρισε, όπως τεχνηέντως επιχειρείται να παρουσιαστεί.

Αυτά επί της υπόθεσης «πολιτικού πολιτισμού» που έχει ξεσπάσει με αφορμή το θέμα αυτό.    

Υπάρχει, όμως, και η καθαρά πολιτική πτυχή! Ας τη δούμε λίγο…

Η «συγκινητική μέχρις γελοιότητας» (ως ακραία υποκριτική) προσπάθεια να αναχθεί το θέμα Κυμπουρόπουλου-Πολάκη σε κεντρικό θέμα της προεκλογικής περιόδου στον δρόμο για τις ευρωκάλπες, είναι πολιτικά σχεδιασμένη και προετοιμασμένη, από κέντρα πολιτικά, επιχειρηματικά και μιντιακά, για να αλλάξει η ατζέντα του διακυβεύματος αυτών των εκλογών!  Που δεν είναι άλλη από την επικέντρωση του δημόσιου διαλόγου σ’ ολόκληρη την Ευρώπη στον μείζονα σκοπό να ηττηθεί η δεξιά και η ακροδεξιά, η πρώτη ως το βασικό πολιτικό αίτιο ενδυνάμωσης της δεύτερης, και η άλλη ως το καθαρό πρόταγμα για μια δημοκρατική Ευρώπη.

Αυτόν τον κεντρικό πολιτικό διάλογο σ’ ολόκληρη την Ευρώπη, σχεδιασμένα και μεθοδευμένα προσπαθούν τα κέντρα που προανέφερα να αποπροσανατολίσουν στην Ελλάδα, με την τεχνητή μετατροπή του θέματος Κυμπουρόπουλου-Πολάκη σε κεντρικό προεκλογικό ζήτημα. Και το κάνουν, διότι τις τελευταίες δύο εβδομάδες με την επικέντρωση του δημόσιου  διαλόγου στα καίρια πολιτικά στοιχεία του εξ αφορμής του ότι οι ευρωεκλογές πλησιάζουν, χάνει με ραγδαίους ρυθμούς έδαφος η κενολογική αντιπολίτευση των fake news, που τα ίδια κέντρα διακινούν ως δήθεν έγκυρη πληροφόρηση των πολιτών, επηρεάζοντας με όρους θεσμικής παρέκκλισης τις πολιτικές προτιμήσεις της κοινής γνώμης.  

…Αλλά, εκτός απ’ αυτό το κάνουν για να:

- Αποπροσανατολιστεί ο μείζων σκοπός για ήττα της δεξιάς και της ακροδεξιάς στις επικείμενες ευρωεκλογές, τσαλαβουτώντας (οι υποκριτές της απόπειρας τεχνητής μετατροπής του θέματος Κυμπουρόπουλου-Πολάκη σε κεντρικό προεκλογικό ζήτημα) σε πρόδηλες ανοησίες, όπως για παράδειγμα ότι ο Πολάκης είναι χρυσαυγήτικο στοιχείο! Το λένε και το διακινούν οι υποκριτές, που λίγα 24ωρα νωρίτερα καθύβριζαν σκαιώς -ή το ανέχονταν ως «πταίσμα»- τη σύντροφο του πρωθυπουργού, επειδή η κυρία Περιστέρα Μπαζιάνα πήγε στη δίκη της Χρυσής Αυγής και συναντήθηκε με την κυρία Μάγδα Φύσσα. Εκείνες οι ύβρεις, που ευθέως συμπαρίστανται στη νεοναζιστική οργάνωση, δεν ήταν χρυσαυγητισμός, αλλά οι αναφορές Πολάκη για τον Κυμπουρόπουλο είναι χρυσαυγητισμός. Τί χρείαν άλλων αποδείξεων της υποκρισίας έχουμε;

- Χαθεί η θέαση των πολιτών προς τις τρέχουσες πραγματικές πολιτικές εξελίξεις στην υπόθεση της Novatis (όπου ήδη δύο πρώην υπουργοί Υγείας, της Ν.Δ. και του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κατόπιν άρσης της ασυλίας τους περιέρχονται πλέον στην αρμοδιότητα της τακτικής δικαιοσύνης για να δώσουν εξηγήσεις για τα σε βάρος τους στοιχεία). (Σ.σ.: Την ώρα που γράφονταν όλ’ αυτά, γινόταν επίσης γνωστό ότι ασκήθηκε δίωξη κατά της συζύγου του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, για την υπόθεση του Health Forum του 2014).

(Στο σημείο αυτό να υπογραμμιστεί επίσης ότι ο Πολάκης από την αρχή υπήρξε προνομιακός στόχος της Ν.Δ. και του ΚΙΝ.ΑΛ.! Λόγω της συμπεριφοράς του, λένε τα δύο κόμματα της δεξιάς αντιπολίτευσης, μείζονας και ελάσσονας. Εγώ, για τη συμπλήρωση της εικόνας -και πέραν της αξιολόγησης της συμπεριφοράς του- προσθέτω ότι ο Πολάκης είναι κεντρικό πρόσωπο της προσπάθειας να πέσει φως στο τεράστιο «πάρτι» που έλαβε χώρα στον χώρο της Υγείας επί κυβερνήσεων των δύο κομμάτων της σημερινής αντιπολίτευσης –και όχι μόνο στη  υπόθεση της Novartis! Το αναφέρω για να αξιολογείται κι αυτό από τον καθένα μας κατά την κρίση του στο πολιτικό παζλ των πραγμάτων…)           

- Παραμεριστεί η αλγεινότατη εντύπωση που προκάλεσε στην κοινή γνώμη η ανοιχτή παρέμβαση στις πολιτικές υποθέσεις της χώρας κατά της κυβέρνησης, από μεριάς επιχειρηματία, δημοτικού άρχοντα στον Πειραιά, μόνου ισχυρού παράγοντα της δημοφιλέστερης ελληνικής ποδοσφαιρικής ΠΑΕ, διωκόμενου σε βαθμό κακουργήματος, συνεργάτες του οποίου φέρονται ως εμπλεκόμενοι σε υποθέσεις του κοινού ποινικού δικαίου και ο οποίος είναι εκδότης, ιδιοκτήτης ενημερωτικών και άλλων ιστοσελίδων, ενώ φέρεται και ως κάτοχος ραδιοφωνικών σταθμών, και είναι (μέσω  της εξαγοράς του ΔΟΛ)  αγοραστής του MEGA (που το άφησε να κλείσει) και του ΒΗΜΑ-FM (που τα δικαστήρια δεν του επιτρέπουν επίσης να κλείσει), είναι ιδιοκτήτης της μόνης εταιρείας διακίνησης του ελληνικού Τύπου (με την Επιτροπή Ανταγωνισμού να διερευνά την υπόθεση)  και ενώ την ίδια ώρα  διεκδικεί μέσω εταιρείας συμφερόντων του και άδεια καναλιού πανελλήνιας εμβέλειας.

- Αποκρυβεί το ολοκάθαρο γεγονός ότι η ευρωπαϊκή πολιτική ατζέντα του νεο-μητσοτακισμού καταρρέει! Με πρώτο και ενδεικτικότερο όλων το ανέντιμο, εξόφθαλμα βλαπτικό για τα συμφέροντα της Ελλάδας, και πανταχτόθεν υποδεικνυόμενο ως ασύστολο, ψεύδος ότι η κυβέρνηση ξεπούλησε, λέει, το όνομα της Μακεδονίας, για να λάβει ως αντάλλαγμα από την ηγεσία της Ε.Ε. τη μη περικοπή των συντάξεων. Μα, αν ήταν αυτό αλήθεια, γιατί έχει πάψει να το επικαλείται ο νεο-μητσοτακισμός, εν όψει των ευρωεκλογών; Αυτό δεν θα έπρεπε να το κεντρικό σημείο της προεκλογικής ατζέντας της Ν.Δ.; Και θα τολμήσει ο κ. Μητσοτάκης, στις 4 εβδομάδες που απομένουν ως τις ευρωεκλογές, να το ξαναπεί; Ή θα το φάει κι αυτό το «μαύρο σκοτάδι» της σειράς από αλλεπάλληλες γκάφες, που πετάει ο σημερινός αρχηγός της εγχώριας δεξιάς -όπως για παράδειγμα εκείνην την αλήστου μνήμης εξαγγελία Μητσοτάκη περί απόδωσης του ΕΝΦΙΑ στην τοπική αυτοδιοίκηση, με την οποία γελά το πανελλήνιο και σηκώνονται οι τρίχες στα κεφάλια των τοπικών αρχόντων, και αν και ενώπιον τοπικών εκλογών ΟΥΤΕ ΜΙΑ φορά δεν έχουν τολμήσει να το ξαναπούν οι νεοδημοκράτες, ούτε και ο ίδιος ο αρχηγός της ΝΔ, και φυσικά παρέλκει να τονιστεί ότι δεν θα το έλεγε ποτέ κάποιος υποψήφιος για δήμαρχος ή περιφερειάρχης, γιατί αν το έκανε θα τον έπαιρναν με τις πέτρες;

-Ξεχαστεί ότι αυτοί που μιλάνε σήμερα για τον χρυσαυγητισμό του Πολάκη, είναι εκείνοι που οργανώνουν συγκεντρώσεις (μαζί με τους χρυσαυγήτες) κατά εκδηλώσεων του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., πετούν μολότοφ κατά σπιτιών βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος με τα παιδιά να είναι μέσα, κάνουν ότι δεν άκουσαν τις πρόσφατες νεοναζιστικές και ακραία ρατσιστικές δημόσιες απόψεις Βορίδη και Άδωνη στη Βουλή  (του δεύτερου με τη δήθεν χιουμοριστική αλλά απολύτως ενδεικτική ατάκα ότι αν οι συριζαίοι γίνουν δεξιοί θα γίνουν «κανονικοί άνθρωποι»!).

- Υποτιμηθεί η υπόθεση των δανείων των κομμάτων, Ν.Δ. και ΠΑ.ΣΟ.Κ..

- Συσκοτιστεί ότι και η γενική πολιτική ατζέντα του νεο-μητσοτακισμού και εν  αναμονή των βουλευτικών εκλογών καταρρέει -για παράδειγμα με την απροσχημάτιστη ατάκα του αρχηγού κατά των δώρων του Πάσχα σε εργαζομένους! (Ειρήσθω εν παρόδω, ατάκα Μητσοτάκη σε συνέδριο όπου χορηγός είναι φορέας τον οποίο ο ίδιος έχει καταγγείλει ως «διαπλεκόμενο» με την κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α. (!!!) στην γελοία δήθεν  «υπόθεση» Πετσίτη-Βενεζουέλας και τη στιγμή που υποστηρικτής του Γκουαϊδό στη Βενεζουέλα  αποκαλεί ανύπαρκτη την άλλη γελοία υπόθεση με τον χρυσό του Μαδούρο!)

Για όλους αυτούς τους λόγους, πολύ ορθά έπραξε ο πρωθυπουργός και την ανόητη προσπάθεια Μητσοτάκη να κάνει (με την απειλή για πρόταση μομφής) κεντρικό θέμα της προεκλογικής περιόδου για τις ευρωεκλογές τις -απαράδεκτες κατά τα άλλα και για τους λόγους που εξηγήθηκαν στην αρχή- αναφορές Πολάκη, την αντιμετωπίζει παραπέμποντάς την στην πραγματική πολιτική ατζέντα της περιόδου! Γιατί όταν έχεις να κάνεις με fake αντιπολίτευση, ο μεγαλύτερος κίνδυνος που διατρέχεις είναι να γίνεις κι εσύ fake κυβέρνηση. Και τί λόγο θα είχε ο Τσίπρας, έχοντας βγάλει την Ελλάδα από τον φαύλο κύκλο των μνημονίων, έχοντας συμφωνήσει σε σοβαρή απομείωση του ελληνικού εξωτερικού χρέους, έχοντας αναβαθμίσει όσο λίγες φορές στην ιστορία τη διεθνή θέση της χώρας, έχοντας λάβει σοβαρά μέτρα αποκατάστασης του βαρύτατα πληγέντος κοινωνικού ιστού λόγω των μνημονίων, έχοντας προχωρήσει σε ιστορικές παρεμβάσεις (όπως την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων), έχοντας κάνει τόσα άλλα, να μπει στη ατζέντα της ακατάσχετης ψευδολογίας και των fake news;

Γι’ αυτό και εξ ίσου στημένη και ατελέσφορη είναι και η προσπάθεια (ακόμη μία δακρύβρεχτη υποκρισία) όσων δήθεν διαγιγνώσκουν χρυσαυγητισμό στον Πολάκη να «περάσουν» ότι ο Τσίπρας είναι το ίδιο με τον Πολάκη. Ο Τσίπρας είναι «ίδιος» με τον Πολάκη, όσο «ίδιοι» είναι ο Μητσοτάκης και ο Βενιζέλος με τον Βορίδη και τον Άδωνη και όσο ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος με τον Μπαλτάκο.

O Τσίπρας γνωρίζει ότι κανένας δεν θα τον θυμάται, επειδή ήταν φίλος, ή όχι, και επειδή απέπεμψε, ή όχι, τον Πολάκη. Ο Τσίπρας επίσης γνωρίζει, (κι αυτό είναι το μεγάλο πλεονέκτημά του, που εξηγεί γιατί αυτός επιλέγει ατζέντας πολιτικής αλήθειας όταν η σημερινή δεξιά αντιπολίτευση προτιμά ατζέντα πολιτικής ψευδολογίας), ότι αν θα τον θυμούνται, θα είναι για το τέλος στο μνημόνιο, το μακεδονικό, τους υδρογονάνθρακες και τους αγωγούς και άλλα τοιαύτα. Περισσότερο, όμως, απ’ όλα ο Τσίπρας φαίνεται να ξέρει πως για όποιους λόγους θα τον θυμούνται ή θα τον ξεχάσουν στο μέλλον, για κάποιους άλλους η ιστορική μνήμη έχει πει γι’ αυτούς τις τελευταίες της λέξεις!

Και ξέρετε ποιές είναι αυτές οι λέξεις; Ας πω μερικές, ενδεικτικά, που αρκούν, όμως, για να καταλάβουμε όλοι τί εννοώ: Siemens, Novartis, δάνεια κομμάτων, νεοφιλελευθερισμός, ακροδεξιά!