1 Μαϊ. 2019

Πρώτη ματιά σε μια επικίνδυνη κλιμάκωση

Τί γίνεται στη Βενεζουέλα;

Παρ’ ό,τι επιχειρείται να εμφανιστεί ως ακόμη εν εξελίξει, το πραξικόπημα στη Βενεζουέλα, κατά πάσα πιθανότητα έχει καταρρεύσει. Ήδη, ο Λεοπόλδο Λόπες -βασικός συμπαραστάτης του Γκουαϊδό στην απόπειρα πραξικοπήματος- και καμιά 20αριά μέσοι αξιωματικοί που κινητοποίησαν τους λόχους τους για την ανατροπή του Μαδούρο, έχουν διαφύγει σε πρεσβείες ξένων χωρών, ο πρώτος στην πρεσβεία της Χιλής και οι αξιωματικοί στην πρεσβεία της Βραζιλίας, όπου τους παραχωρήθηκε άσυλο.  Άλλωστε, «πραξικόπημα διαρκείας», μόνο ως φάρσα θα ήταν νοητό. Αν όλα δεν έχουν τελειώσει σε λίγες ώρες, τότε κατά κανόνα ένα πραξικόπημα αποτυγχάνει.       

Σε μια αντίδραση κορυφαίας ανευθυνότητας, ο Γκουαϊδό, προσπαθώντας να δώσει την εντύπωση ότι ακόμη είναι πιθανή η ανατροπή του Μαδούρο σαν αποτέλεσμα του πραξικοπήματος, κάλεσε τους υποστηρικτές του σε διαδηλώσεις σήμερα, εργατική πρωτομαγιά, ρίχνοντας «στη φωτιά» απλούς πολίτες και θυσιάζοντάς τους στη μάχη των διεθνών εντυπώσεων, όπως άλλωστε ανενδοίαστα είχε ομολογήσει σε συνέντευξή του στη Deutsche Welle, χθες.

Η επιλογή του καθεστώτος Μαδούρο να αφήσει τον Γκουαϊδό να αλωνίζει, αποδεικνύει από τη μία πόσο λίγος είναι ο εκλεκτός των δυτικών  πρωτευουσών και πόσο ανίκανος να απειλήσει στα σοβαρά τον Μαδούρο. Από την άλλη, ο ακραίος τυχοδιωκτισμός Γκουαϊδό, καταναλώνει στη «μηχανή του κιμά» πολίτες. Ήδη οι πρώτες αναφορές σχετικά με τη μεταχείριση του Γκουαϊδό από το καθεστώς της Βενεζουέλας, δείχνουν ότι θα αφεθεί να συνεχίσει ανεμπόδιστα τους τυχοδιωκτισμούς του. Ο Μαδούρο δεν τον εκλαμβάνει ως σοβαρή απειλή, όπως είναι φανερό και το γεγονός ότι επιτρέπεται στον Γκουαϊδό να ενεργεί ανεμπόδιστα, χρησιμοποιείται ήδη από το καθεστώς ως «διπλή απόδειξη» προς τη διεθνή κοινή γνώμη: α. ότι ο Γκουαϊδό είναι μια αστεία περίπτωση, και β. ότι δεν υπάρχει θέμα ανελευθερίας στη χώρα.

Ωστόσο, τόσο από μεριάς του καθεστώτος όσο και από μεριάς Γκουαϊδό, «εργαλείο» της αντιπαράθεσης γίνονται οι πολίτες.

Αν δεν υπήρχε η πανίσχυρη ενημερωτική «μηχανή» των δυτικών μέσων ενημέρωσης, η απόπειρα πραξικοπήματος στη Βενεζουέλα θα είχε ήδη χαρακτηριστεί ως οπερέτα.

Η Βενεζουέλα, (μαζί με την τουρκική περίπτωση προ ετών) αποδεικνύουν ότι η εποχή των «πραξικοπημάτων της πυτζάμας» (δηλαδή η κίνηση μιας μικρής ομάδας αξιωματικών), δεν μπορεί να έχει αποτέλεσμα, ιδίως αν το υπό ανατροπή καθεστώς διαθέτει ευρεία λαϊκή στήριξη, όπως ο Μαδούρο και ο Ερντογάν.

Αυτό που τώρα προέχει στη Βενεζουέλα είναι να διαφυλαχθούν οι πολίτες από την εργαλειοποίησή τους, λόγω των εκατέρωθεν τυχοδιωκτισμών των αντιμαχόμενων παρατάξεων. Τώρα πρέπει να πέσουν οι τόνοι και να αποφευχθεί η αιματοχυσία του πεζοδρομίου. Μετά τα ξανασυζητάμε!   

Μόνη παρατήρηση διεθνούς ενδιαφέροντος αυτήν την ώρα, ότι η τυχοδιωκτική στροφή Τραμπ στην εξωτερική πολιτική των Η.Π.Α., διαπερνά τις εξελίξεις σ’ όλον τον κόσμο παράγοντας εκτεταμένη ανασφάλεια και απειλώντας την ειρήνη, που ως την εποχή της αραβικής άνοιξης φαινόταν να ενισχύεται. Ιδίως στη λατινική Αμερική, ο ακραίος τυχοδωκτισμός Τραμπ με την υποστήριξη σε καθεστώτα νεοφασιστών και ακροδεξιών, ως δήθεν δημοκρατικές διέξοδοι σε χώρες της περιοχής, διχάζει επικίνδυνα το λατινόφωνο τμήμα της «δυτικής ηπείρου». Κι αυτή η συνέχιση τέτοιων ή ανάλογων εξελίξεων πρέπει να αποτραπεί και να υποκατασταθεί από μια ευρύτερη διεθνή συζήτηση για την ενδυνάμωση της δημοκρατίας στην περιοχή, στην οποία η Ε.Ε. θα μπορούσε και θα όφειλε να έχει καίριο λόγο, αντί για τις ακροδεξιές βλακείες Ταγιάνι, που προσβάλλουν ευθέως το ευρωπαϊκό δημοκρατικό DNA.     

H ανθρωπότητα δεν αντέχει άλλη μία αιματηρή τραγωδία τύπου "αραβική άνοιξη".