24 Φεβ. 2020

Τα 3 μεγάλα σφάλματα ΝΔ και ΚΙΝΑΛ στην προανακριτική

Οι κουκούλες

και ο θεσμικός δωσιλογισμός

Στα πολιτικά κοινά της ΝΔ και του ΚΙΝΑΛ, που αρέσει-δεν αρέσει αθροίζονται σε μια ενιαία πολιτική στάση απέναντι στην αριστερά, η εκλογική νίκη του Κυριάκου Μητσοτάκη έφερε μεγάλη ικανοποίηση, που ήταν πολύ δύσκολο να κρυφτεί. Σήμερα, 7 μήνες μετά τις εκλογές, ένα μεγάλο μέρες εκείνης της ικανοποίησης απουσιάζει ή για να τεκμηριωθεί ως προς τη βασιμότητά της θα πρέπει να παραβλέπει την πολύ κακή διακυβέρνηση Μητσοτάκη. Έτσι, πολύ σύντομα μετά τις εκλογές ένα σκηνικό πολιτικής εξισορρόπησης και εκλογίκευσης του μανιακού αντισυριζισμού 2015-2019 κατ’ ανάγκη αλλάζει τα δεδομένα.

Όμως, αυτός ο αντισυριζισμός, έτσι όπως δομήθηκε και έγινε αντικείμενο κεντρικής παραταξιακής εκμετάλλευσης από τη ΝΔ και το ΚΙΝΑΛ, έχει πλέον καταστεί ταυτοτικό στοιχείο για τα δύο κόμματα στο σημερινό κομματικό σκηνικό. Και ο κλονισμός πειστικότητας του ίδιου αυτού αντισυριζισμού, εξαναγκάζει τα δύο κόμματα, από τα οποία εκπροσωπείται πολιτικά το σύνολο σχεδόν της εγχώριας συντηρητικής παράταξης, να αναζητήσουν και να επιχειρήσουν να πλασάρουν στην κοινή γνώμη νέους λόγους του «γιατί πρέπει κανένας να (συνεχίσει να) είναι αντισυριζα». Πολλώ μάλλον αφού το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης πλέον δεν κυβερνά –όταν, δηλαδή, αρκούσε η διεκτραγώδηση της κυβερνητικής πολιτικής και η παραπληροφόρηση σχετικά με τα αποτελέσματά της, για να βγαίνουν με ευκολία «στο κλαρί» οι φορείς του αντισυριζισμού, αυθόρμητοι ή στρατευμένοι.

Ήδη η μονότονη υπενθύμιση του πόσο κακό έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αρχίσει να «παλιώνει» ως βιώσιμη στάση απέναντι στα σημερινά με τόσο ταχείς ρυθμούς, ώστε ακόμη και πολλοί  που μέχρι πριν λίγο καιρό μεγαλοφώνως την επιστράτευαν σήμερα το αποφεύγουν. Όπως και να το κάνουμε, δεν μπορεί με τις κακές εξελίξεις για την Ελλάδα στο διεθνές πλαίσιο, με τις επικείμενες μαζικές κατασχέσεις πρώτης κατοικίας, με τη δραματική επιδείνωση στο προσφυγικό, και πολλά-πολλά άλλα, να αρκείται κανένας στο «ναι, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ μας κόστισε 100-200 δισ.» για να ξεπερνάει τη φθορά του. Παρατηρώ, μάλιστα, ότι σε όσους -παρά τον ανεπίκαιρο και πολιτικά άγονο χαρακτήρα της προσπάθειας να αναφέρεται κανένας στην αρνητική σημερινή διακυβέρνηση με παραπομπές στο τί έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ- επιμένουν να το κάνουν, έχουν αρχίσει να εκδηλώνονται έντονες αντιδράσεις, συχνά άκρως ειρωνικές.

Στην προσπάθεια ΝΔ και ΚΙΝΑΛ να βρεθούν νέα στοιχεία δικαιολόγησης του αντισυριζισμού, πρωτεύουσα θέση έχει πλέον λάβει η προανακριτική και το αφήγημα ΝΔ και ΚΙΝΑΛ ότι το μέγα σκάνδαλο της Novartis στις πολιτικές πτυχές του ήταν σκευωρία. Δηλαδή, ότι ποτέ δεν ήταν ένα σκάνδαλο με στενές ερμηνευτικές σχέσεις της εκδήλωσής του στο πολιτικό επίπεδο και πως ό,τι είχε γίνει για τα δισ. υπερτιμολογήσεων στο φάρμακο (ιδίως εν μέσω κρίσης) ήταν δουλειά μερικών γιατρών και λιγοστών εταιρικών στελεχών. (Κι αν ήταν κι αυτά, γιατί κατά την άποψη υπουργού της σημερινής κυβέρησης και αντιπροέδρου του κυβερνώντος κόμματος, οι φαρμακοβιομηχανίες απλά έκαναν τη δουλειά τους και τίποτα το μεμπτό δεν τους καταλογίζεται…)

Αφήνω πόσο πειστικό μπορεί να είναι το ότι γενικώς σκάνδαλο δεν υφίσταται, όταν οι υπερτιμολογήσεις και τα εταιρικά κέρδη δεν υπόκεινται σε αμφισβήτηση. Όπως αφήνω και το πόσο πειστικό μπορεί να είναι ότι όλ’ αυτά έλαβαν χώρα εν αγνοία πολιτικών προσώπων, τα οποία είτε όχι μόνο δεν αναμίχτηκαν αλλ’ ούτε και εγνώριζαν, είτε -αν αναμίχτηκαν- το μόνο που έκαναν να διακινούν μεταξύ διαφόρων παραγόντων του χώρου του φαρμάκου πακέτα δισ. ευρώ.  Και τα αφήνω αυτά, διότι δέχομαι ότι για να αποδοθεί ποινική ευθύνη σε πολιτικό πρόσωπο χρειάζεται σοβαρή τεκμηρίωση.  Όπως σοβαρή είναι η τεκμηρίωση για την περίπτωση του Ανδρέα Λοβέρδου, σε βάρος του οποίου έχει τεθεί σε κίνηση η διαδικασία άσκησης ποινικής δίωξης για την υπόθεση.          

Και στο σημείο αυτό περνάμε στην πολιτική ουσία της υπόθεσης!

Όταν ορκίστηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρωθυπουργός, 4 θέματα εξετάστηκαν από τη νέα κυβέρνηση της ΝΔ ως ενδεχόμενα αντικείμενα διερεύνησης τυχόν υποθέσεων με ποινικό ενδιαφέρον για την απελθούσα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ:

α. υποθέσεις Πετσίτη και Καλογρίτσα, που μάλλον εξ αρχής έπασχαν ως προς τη σοβαρότητα της επιλογής του να καταστούν «οχήματα απόδειξης» της δήθεν συριζικής διαφθοράς,

β. προδοσία για «το ξεπούλημα της Μακεδονίας μας»,

γ. η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ κόστισε 100-200 δισ., και

δ. με αφορμή το σκάνδαλο της Novartis, η κυβέρνηση και προσωπικά ο Αλέξης Τσίπρας κατασκεύασαν μια σκευωρία κατά των πολιτικών αντιπάλων τους (πρώην  πρωθυπουργών και υπουργών σε κυβερνήσεις ΝΔ και τότε ΠΑΣΟΚ, σήμερα ΚΙΝΑΛ) για να ωφεληθούν (o ΣΥΡΙΖΑ και ο Τσίπρας) από την πολιτική φθορά των δύο κομμάτων.

Για τα τρία πρώτα η συνέχεια είναι γνωστή και λίαν αποκαλυπτική του αποδεικτικού έρματος που είχαν οι υποθέσεις αυτές.

Το τέταρτο, όμως, δηλαδή η πολιτική σκευωρία κατά ΝΔ και ΚΙΝΑΛ  με αφορμή το σκάνδαλο της Novartis, επελέγη να ανοίξει και συνεχίζεται ως σήμερα. Η συγκρότηση της προανακριτικής επιτροπής, μάλιστα, πολιτικά αποδεικνύεται ότι είναι επιλογή που έτυχε της έγκρισης του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη, όσο κι αν σήμερα ο ίδιος επιχειρεί την ακροβασία να προσπαθεί να εμφανίσει ότι κρατάει αποστάσεις.  

Γιατί το έκανε ο Κυριάκος Μητσοτάκης;

Νομίζω πως το έκανε για δύο βασικούς λόγους:

- Πρώτος, για να δώσει κάτι προς εκτόνωση της οργής που ο ίδιος ως αντιπολίτευση και συνειδητότατα επισσώρευσε σε πολίτες στο πλαίσιο δόμησης του αντισυριζισμού, ως βασικού σημείου της σχεδισμένης τακτικής του να πάρει την εξουσία (αν μετεκλογικά καμιά κίνηση κατά της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ δεν αναλαμβανόταν με όρους πολιτικο-ποινικής καταδίωξης, ο ίδιος ο αντισυριζισμός θα ελεγχόταν ως περιεχόμενο και ως προς τις προθέσεις δόμησής του), και

- Δευτερος, για να προσφέρει στον ασυγκράτητο Σαμαρά ένα έστω σημείο, ως λόγο ανοχής στη πρωθυπουργία Κυριάκου Μητσοτάκη και επομένως διατήρησης της κομματικής συνοχής της ΝΔ, ενώ ο ίδιος κυβερνά.      

Η αρχική υιοθέτηση της προανακριτικής ως «χρυσωμένο χάπι» σε πολιτικά κοινά που εσύ ο ίδιος έχεις αφιονίσει στο αντισύριζα κλίμα, δεν είχε και πολλά-πολλά ως περιεχόμενο: Το πολύ-πολύ, αν προέκυπτε τίποτα, να στηνόταν στο σκαμνί ο Παπαγγελόπουλος, για τον οποίο φαίνεται ότι στη ΝΔ και το ΚΙΝΑΛ εκτιμήθηκε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα τα έδινε και όλα προς υπεράσπισή του. (Κι αυτή η εκτίμηση ΝΔ-ΚΙΝΑΛ για ήπια αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με τον Παπαγγελόπουλο αρχικά φάνηκε να δικαιώνεται).

Όμως, όσο ο καιρός περνάει με την προανακριτική να έχει τεθεί σε τροχιά θεσμικού εκφυλισμού της (με πρωτοφανούς έκτασης και ανεπανάληπτου κυνισμού άμεσες πιέσεις πολιτικής εξουσίας σε βάρος δικαστών), ταυτόχρονα τόσο περισσότερο επιβεβαιώνεται ότι η φθορά από τη κάκιστη διακυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ραγδαία και επικίνδυνη για την επιτυχή ευόδωση της ανιχνευόμενης πρόθεσης του πρωθυπουργού να κάνει πρόωρες εκλογές σε λίγους μήνες, πριν συσσωρευτεί και άλλη δυσαρέσκεια σε βάρος του. Δηλαδή, η προανακριτική από αρχικά μια επιλογή εκτόνωσης του αντισυριζισμού που δόμησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης και μια παραχώρηση στα γινάτια Σαμαρά (και ΚΙΝΑΛ), σήμερα μετακινείται αλλού! Μετατρέπεται σε κεντρικό σημείο του νέου μετεκλογικού αντισυριζισμού, που χρειάζονται ΝΔ και ΚΙΝΑΛ για να ανακόψουν τη φθορά τους και να αποτρέψουν την εμπέδωση στο μετεκλογικό σκηνικό του διδύμου Τσίπρα-ΣΥΡΙΖΑ, ως φορέα που δεσπόζει στην εκπροσώπηση της δυσαρέσκειας από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και την κυβέρνησή του.

Στην ίδια κατεύθυνση του νεο-μητσοτακικού επικοινωνιακού σχεδίου (επανα)δόμησης του καινούριου (μετεκλογικού) αντισυριζισμού, τοποθετώ και την ατυχή προσπάθεια να παρατεθεί προ ημερών τεχνηέντως ζήτημα «κομμουνιστικού κινδύνου», εάν τυχόν ο Τσίπρας επανερχόταν στην κυβέρνηση. (Θέμα, στο οποίο εκτιμώ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έδωσε μεγαλύτερη σημασία απ’ όση έπρεπε, με αποτέλεσμα μεταγενέστερες της αρχικής αναφορές Τσίπρα στο ίδιο θέμα, να δώσουν το δικαίωμα στην κρατική τηλεόραση σε δελτίο ειδήσεων να μεταδίδουν τη φράση, «εξηγήσεις» έδωσε  ο Αλέξης Τσίπρας στις αναφορές του σε «αρμούς εξουσίας» Μια φράση που μόνο συντάκτης προπαγάνδας θα μπορούσε να γράψει και όχι βέβαια ένας συντάκτης δελτίου ειδήσεων σε κρατικό κανάλι σε δημοκρατική χώρα).

Όμως, στην προανακριτική φαίνεται ότι θα παιχτούν όλα για όλα, αν και εφόσον ο Κυριάκος Μητσοτάκης χρειάζεται απαραίτητα τις πρόωρες εκλογές απαλλαγμένες από τον κίνδυνο να τις χάσει ή να υποστεί σοβαρή φθορά, που θα προαναγγέλλει αποχώρησή του όσον ούπω. Και θα παιχτούν όλα για όλα εκεί, αφού για να σταθεί κάποια ισχυρή στήριξη στον μετεκλογικό νέο αντισυριζισμό που θα επιχειρήσει να στήσει ο πρωθυπουργός, χρειάζεται ο κεντρικός στόχος να είναι ο ίδιος ο Τσίπρας! Και κάπως έτσι έχει αρχίσει η προετοιμασία, με προαναγγελίες από κυβερνητικά χείλη (που ως τώρα δεν έχουν επιτιμηθεί κατά κανένα τρόπο από τον πρωθυπουργό) ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ οδεύει προς το ειδικό δικαστήριο, και όχι απλά αυτό και μόνο, αλλά ότι θα του επιβληθεί κιόλας η ποινή των ισόβιων δεσμών.

Μόνο που ο Κυριάκος Μητσοτάκης, προετοιμαζόμενος για την ολοφάνερη εκτροπή, στην υπόθεση της προανακριτικής διέπραξε 3 ολέθρια για τον ίδιον σφάλματα:

1. Ό,τι και σκαρφιστεί ο ίδιος ως πολιτική ή ποινική ευθύνη Τσίπρα για τη δήθεν σκευωρία που οργάνωσε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κατά πολιτικών αντιπάλων του την περίοδο που ήταν πρωθυπουργός, τα στοιχεία κατά πολιτικών προσώπων στο καθ’ αυτό σκάνδαλο Novartis ολοένα και περισσότερο από τα στοιχεία που έρχονται στη φως προκύπτουν από καταθέσεις μαρτύρων που …δεν είναι προστατευόμενοι. Είναι μάρτυρες με ονοματεπώνυμο και χωρίς κουκούλα! Κι εδώ, δεν απομένει παρά μόνο ένα ζήτημα: Εάν εκτός και πέραν των καταθέσεων των προστατευόμενων  μαρτύρων τα στοιχεία τεκμηριώνουν ανάμιξη υπουργών στο καθ’ αυτό σκάνδαλο Novartis, τότε ποιά ακριβώς είναι η σκευωρία; Και γιατί θα χρειαζόταν να στηθεί αυτή η σκευωρία;

2. Με την προσπάθεια κάπως να σταθεί το αφήγημα περί «πολιτικής σκευωρίας» και τη θεσμικά ανεπίτρεπτη (όπως πλέον σαφώς έχει προκύψει) στόχευση σε πολιτικά προσχεδιασμένη και προωθούμενη στην κοινή γνώμη από τη συμμαχική προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη «μιντιακή δικτατορία» αμφισβήτηση της αξιοπιστίας των προστατευόμενων μαρτύρων ως εγκάθετων του ΣΥΡΙΖΑ, πως μπορεί να παραβλέπεται ότι τεράστιος όγκος άλλων στοιχείων αιτιολογεί πλήρως την ανάγκη διερεύνησης τυχόν ευθυνών πολιτικών προσώπων; Κι αν αρκούν όλα αυτά τα άλλα στοιχεία, πέραν των όσων έχουν καταθέσει οι προστατευόμενοι μάρτυρες, για να παρέχεται εδραίο έρεισμα διερεύνησης της τυχόν ανάμιξης πολιτικών προσώπων, τότε ήδη η πολιτική σκευωρία από τον Τσίπρα, ως ενδεχόμενο, δεν έχει ήδη καταπέσει; Δηλαδή, τι αποδίδεται στον Τσίπρα; Μήπως αποδίδεται ότι ενώ τα στοιχεία επαρκούσαν (εκτός των καταθέσεων προστατευόμενων μαρτύρων) για να κινηθεί η διαδικασία αναζήτησης τυχόν ευθυνών πολιτικών προσώπων, ο Τσίπρας την ίδια ώρα επικουρικά έστηνε μια πολιτική σκευωρία, την οποία …δεν χρειαζόταν; 

3. (Και σοβαρότερο) Ό,τι και να έχει γίνει, οι δημόσιες απειλές κατά δικαστών που διερευνούν το καθ’ αυτό σκάνδαλο Novartis και κατά μαρτύρων, απειλές από χείλη μελών της κυβέρνησης και χωρίς ο πρωθυπουργός να έχει αποστασιοποιηθεί ούτε ένα χιλιοστό από τις απειλές αυτές, αποτελεί σκαστή περίπτωση εκτροπής από τις ρυθμίσεις που ρητά ορίζουν την αυτονομία της δικαιοσύνης από τη νομοθετική και την εκτελεστική εξουσία. Είναι πασιφανές θεσμικό πραξικόπημα!

Με τέτοιο τρόπο και τέτοια μέσα ο Κυριάκος Μητσοτάκης πιστεύει ότι θα μπορούσε γύρω από μια ενδεχόμενη παραπομπή Τσίπρα σε ειδικό δικαστήριο -ή και απλώς επισύροντάς τέτοια απειλή- να οικοδομηθεί ένα νέο πλαίσιο αντισυριζισμού, που θα τον διευκόλυνε να ξεπεράσει τη σοβαρή φθορά σε βάρος του, η οποία προκύπτει από την κάκιστη πρωθυπουργία του; Αν πράγματι το πιστεύει, δεν απομένει παρά να το επιχειρήσει! Μόνο που πίσω από τις εκτροπές αποδεικνύεται πως πάντα παραμονεύει μια δυσάρεστη έκπληξη: Η μεθόδευση αυτή να επιστρέψει στον εμπνευστή της, ως εφιάλτης.