3 Μαρ. 2020

Το «η κυρία Τασία φταίει» ξαναζεί

Το επίκεντρο του νέου αντι-συριζισμού

(και οι ηρακλείς του νεο-μητσοτακισμού) 

Μέσα λίγες ώρες η κυρία Τασία άρχισε να ξαναφταίει! Μεταβάλλεται έτσι σε προσωπικότητα διεθνούς εμβέλειας, αφού από το 2015 ως και σήμερα -και πιθανότατα πλέον και στο μακροπρόθεσμο μέλλον- με μια απλή κίνηση του χεριού της μπορεί να κινητοποιεί εκατομμύρια ανθρώπους σ’ ολόκληρο τον κόσμο και να τους μαζεύει στα ελληνοτουρκικά σύνορα, θαλάσσια ή στον Έβρο.

Φυσικά σήμερα δεν είναι η ίδια η κυρία Τασία αυτοπροσώπως, αλλά το πνεύμα και η παράδοση που εκείνη εμφύσησε στους συριζο-μαδουραίους. Οι οποίοι τολμούν να θέτουν ζήτημα ανθρώπινων δικαιωμάτων για τις χιλιάδες που έστειλε ο Ερντογάν στα ελληνο-τουρκικά σύνορα. Ακούς εκεί! Άνθρωποι και κάποιοι να έχουν το θράσος να ζητάνε σεβασμό για εκείνους στα ανθρώπινα δικαιώματά τους;  

Άμα διαβάσετε αναφορές από ΚΙΝ.ΑΛ. μεριά σχετικά με τη δικαιωματική πτυχή των δραματικών εξελίξεων στον Έβρο -στην χυδαιότερη στην ιστορία επιχείρηση εργαλειοποίησης του ανθρώπινου παράγοντα για να υποστηριχτούν οι τουρκικοί στρατιωτικοί σκοποί στη Συρία- θα αποκαλυφτεί η πραγματικότητα: Για την σοβαρή κρίση, την οποία σήμερα διέρχεται η Ελλάδα στο προσφυγικό (κρίση, που σκέπτομαι ότι θα είναι το γκρίζο νέο μνημονιακό περιβάλλον μας από ΄δω και πέρα, περιβάλλον αριθμών που πια θα αφορούν σε ανθρώπους, και όχι σε δισεκατομμύρια ευρώ), δεν φταίει επομένως η σημερινή κυβέρνηση! Η κυρία Τασία και οι πολιτικές παραδόσεις της φταίνε!

Θα μου πείτε: εδώ ο Πέτσας λέει τα μύρια όσα, οι αναφορές από ΚΙΝ.ΑΛ. μεριά σε πείραξαν; Μα, ο Πέτσας, εκπρόσωπος της ακροδεξιάς παράγκας που κυβερνάει είναι! Μ’ αυτόν επέλεξαν να παραλληλίζονται και να συγκρίνονται οι άνθρωποι του ΚΙΝ.ΑΛ.;

Μεγαλύτερο ξέπλυμα της καταστροφής που προκάλεσε η διακυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη (εν προκειμένω στο προσφυγικό –διότι η καταστροφή δεν περιορίζεται εδώ έχοντας προσλάβει γενικευμένα χαρατηριστικά και εκτείνεται σε όλο σχεδόν το εύρος των δημόσιων πραγμάτων αλλά και στη διαβίωση των νοικοκυριών) δεν θα μπορούσε να υπάρξει. Μέσα σε λίγες ώρες, όπως είπαμε, έπεσε η «γραμμή» και διακινήθηκε με τη γνωστή αποτελεσματικότητα στα μέσα της καθεστωτικού τύπου «μιντιακής δικτατορίας» και τα κοινωνικά δίκτυα.

Σύμφωνα με τη «γραμμή» αυτή, όλο το δραματικό σκηνικό με το προσφυγικό το κυβερνητικό 7μηνο Κυριάκου Μητσοτάκη, ουδέποτε έλαβε χώρα. Οι θλιβερές εικόνες προσφύγων που αφικνούνται σε περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας προερχόμενοι από τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και καταδιώκονται μαζί με τα παιδιά τους από περικεφαλαιοφόρους, δεν συνέβησαν ποτέ. Η μικροπολιτική επιλογή της Ν.Δ. τελικά να συσσωρευτούν οι πρόσφυγες στα νησιά μας, σ’ ένα ιδιότυπο καθεστώς περιορισμένων δικαιωμάτων των νησιωτών υπό την επιβολή των ΜΑΤ, δεν υπήρξε ποτέ. Η διέλευση του υπουργικού χαρτοφυλακίου για το προσφυγικό από τα χέρια καμιά δεκαριά ως τώρα υπουργών, όλων αποτυχόντων, ποτέ δεν ήταν αλήθεια. Η προσπάθεια να μη χάσει το κυβερνών κόμμα ψήφους στην ηπειρωτική Ελλάδα, με συνέπεια την επικίνδυνη απόφαση να μετατραπούν τα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου σε αποθήκες ανθρώπων (με τεράστιες επιπτώσεις για τη ζωή και την οικονομία των νησιωτών), είναι μια πλάνη. Η γελοιοδέστατη ιστορία κατάργησης του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, που συγκρότησε η κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α., και ο εξαναγκασμός της κυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη να το επανιδρύσει μετα από ένα εξάμηνο «με την ουρά κατω απ’ τα σκέλια», είναι απλή φαντασίωση και όχι πραγματικό περιστατικό. Η πλήρης αδυναμία Κυριάκου Μητσοτάκη να διεθνοποιήσει το θέμα του Έβρου και η «πόρτα» που έφαγε (και όχι μόνο) από την Άγγελα Μέρκελ -ένας ακόμη ισχυρός ηγέτης που τού την πέταξε- με την άρνηση της Γερμανίας ακόμη και σήμερα να καταδικάσει τη διεθνοπολιτική εργαλειοποίηση του προσφυγικού ζητήματος με ανθρώπους-όργανα γεωπολιτικής του Ερντογάν, λες και δεν έχουν επισυμβεί.

Τίποτα απ’ όλ’ αυτά δεν έχει λάβει χώρα! Δεν τα είδαμε και δεν τα ζήσαμε. Όλα είναι πλάσματα της φαντασίας μας. Η μόνη και πλήρης αλήθεια είναι ότι η κυρία Τασία και τα «παιδιά» της ξαναφέρνουν τους ανθρώπους-φαντάσματα, όργανα γεωπολιτικών σκοπιμοτήτων στον Έβρο και αυτό είναι που έχει δημιουργήσει το σημερινό πρόβλημα για την Ελλάδα και όχι η χάσκουσα ανικανότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και, επίσης, η αλήθεια είναι ότι οι υπερήφανοι περικεφαλαιοφόροι, μαζί με τους ηρωικούς νεοδημοκράτες και τους αποφασισμένους πελταστές του αθάνατου ΚΙΝ.ΑΛ. ορθώνουν  στα στήθια τους απέναντι στην προδοσία των συριζαίων, που όχι μόνο φέρνουν τα μιάσματα στην πόρτα μας αλλα έχουν και το θράσος να ζητάνε να τους μεταχειριστούμε σαν ανθρώπους.

Αυτή είναι η «γραμμή», Ν.Δ.-ΚΙΝ.ΑΛ.-Βελόπουλου-περικεφαλαιοφόρων, που πλασάρουν ανενδοίαστα τα μέσα της «μιντιακής δικτατορίας» και καταναλώνουν αμασητί πλέον όλοι οι συγκαταλεγόμενοι στον εσμό εξουσίας που κυβερνάει. Κοινός τόπος η ακόλουθη σταση: Στα παλιά μας τα παπούτσια αν η Ελλάδα βρίσκεται σε κρίσιμη στιγμή ένεκα των τυχοδιωκτισμών του Ερντογάν στον Έβρο! Στα παλιά μας τα παπούτσια, επίσης, εάν τη σημερινή περιπέτεια προκάλεσε προδήλως το μπλοκ εξουσίας που κυβερνάει τη χώρα. Εμείς βρήκαμε αυτήν την περιπέτεια της χώρας ως μοναδική ευκαιρία να αποκαταστήσουμε τον αντισυριζισμό μας, που μας έφερε στην εξουσία και που τόσο γρήγορα αποκαθηλώθηκε από εμάς τους ίδιους, δηλαδή τη χειρότερη διακυβέρνηση στην ιστορία της χώρας. Δεν θα φταίει ο Ερντογάν, δεν θα φταίει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, θα φταίει ξανά η κυρία Τασία και τα παιδιά της.

Κι επειδή πολλοί μου λένε, «καλά, αλλά ποιά είναι η πρότασή σου», αντιγράφω τις σκέψεις που έχω ήδη εκθέσει:

1. Ό,τι συμβαίνει σήμερα δεν είναι πρόβλημα με γεωπολιτικές παραμέτρους και θεωρώ ανόητο, επικίνδυνο και βλαπτικό για την Ελλάδα να το χειρίζεται με τέτοια ανακλαστικά, απλά γιατί αν το κάνει αυτό, συμβάλλει όντως στη μετατροπή του σε γεωπολιτικό θέμα, όπως επιδιώκει να κάνει με τους τυχοδιωκτισμούς του ο Ερντογάν.

2. Τι είναι το σημερινό πρόβλημα; Είναι ζήτημα μετακίνησης πληθυσμών που προκαλείται από μια σειρά αιτίων. Αν το το αντιμετωπίσει έτσι (και όχι ως δήθεν άτυπο ελληνο-τουρκικό πόλεμο) μόνο να κερδίσει έχει η Ελλάδα και όχι να χάσει.

3. Ορθώς η Ελλάδα λαμβάνει έκτακτα μέτρα, διότι δεν μπορεί να περνάνε όλοι όσοι φτάνουν στα ελληνικά σύνορα και χωρίς καμιά λήψη μέτρων καταγραφής και διαχείρισης των εισερχομένων. Όπως επίσης ακόμη και μέτρα αποτροπής των εισόδων είναι ανεκτά, σε έκτακτες περιπτώσεις, αν η μαζικότητα των προσελεύσεων και ο βαθμός υποκίνησης των προσερχομένων, όπως συμβαίνει σήμερα, επιχειρεί ακριβώς να το μετατρέψει σε θέμα στρατιωτικών ή γεωπολιτικών στόχων του ερντογανικού τυχοδιωκτισμού.

4. Με την Τουρκία η Ελλάδα πρόβλημα έχει σε επίπεδο αμφισβήτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων της στο Αιγαίο, και την ανατολική μεσόγειο, στον αέρα και τη θάλασσα, καθώς και στο Κυπριακό. Είναι ολέθριο σφάλμα για μας να γενικεύσουμε με βελοπουλικά ανακλαστικά και μπογδανισμούς τις ελληνοτουρκικές διαφορές, όταν αυτές έχουν απολύτως συγκεκριμένο περιεχόμενο και ιστορία και είμαστε όλοι ενωμένοι στην άρνηση παραχώρησης οποιουδήποτε κυριαρχικού ή εκμεταλλευτικού δικαιώματός μας και σε οποιονδήποτε. Το προσφυγικό από τη φύση του είναι διεθνές ζήτημα και όχι διμερής διαφορά απορρέουσα από απαράδεκτες τουρκικές διεκδικήσεις σε βάρος κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.

5. Θεωρώ επιχείρηση ακραίας γελοιοποίησης της σοβαρότητας της Ελλάδας διεθνώς, να εμφανίζεται το προσφυγικό από μας ως άτυπη "πολεμική" εισβολή, την οποία δήθεν οι ακρίτες μας εξουδετερώνουν ηρωικά κλ.π. κλ.π.. Είναι γελοιότητα η Ελλάδα να πουλάει ως επιτυχία της (και δυστυχώς όχι μόνο στο εσωτερικό και για τις επικοινωνιακές ανάγκες των μητσοτάκηδων) σε οιονεί "πολεμικό" μέτωπο (όπως η ίδια το έχει μετατρέψει) το "θρίαμβο" της νίκης των ΜΑΤ κατά των ανθρώπων που κινητοποίησε ο Ερντογάν μέχρι τα συνορά μας. Λίγη αυτοσυγκράτηση! Ο δήθεν ηρωισμός από τη γελοιότητα δεν απέχει πολύ. Και εκεί καραδοκεί και ο ευτελισμός του αισθήματος να αγαπάς και να υπερασπίζεσαι τον τόπο σου, από αγνό αίσθημα σε μικροπολιτικό εξάρτημα μιας ακροδεξιάς οπτικής στα πράγματα.

6. Όσο λάθος θεωρώ να αντιμετωπίζουμε τα σημερινά ως δήθεν "πολεμικό" περιστατικό της ελληνοτουρκικής διένεξης, άλλο τόσο θεωρώ λάθος να ζητούμε χειρισμό των σημερινών συνθηκών στον Έβρο ως αποκλειστικά υπόθεση μετακίνησης πληθυσμών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επειδή δεν κατανοούμε ότι η σημερινή του κλιμάκωση, ακριβώς επιχειρεί να του προσδώσει και χαρακτηριστικά τρέχουσας γεωπολιτικής σκοπιμότητας.

Κάτι τελευταίο: Η γελοία ελληνική κυβέρνηση-εκπρόσωπος του μπλοκ εξουσίας που ανακατέλαβε την διακυβέρνηση τον περασμένο Ιούλιο με τα γνωστά μέσα (ενημέρωσης, αλλά όχι μόνο) διαπράττει και μια ακόμη βαριά αήθεια. Στην προσπάθειά της να παρασιωπήσει ότι έργο δικό της και μόνο δικό της είναι το σημερινό μεγάλο πρόβλημα, επιχειρεί να εμφανίσει ότι τα σημερινά είναι συνέχεια και "ένα πράμα" με την πολιτική της διακυβέρνησης ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στο προσφυγικό. Κι όμως, το ψέμα τους και εδώ βοά! Ήταν μεγάλη επιτυχία του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ότι πέτυχε να απο-εργαλειοποιήσει τον από τότε διαφαινόμενο τυχοδιωκτισμό του Ερντογάν να μετατρέψει το φαινόμενο της μετακίνησης πληθυσμών (στην οποία ο ίδιος συνέβαλε σημαντικά με τις επεμβάσεις στη Συρία) σε μέσο επίτευξης γεωπολιτικών σκοπών. Αντίθετα, αυτό σήμερα εξελίσσεται πλήρως και είναι η σημερινή κυβέρνηση που όχι μόνο απέτυχε να το αποτρέψει αλλά και ο τρόπος που το χειρίζεται συνεισφέρει στο η Ελλάδα να προσχωρεί στο μοιραίο παιγνίδι ότι όντως το προσφυγικό είναι γεωπολιτικό παίγνιο και όχι πάγιο φαινόμενο των ταραγμένων συγκυριών, όποτε αυτές προκύπτουν.

Προσπάθησα να είμαι σύντομος!..