6 Απρ. 2020

Καληνύχτα κύριε Τσιόδρα...

Πως η πανδημία

εμόλυνε και τη δημόσια ζωή μας

Ολοένα και περισσότερο αποδεικνύεται, δυστυχώς, ότι οι γιατροί ελέω κορωναϊού την «έχουν δει» σαν τους οικονομολόγους της ευρωζώνης τον καιρό της κρίσης! (Μερικές φορές, αλλά με βεβαιωμένη προσωρινότητα, ενίοτε το κάνουν αυτό και οι σεισμολόγοι, όμως και όταν κάνουν κάτι τέτοιο οι σεισμολόγοι δείχνουν να έχουν  επίγνωση ότι από μια θεομηνία αρύονται τον αυξημένο δημόσιο λόγο τους, ενώ οι οικονομολόγοι και οι σημερινοί γιατροί, όχι). Τουλάχιστον στην Ελλάδα!

Διότι, απ’ όσο παρακολουθώ, παντού αλλού στον μάταιο τούτο κόσμο, υπάρχει μια σαφής οριοθετική γραμμή μεταξύ των ιατρικών υποδείξεων και των πολιτικών αποφάσεων. Οι γιατροί λένε την επιστημονική γνώμη τους (που κι αυτή, όμως, μερικές φορές -όπως στο θέμα της μάσκας- μοιάζει να κινείται εν είδει εκκρεμούς από τη μια άκρη στην άλλη, όπως άλλωστε είναι φυσικό, αφού για μια πρωτοφανή και άγνωστη περίπτωση ιού ο λόγος, τον οποίο τώρα ανακαλύπτουμε) και οι πολιτικοί ανακοινώνουν τη συλλογική κίνηση του κράτους προς ένα κάποιο σχέδιο αντιμετώπισης της πανδημίας –το οποιοδήποτε. «Διπλό μοντέλο» Τσιόδρα-Χαρδαλιά, ως συντεταγμένης κίνησης ενός κράτους προς ένα σχέδιο αντιμετώπισης της κατάρας είναι «κόλπο» μοναδικό! Made in Greece.

Όπως πουθενά αλλού στον κόσμο, δεν γίνεται τόσο απροκάλυπτη πολιτική επικοινωνία με τους νεκρούς από την πανδημία. Πρώτη φορά στη ζωή μου έχω δει δημόσια πρόσωπα να θριαμβολογούν επειδή οι νεκροί είναι λίγοι! Καθόλου δεν με εκπλήττει που οι πανηγυρίζοντες για τους λίγους νεκρούς ιού ένεκεν κυβερνητικοί πολιτικοί (και τα ενημερωτικά alter ego τους με διεθνή βούλα και αριστεία ειδίκευσης στα fake), είναι ακριβώς οι ίδιοι που πάλι πάνω σε νεκρούς έστησαν πολιτική επικοινωνία πριν 2 χρόνια.

…Αλλά ας επιστρέψουμε στους γιατρούς!     

Εδώ, λοιπόν, συμβαίνει το αμίμητο και με επίσημη κυβερνητική δήλωση: Εμείς ακούμε τους γιατρούς, μας λένε από την κυβέρνηση. Είναι μαγική συνταγή! Αν η επικοινωνία των πανηγυρισμών με τους «λίγους» νεκρούς πετύχει και πείσει την κοινή γνώμη (και ως τώρα το κάνει), θα είναι επιτυχία της κυβέρνησης. Αν αποτύχει, θα φταίνε οι γιατροί! Μπίνγκο!

Όμως, ποιούς γιατρούς ακούει η κυβέρνηση; Και, κυρίως τί τους λένε αυτοί οι γιατροί, που μας λένε ότι τους ακούνε; Αυτή η βολική γενίκευση του «εμείς κάνουμε ό,τι μας λένε οι γιατροί», είναι ταυτόχρονα και ένα μεγάλο ψέμα.  Διότι, μήπως μαζεύονται κάπου όλοι οι γιατροί μαζί και αφού γίνει εξαντλητικός διάλογος ανάμεσά τους, στη συνέχεια κάνουν ψηφοφορία, και όποια άποψη συγκεντρώσει περισσότερες ψήφους αυτήν και εφαρμόζει η κυβέρνηση; Γιατί αυτό σημαίνει «ακούμε ό,τι μας λένε οι γιατροί». Σημαίνει ότι υφίσταται κάποια κρατούσα και εδραία  επιστημονική άποψη για τον κορωναϊό και αυτήν ακολουθεί η κυβέρνηση. Φυσικά, λοιπόν, στην κυβέρνηση δεν ακούνε «ό,τι τους λένε οι γιατροί»! Μία από τις ιατρικές απόψεις ακούνε! Και τις υπόλοιπες, όχι απλά τις αποκρύπτουν αλλά και τις διαστρεβλώνουν. Κι αυτό είναι επιστημονική αήθεια ολκής, όταν -όπως είπαμε- η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα μόλις τώρα αρχίζει να μαθαίνει τον ιό. Η αήθεια αυτή, μάλιστα, σε αρκετές περιπτώσεις, έχει ήδη αναγκάσει τον ιατρό κυβερνητικό εκπρόσωπο κ. Τσιόδρα να αλλάξει αυτό που ως κάποια στιγμή έλεγε ότι πρέπει να γίνει και να προτείνει κάτι άλλο, διαφορετικό και καινούριο. Δύο τέτοια παραδείγματα: η μάσκα και τα τεστ!

…Και, βεβαίως, αφήνουμε ως περιστατικά καθαρής πολιτικής αφροσύνης τις περιπτώσεις στις οποίες η κυβέρνηση έκανε επικοινωνία, παρακούγοντας αυτά που τους έλεγε ακόμη και ο κ. Τσιόδρας! Ένα παράδειγμα: Η υπόδειξη ήταν να αποφεύγεται ο συνωστισμός και επί 10ημερο ο πρωθυπουργός άφηνε απροστάτευτο τον κόσμο να πηγαίνει στις εκκλησίες πατείς με πατώ σε και να μετέχει στην εγκληματική ιεροτελεστία της μετάληψης! Κι αυτό για να μην κακοκαρδιστεί η εκκλησιαστική ηγεσία της χώρας, που έχει πολλά ψηφουλάκια.

Τελικά, όμως, εκφράζει ο ιατρός κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Τσιόδρας την εδραία και κρατούσα επιστημονική άποψη για τον κορωναϊό; Ναι ή όχι; Θυμάμαι πριν 3 εβδομάδες είχε προαναγγείλει ότι ξεκινούν  δειγματοληπτικοί έλεγχοι με τεστ μέσα στον πληθυσμό για να διαγνωστεί ο βαθμός διείσδυσης του ιού. Ο ίδιος ως γιατρός, έκτοτε δεν έχει πει τίποτα επ’ αυτού. Ξεκίνησαν αυτοί οι έλεγχοι και γίνονται; Αν ναι, πόσοι έχουν γίνει και ποιά είναι τα αποτελέσματά τους; Αν όχι, γιατί δεν ξεκίνησαν; Κι αν, ίσως, άλλαξε (ιατρικά) η επιλογή για τέτοιους δειγματοληπτικούς ελέγχους, γιατί άλλαξε και από τί έχει υποκατασταθεί; Ή μήπως αυτά είναι θέματα που δεν ανάγονται στις ανειλημμένες υποχρεώσεις του κ. Τσιόδρα (ιατρικές και πολιτικές) και δεν οφείλει να μας έχει ενημερώσει; 

Αλλά η κυβέρνηση, διά του ιατρού-εκπροσώπου της (και ο όρος είναι απόλυτα δόκιμος όσο ο υπουργός Υγείας που εκπροσωπεί την κυβερνητική πολιτική απλά δεν υπάρχει πουθενά –άλλο ένα μοναδικό ελληνικό φαινόμενο σε μια σκληρή δοκιμασία της ελληνικής κοινωνίας, εικόνα που σε οποιαδήποτε άλλη χώρα του κόσμου αν συνέβαινε ο υπουργός Υγείας θα είχε αποπεμφθεί ως ακατάλληλος και αποτυχών προ πολλού), δεν κάνει μόνον επικοινωνία για να πανηγυρίζουν όσοι Έλληνες πολίτες έχουν προσχωρήσει στην ανοησία. Η κυβέρνηση (πάντα διά του ιατρού-εκπροσώπου της) λέει και μεγάλα ψέματα!

Για παράδειγμα, αίφνης πολύ νωρίς το πρωί του Σαββάτου στο κανάλι OPEN, όπου τυχαία έπεσε το μάτι μου ξυπνώντας (γιατί δεν βλέπω τηλεόραση), μεταδόθηκε ένα ρεπορτάζ που μου τράβηξε το ενδιαφέρον! Σύμφωνα με αυτό το ρεπορτάζ έχει συγκροτηθεί ειδική υπηρεσία (και μπράβο τους) η οποία παρακολουθεί όσους στην Ελλάδα έχουν τεθεί σε καραντίνα, για το εάν τηρούν την  απομόνωσή τους, ή την παραβιάζουν. Ξέρετε πόσοι (σύμφωνα με το ρεπορτάζ) είναι στην Ελλάδα σήμερα σε καραντίνα; Απάντηση: 20.000 πολίτες. Ξέρετε, όμως, επίσης, ότι από τα συμφραζόμενα του ρεπορτάζ προέκυψε ότι ούτε και σ’ αυτούς τους 20.000 συμπολίτες μας που έχουν  τεθεί σε καραντίνα γίνονται διαγνωστικά τεστ; Τηλεφωνηματάκια για το πως αισθάνονται δέχονται όσοι έχουν τεθεί σε καραντίνα.

Καθίστε λίγο, φίλτατε κύριε ιατρέ κυβερνητικέ εκπρόσωπε! Δηλαδή, ούτε καν σ’ αυτούς τους ανθρώπους -που φυσικά για να έχουν τεθεί σε καραντίνα έχουν αυξημένες πιθανότητες να έχουν προσβληθεί- δεν κάνετε τεστ; Ούτε καν δειγματοληπτικά τεστ; Στα σοβαρά μας ανακοινώνετε με μαγάλη εμβρίθεια κάθε μέρα πόσα κρούσματα έχουμε στην Ελλάδα, χωρίς να έχετε διερευνήσει έστω δειγματοληπτικά ποιά είναι η εικόνα διείσδυσης του καταραμένου ιού σ’ αυτούς τους 20.000 συμπολίτες μας; Πολιτικά αυτό μπορεί να είναι βολικό, διότι συμβάλλει στο σοβαρότατο ενδεχόμενο να αποκρύπτεται η αλήθεια με τον πραγματικό αριθμό των κρουσμάτων και να μπορεί έτσι να συνεχίζεται η επικοινωνία της θριαμβολογίας για τους λίγους θανάτους (αφού, ταυτόχρονα, και σοβαρά ενδεχόμενα θανάτων από τον ιό που δεν προσμετρώνται προκύπτουν). Ιατρικά, όμως, είσαστε σύμφωνος μ’ αυτό; Κι αν είσαστε σύμφωνος, γιατρέ μου, γιατί δεν μας εξηγείτε κι εμάς γιατί συμφωνείτε, ώστε να μην ανησυχούμε; Αν, πάλι διαφωνείτε, δεν οφείλετε να έχετε καταθέσει δημόσια τη διαφωνία σας; Αν διαφωνείτε και σιωπάτε, τότε πως είναι δυνατό  η κυβέρνηση να «κάνει ό,τι της λένε οι γιατροί», όπως διατείνεται; Κοροϊδευόμαστε με τόσο σοβαρό θέμα;

Όμως, υπάρχει και ένα ακόμη μεγάλο πρόβλημα στην ενημέρωση που μας παρέχεται για ένα θέμα ζωής και θανάτου, όπως είναι ο κορωναϊός: Η παντελής έλλειψη εικόνας για τις υποδομές στην Υγεία!

Τα ερωτήματα πολλά! Για παράδειγμα, οι εξαγγελίες στήριξης του δημόσιου συστήματος Υγείας, έχουν υλοποιηθεί, ή όχι. Αν ναι, σε ποιο βαθμό; Κι αν όχι, γιατί όχι; Οι προσλήψεις, για να καλυφθούν τα τεράστια κενά στελέχωσης της δημόσιας Υγείας (οι οποίες, υπενθυμίζεται, είχαν δρομολογηθεί και η σημερινή κυβέρνηση μόλις εκλέχτηκε τις ακύρωσε), γίνονται ή καθυστερούν; Αν ναι, πόσοι έχουν προσληφθεί ως τώρα; Αν όχι, γιατί καθυστερούν; Και τα ερωτήματα έχουν αμείλικτη βασιμότητα, διότι, φυσικά, δεν είναι ενίσχυση του δημόσιου συστήματος Υγείας η υπενοικίαση (και μάλιστα ακριβότατη υπενοικίαση, αντί της επίταξης, όπως επιβάλλουν οι έκτακτες συνθήκες της πανδημίας) υποδομών από τον ιδιωτικό τομέα της Υγείας.

Τα ερωτήματα αυτά προσλαμβάνουν βασανιστικό χαρακτήρα, υπό το φως της διαπίστωσης ότι σ’ ολόκληρο τον κόσμο και ανεξάρτητα από τα πρόσωπα ή τις πολιτικο-ιδεολογικές προελεύσεις των ηγεσιών σ’ όλες τις χώρες του πλανήτη, κοινή είναι η διάγνωση της ανάγκης τα δημόσια συστήματα Υγείας να ενδυναμωθούν και να αντιμετωπιστούν από ‘δω και πέρα με μεγαλύτερη προσοχή, παύοντας τη μεταχείρισή τους ως σήμερα ως επιχειρηματικές δραστηριότητες προς ιδιωτικοποίηση, όπως είναι το βασικό ταυτοτικό στοιχείο της σημερινής παγκόσμιας οικονομικής πραγματικότητας. Αντίθετα, όλα τα κράτη δηλώνουν πια ανοιχτά την πολιτική βούλησή τους να καταστήσουν τη δημόσια Υγεία βάση για την ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους, στο όνομα του οποίου ομνύουν πλέον ακόμη και ορκισμένοι νεοφιλελεύθεροι.

Και στην Ελλάδα; Τι γίνεται στην Ελλάδα; Η κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη γενικώς εδήλωσε ότι προσχωρεί κι αυτή στην παγκόσμια διαπίστωση της ανάγκης ενίσχυσης του συστήματος δημόσιας Υγείας. Και ενίσχυσης, όχι περιστασιακής, άλλα με στρατηγικό χαρακτήρα. Το υλοποιεί; Για παράδειγμα, στον αναθεωρημένο κρατικό προϋπολογισμό που κατατέθηκε προ ημερών στη Βουλή, προβλέπεται η δέουσα αύξηση δημόσιας δαπάνης για τη στρατηγική (και όχι λόγω των έκτακτων συνθηκών της πανδημίας) ενδυνάμωση  της δημόσιας Υγείας, ναι ή όχι; Διότι η εικόνα αυτή τη στιγμή είναι ότι οι μόνοι τομείς στον κλάδο της Υγείας οι οποίοι έχουν ενισχυθεί από δημόσιες δαπάνες, είναι οι τρέχουσες αυξημένες ανάγκες για την πανδημία -και ορθώς, ως προς αυτό- …και οι ιδιωτικές κλινικές! Αυτά δεν είναι στρατηγική ενδυνάμωση της δημόσιας Υγείας και μην κοροϊδευόμαστε!

Π.χ., οι γιατροί οφείλουν (και καλοπίστως υποθέτω το έχουν ήδη κάνει) να ενημερώσουν την πολιτική εξουσία σχετικά με την  επάρκεια ή μη των υγειονομικών υποδομών για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Το έκαναν; Αν ναι, εισακούστηκαν ή όχι! Κι αν όχι, γιατί δεν εισακούστηκαν; Κι αν δεν εισακούστηκαν για πρακτικούς λόγους, π.χ. έλλειψη προσωπικού για τη στελέχωση ΜΕΘ, έχει η πολιτική εξουσία κάνει εκείνο που μπορούσε να κάνει βάσει των δυνατοτήτων της χώρας, ή όχι; Οι προσλήψεις προχωράνε με τον ρυθμό που θα μπορούσαν να προχωρήσουν, ή όχι; κ.λπ. κ.λπ. … 

Μας ενημερώνει κανένας γι’ αυτά τα ζητήματα; Εν τάξει, ο κ. Τσιόδρας  δεν μπορεί ή δεν επιθυμεί να μας ενημερώσει γι’ αυτά -και το κατανοώ! Όμως, το άλλο μέλος του ενημερωτικού κυβερνητικού διδύμου, ο κ. Χαρδαλιάς, γιατί δεν μας ενημερώνει στα ζητήματα αυτά εκείνος ως πούρο πολιτικό πρόσωπο, τουλάχιστον όσο ο υπουργός Υγείας θα συνεχίσει να κρύβεται εν μέσω της πανδημίας;

Δεν είναι αυτά αναγκαία στοιχεία για να εξαχθούν συμπεράσματα για τον βαθμό επιτυχίας της αντίδρασης του Κυριάκου Μητσοτάκη και της κυβέρνησής του στο μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε με τον κορωναϊό;

Πολλά, λοιπόν, τα ερωτήματα!

Φοβάμαι, όμως, πως το σοβαρότερο σύμπτωμα της κατάστασης στην οποία οδηγούμαστε είναι η προϊούσα δυσανεξία, που χτίζεται σιγά-σιγά με κυβερνητική πρωτοβουλία μέσα στους πολίτες, απέναντι στην αλήθεια! Μοιάζει να είναι μια κυβέρνηση που έχει προκρίνει την τακτική του «όσο λιγότερα ξέρετε (εσείς η αγέλη), τόσο το καλύτερο» -καλύτερο, για την κυβέρνηση, φυσικά!

Αλλά, μπορεί αυτός να είναι ο ορθός τρόπος αντιμετώπισης της πανδημίας; Δηλαδή, εκεί που κατ’ εξοχήν η πληροφόρηση των πολιτών είναι καίριο σημείο για την ίδια την αντιμετώπιση της πανδημίας, μπορεί να κυριαρχεί η πολιτική επικοινωνία; Μπορεί σ’ αυτό το πεδίο η αλήθεια να μεταβάλλεται σε εύπλαστο μύθευμα, ανάλογα με τις ανάγκες οποιασδήποτε εξουσίας; Και μπορεί ο κ. Τσιόδρας ή ο οποιοσδήποτε άλλος γιατρός, να είναι ευχαριστημένος με αυτό;

Την ίδια ώρα, ολοένα και περισσότεροι συμπολίτες μας αντιλαμβάνονται ότι με το πρόσχημα των ειδικών συνθηκών της πανδημίας, ουσιαστικά έχει αρθεί και η πολιτική διαδικασία. Δηλαδή, έχει απισχνανθεί πλήρως η βασική λειτουργική ταυτότητα της δημοκρατίας. Η Βουλή δεν συνεδριάζει!

Μέσα σ’ αυτό το πολιτικό περιβάλλον, λοιπόν, στο οποίο (όπως γίνεται σ’ όλες τις χώρες της δημοκρατικής Δύσης, στη Βρετανία μάλιστα εκλέχτηκε και νέα κομματική ηγεσία στους Εργατικούς), η έλλειψη πολιτικών λειτουργιών θα έπρεπε να έχει αντικατασταθεί συνειδητά από μια καταιγίδα ενημέρωσης και ειδησεογραφίας για τις δραστηριότητες των κομμάτων, εδώ τα κόμματα -της αντιπολίτευσης ιδίως- έχουν εξαφανιστεί από τα ενδιαφέροντα του ιδιότυπου καθεστωτικού συστήματος των εγχώριων μέσων ενημέρωσης. Αλλά έχουμε πάει και πιο πέρα! Όποια φωνή τολμά να θέσει ερωτήματα, ποινικοποιείται η προσπάθειά της να πληροφορηθεί την αλήθεια, ως ύποπτη και δυνάμει μέρος μιας ύπουλης προσπάθειας να αμφισβητηθεί η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Αυτό δεν είναι σύμπτωμα που ανιχνεύεται στο πολιτικό DNA  ενός οποιουδήποτε καθεστώτος. Είναι σύμπτωμα ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος! Και φυσικά δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό για όποιον πολίτη δηλώνει ότι εμφορείται από δημοκρατικές προθέσεις!

Όπως σύμπτωμα ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος είναι το σημερινό φαινόμενο ένα θεσμικό όργανο που είναι επιφορτισμένο με την ευθύνη να εγγυάται την ελευθερία της πληροφόρησης και την ισότιμη ενημέρωση των πολιτών για τις δραστηριότητες των κομμάτων, να σιωπά επιδεικτικά, ενώ τα προβλήματα παραπληροφόρησης και αποσιώπησης του λόγου της αντιπολίτευσης εμπεδώνονται ως η συνήθης πρακτική και παγιώνονται ως εγγενές συστατικό της δημόσιας ζωής μας. Αντί, ως όφειλε το ΕΣΡ,  να έχει ήδη εκδώσει τουλάχιστον μια οδηγία προς τα κανάλια, υπενθύμισης της υποχρέωσής τους να τηρούν απαρέγκλιτα την ισοτιμία παρουσίασης των  δραστηριοτήτων της αντιπολίτευσης, ιδίως εν μέσω της πανδημίας.