25 Οκτ. 2021

Τι είπα στη συνεδρίαση της ΚΕΑ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Η πολιτική διεύρυνση

είναι διαδικασία διαρκείας  

Το περασμένο Σάββατο πραγματοποιήθηκε η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης (ΚΑΕ) του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, η οποία ενέκρινε τις διαδικασίες με τις οποίες το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα οδηγηθεί στο 3ο συνέδριό του 24-27 Φεβρουαρίου 2022.  

Τα παρακάτω είναι μέρος της τοποθέτησής μου στη συνεδρίαση της ΚΕΑ. Πρόκειται για κείμενο που γράφτηκε εκ των υστέρων αφού τα όσα είπα εκφωνήθηκαν από στήθους.

"Συντρόφισσες και σύντροφοι,  

Ξεκινώ με την ανάγκη καθαρής στάσης του καθενός μέλους του οργάνου μας ξεχωριστά, απέναντι στο θέμα που ορίζει την ατζέντα της σημερινής συνεδρίασης, που δεν είναι άλλο από το «πώς θα πάμε στο συνέδριό μας». 

Συμφωνώ  με την πρόταση του Δ. Τζανακόπουλου, που ως γραμματέας του κόμματος περιέγραψε επακριβώς τις διαδικασίες ως το συνέδριο! 

Οφείλω να πω ότι δεν είναι μία συμφωνία τυπική, αλλά μια συμφωνία μου επί της πολιτικής ουσίας.  

Ας περάσουμε τώρα στα πιο λεπτά σημεία του ζητήματος.  

1. Εχω την υποχρέωση να δηλώσω πως διαφωνώ  απόλυτα με τις αναφορές πολλών εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, που μέμφονται τον πρόεδρο Αλέξη Τσίπρα ότι δεν παιρνει σαφή θέση υπέρ είτε της άποψης ότι ισότιμο λόγο στο κόμμα από ‘δω και πέρα πρέπει έχουν δυνάμεις που εντάχθηκαν την τελευταία 3ετία, είτε υπέρ ενός πλεονεκτήματος της «παλιάς φρουράς» του ΣΥΡΙΖΑ. Αντιτίθεμαι στην εμπλοκή μας σε τέτοιο δίλημμα, διότι γνώμη μου είναι ότι δουλειά μιας ώριμης ηγεσίας πολιτικού φορέα δεν είναι να παίρνει θέση υπέρ της μίας ή της άλλης άποψης, αλλά αντίθετα να συνθέτει. Αν μια κομματική ηγεσία έπαιρνε θέση υπέρ της μίας ή της άλλης άποψης, τότε ο Αλέξης Τσίπρας δεν θα ήταν πρόεδρος όλων, αλλά ομαδάρχης.   

2. Εγώ βρίσκομαι εδώ ως μέλος της ΚΕΑ, μέσω της «Γέφυρας». Και στη «Γέφυρα» εντάχτηκα έχοντας λάβει διαβεβαίωση ότι η πολιτική ισοτιμία μας έναντι των παλιότερων μελών του κόμματος ήταν εγγυημένη. Είμαι σήμερα ισότιμο μέλος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ; Απάντηση: Όχι σύντροφοι, δεν είμαι! Είμαι «ριγμένος» κατά το κοινώς λεγόμενο. Δεν πειράζει, όμως. Ανεξαρτήτως εγγυήσεων που δεν τηρήθηκαν, θα ήμουν αφελής αν αντιλαμβανόμουνα την διευρυντική διαδικασία στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ως διεργασία άμεσου αποτελέσματος και όχι ως διαρκή και εξελικτική κίνηση. Ή αν έδινα υπερβολική αξία σε εγγυήσεις που ούτε πολιτικό βάθος έχουν αλλ' ούτε και ανταποκρίνονται ρεαλιστικά στην ουσιαστική διεργασία ομογενοποίησης πολιτικών στοιχείων, που είναι υπόθεση που κρίνεται υπό όρους ιστορικής ανάγκης και όχι ως τρέχον ζήτημα του δημόσιου βίου μας. 

3. Η ίδια η διευρυντική διαδικασία στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, ως κόμματος της αριστεράς, δεν μπορεί να είναι νοητή ως «στιγμιαία» πολιτική διεργασία. Είναι και τακτικό σφάλμα ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ να εκπέμπει προς τους πολίτες ότι η διεύρυνση του κόμματος είναι μια προεκλογική κίνηση. Ανακαλώ στη μνήμη μου την εμπειρία από τη «Συμμαχία» του 1977, που συγκροτήθηκε πριν τις εκλογές και στη συνέχεια εξαφανίστηκε. Αυτό δεν μπορεί να είναι το μήνυμα που εκπέμπουμε προς τους πολίτες. Αντίθετα, η διεύρυνση για μας πρέπει να είναι διηνεκής και αέναη επιδίωξη και στόχος. Μάλιστα, για να δοθεί έμφαση σ’ αυτό, προτείνω στο σχέδιο πολιτικής απόφασης που θα τεθεί υπόψη του συνεδρίου μας για έγκριση, να συμπεριληφθεί η διευρυντική διαδικασία ως πάγιος πολιτικός σκοπός μας, υπό την ταυτοτική μας παραταξιακή υπόσταση ως κόμμα της αριστεράς.   

4. Οφείλουμε σήμερα εδώ στη συνεδρίασή μας να εκφράσουμε την καθαρή αντίστιξή μας με τις πρακτικές του ημι-φραξιονισμού και της τακτικής «κόμμα μεσα στο κόμμα», που σήμερα είναι υπαρκτές και ενεργές μεσα στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Τα κόμματα είναι συλλογικές πολιτικές οντότητες. Είναι όμως μια συλλογικότητα, που οφείλει να προέρχεται από ατομικές απόψεις ελεύθερων και αυτόνομων μελών και στελεχών. Αν πρόκειται να προκαταλαμβάνονται αποφάσεις με προετοιμασμένες και προκατασκευασμένες ομαδοποιήσεις για να διαμορφώνονται και να ασκούνται πιέσεις στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων στα κομματικά όργανα, απ' αυτό οφείλουμε να αποστασιοποιηθούμε.       

5. Κλείνω με με μια πρόταση, γιατί με ενδιαφέρει ο θετικός απόηχος της κατακλείδας στην τοποθέτησή μου: Εκτός από τις δύο καμπάνιες που πρότεινε ο γραμματέας στο πλαίσιο του συνεδρίου μας (σ.σ. μία καμπάνια για κατώτατο μισθό στα 800 ευρώ και μία καμπάνια εγγραφής νέων μελών), προτείνω και μια τρίτη καμπάνια: Μία καμπάνια αποκλειστικά προς τους νέους!  

Συντρόφισσες και σύντροφοι, στα δυσμάς του κοινωνικού και του πολιτικού βίου μου  απεχθάνομαι την ιδέα ότι εγώ και η γενιά μου θα επικαθορίσουν τις αποφάσεις της γενιάς που ακολουθεί. Θα ήταν κάτι που οφείλω να πράξω ό,τι δυνατό για να αποφύγω αυτή την αδικία και την προκατάληψη σε βάρος της φυσικής ροής των γενεών.