20 Ιαν. 2022

Oι έλληνες παγιδευμένοι σε κλοιό ανασφάλειας

Κατηφόρα της Ελλάδας

σε κατάσταση χώρας-καθεστώτος

απειλητικού για τους πολίτες του

Τα τελευταία περιστατικά, παραδείγματος χάριν με την άδικη βεβαίωση προστίμου σε βάρος εστιατορίου για δήθεν παραβίαση προστατευτικών μέτρων κατά του κορονοϊού, επιβεβαιώνουν ότι κάθε μέρα που περνάει, με τη στάση κυβερνητικών οργάνων κάθε κατηγορίας και αρμοδιότητας, επιτείνεται η ανασφάλεια που αισθάνονται οι πολίτες ενώπιον του κρατικού μηχανισμού. Ίσως το πιο καθοριστικό και επικίνδυνο σημείο εδώ βρίσκεται εκεί όπου κρατικά όργανα με γενικευμένο τρόπο αρχίζουν να παράγουν και να διαχέουν ανάμεσά μας την εντύπωση ότι ενώ λόγος για την ύπαρξη και τη λειτουργία τους είναι η προαγωγή των συμφερόντων του πολίτη, τα ίδια έχουν αρχίσει να δρουν προς όφελός τους, ακόμη κι αν αυτό πλήττει τελικά το δημόσιο συμφέρον.

Τα διάφορα επιβεβαιωτικά τούτου περιστατικά φτάνουν πια με καταιγιστικό ρυθμό, για να μπορεί κανένας να τα παραβλέπει ή να τα μετατρέπει με ελαφρότητα σε μέρη της γνωστής στημένης προπαγανδιστικής μηχανής των μίντια της λίστας Πέτσα, που μεταφέρουν με πανδημικούς πια ρυθμούς την παραπληροφόρηση και τα fake news στην κοινωνία, ότι φταίει δήθεν εκείνη για τις συνέπειες της καθεστωτικής διακυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ας αναφέρω μερικά τελευταία παραδείγματα:

- Προ ημερών μόλις πολίτες που ανέβαιναν στην Πεντέλη για να επισκεφτούν το εφημερεύον Νοσοκομείο Παίδων και προφανώς λόγω κάποιου προβλήματος υγείας που αντιμετώπιζαν τα παιδιά τους, βρέθηκαν ενώπιον αστυνομικών δυνάμεων που απαγόρευαν τη διέλευση. Ακόμη και το να πληροφορηθεί κανένας υπεύθυνα από υγειονομικές υπηρεσίες ποιές εναλλακτικές λύσεις θα υπήρχαν σε δημόσιες δομές για γονείς που είχαν άρρωστα παιδιά, δεν ήταν δυνατό να παρασχεθεί ως υπηρεσία στους πολίτες. Κι εδώ η κοινωνική (και φυσικά και πολιτική) ανωμαλία που αναδύεται απ’ αυτήν την εικόνα είναι ότι κρατικά όργανα (η αστυνομία) είχε επιστρατευτεί για να μην επιτρέψει σε άλλα κρατικά όργανα (τους υγειονομικούς) να κάνουν τη δουλειά τους. Διότι, βεβαιότατα, δημόσιο συμφέρον στην περίπτωση αυτή δεν είναι να εφαρμοστεί η δικαστική απόφαση που κήρυξε παράνομες τις κινητοποιήσεις των υγειονομικών αλλά να λειτουργήσει η δημόσια Υγεία. Και μπορεί κατά το μυαλό και την ολοκληρωτικής καταγωγής ιδεολογία του υπουργού Υγείας έτσι να είναι νοητή η λειτουργία του κράτους και η εφαρμογή των κρατικών αποφάσεων, αλλά το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι ο υπουργός Υγείας εν μέσω πανδημίας κατέστη με επιλογή του εμπόδιο στην υπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος στον τομέα που ακριβώς είναι η ευθύνη του ως κορυφαίος κρατικός λειτουργός.

- Αλλού, σε πολλά μέρη της επικράτειας, κόβεται από κρατικά όργανα πρόστιμο σε παραβάτες των περιοριστικών μέτρων κατά του κορονοϊού, με πρακτικές επιλεκτικής (και όχι δειγματοληπτικής) προτίμησης, όπως αποδεικνύει το περιστατικό με εστιατόριο στο Μοσχάτο με θαμώνα τον Παύλο Πολάκη. Διότι, και εδώ, το ζήτημα ποτέ δεν ήταν αν ο πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ άσκησε καταχρηστικά την απορρέουσα από τη βουλευτική του ιδιότητα εξουσία για να σταματήσει την κακή εφαρμογή των περιοριστικών μέτρων κατά του κορονοϊού (κι αν το έκανε, που δεν το έκανε, καλώς ενήργησε ο Παύλος Πολάκης, ως βουλευτής εκπρόσωπος των πολιτών, δηλαδή καθ’ ύλην πολιτικά αρμόδιος για την προαγωγή του δημόσιου συμφέροντος). Αντίθετα, εδώ το θέμα είναι η καταχρηστική άσκηση εξουσίας από μεριάς του κρατικού οργάνου που είναι επιφορτισμένο με την παρακολούθηση τήρησης των περιοριστικών μέτρων κατά του κορονοϊού.

- Το πρόβλημα προσλαμβάνει διάστασεις κωμωδίας όταν για πολύ καιρό ανεμβολίαστοι αστυνομικοί βεβαίωναν πρόστιμα σε πολίτες για παραβάσεις των περιοριστικών όρων κατά της πανδημίας. Δεν θέλω καν να διανοηθώ ότι θα μπορούσε να συνεχίσει να συμβαίνει κάτι τέτοιο...

- Την ίδια ώρα, οι πολίτες στοιβάζονται στα μέσα μαζικής μεταφοράς για να πάνε στις δουλειές τους, σε μία από τις προφανέστερες περιπτώσεις που το κράτος εκπροσωπούμενο από συγκεκριμένη κυβέρνηση, μεσα σε συνθήκες πανδημικής έξαρσης εδώ και 2 χρόνια τώρα αδυνατεί προκλητικά να υπερσπιστεί την υγεία των πολιτών. Αν στα στοιχειώδη δεν μπορεί το κράτος να υπερασπιστεί το δημόσιο συμφέρον, τότε η όλη υπόθεση αρχίζει να προσλαμβάνει χαρακτηριστικά κλονισμού των όρων λειτουργίας της αντιπροσωπευτικής δημοκρατικής πολιτικής λειτουργίας. Το κράτος παύει πλέον να λειτουργεί υπέρ των πολιτών και αρχίζει να δρα υπέρ άλλων πραγμάτων. Σε συνθήκες διάχυτου νεποτισμού, όπως σήμερα, οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι λειτουργεί πλέον υπέρ των φυσικών προσώπων και των πολιτικών, μιντιακών και επιχειρηματικών μηχανισμών που συγκροτούν το παρόν μπλοκ κυβερνητικής εξουσίας.

- Και το πρόβλημα στην κυριολεξία ενδημεί όταν το ίδιο συμβαίνει και με γενικευμένο τρόπο, ως αποτέλεσμα ανάλογης αδυναμίας του κράτους και πάντα εκπροσωπούμενο από συγκεκριμένη κυβέρνηση, να αποτρέψει θανάτους από κορονοϊό που αποδεδειγμένα (από έγκυρες μελέτες ακόμη και συμβούλων του σημερινού πρωθυπουργού) θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί, αν στηριζόταν επαρκώς το δημόσιο σύστημα υγείας. Συνιστά ακραία διακωμώδηση της υποχρέωσης των κρατικών λειτουργών να είναι σοβαροί ασκώντας το καθήκον τους, όταν αυτοί οι ίδιοι καταφεύγουν στο επιχείρημα ότι «δεν εγνώριζαν» όλα όσα όφειλαν να γνωρίζουν. Και το πράγμα αποκτά σαρωτικό τόνο όταν αυτοί που «δεν εγνώριζαν» όσα όφειλαν αφεύκτως να γνωρίζουν, τελικά όχι μόνο αντανακλώνται ως σύμπτωμα στο επίπεδο του κορυφαίου πολιτικού προσώπου (δηλαδή του πρωθυπουργού), αλλά αποδεικνύεται ότι ο ίδιος πρωθυπουργός εγνώριζε και δεν ενήργησε ως όφειλε (αξιοποιώντας καθ’ υποχρέωσή του τα ευρήματα της μελέτης Τσιόδρα-Λύτρα –για να είμαστε απολύτως συγκεκριμένοι).

- Παράλληλα, κατεξευτελίζεται η ίδια η έννοια και το περιεχόμενο της προστασίας που οιονεί οφείλει να παράσχει το κράτος για να προστατεύσει τους πολίτες του από φαινόμενα αισχροκέρδειας που εμφανίζονται σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης, όπως η πανδημία. Διότι τιμή τεστ 47 ευρώ, σαν κάποιο είδος διατίμησης, μόνο υποτιμητική της νοημισύνης των πολιτών είναι από μεριάς υπουργού που ανακήρυξε ως δέουσα τιμή τα 47 ευρώ, όταν εύκολα στην αγορά από άλλους κρατικούς λειτουργούς (π.χ. δημάρχους) βρίσκονται τα ίδια τεστ με τιμές χαμηλότερες κατά 30% χαμηλότερες. Η εικόνα μάλιστα του ίδιου υπουργού να αυτογελοιοποιείται κατ’ επανάληψη διαψευδόμενος διαρρήδην στο ίδιο θέμα, μόνον ερωτήματα γεννά στους πολίτες για τα κίνητρα αυτής της επιμονής στα 47 ευρώ. Υπάρχει εδώ ζήτημα προαγωγής άλλων συμφερόντων (π.χ. όσων πωλούν τα τεστ στην ακριβότατη τιμή των 47 ευρώ) αντί των συμφερόντων των πολιτών; Δεν το γνωρίζω, αλλά ποιός πολίτης δεν θα εδικαιούτο να το σκεφτεί; Και εν πάση περιπτώσει εκ του αποτελέσματος αποδεικνύεται ότι δεν προήχθη το δημόσιο συμφέρον και σ’ αυτή την περίπτωση.

- Απλώς για την καταγραφή να προστεθούν εδώ οι τάξεις με αυξημένο αριθμό μαθητών μέσα στην πανδημία, τα ανεύθυνα ξανανοίγματα του τουρισμού που ενδυνάμωσαν την εξάπλωση της πανδημίας, η για πολύ χρόνο εξαίρεση των ναών από τα περιοριστικά μέτρα κατά του κορονοϊού, και τόσα άλλα, που επιβεβαιώνουν πόση ανασφάλεια αισθάνονται σήμερα οι πολίτες. Και άλλωστε, όλ’ αυτα ωχριούν μπροστά στην κορυφαίας αήθειας πρωθυπουργική δήλωση σε πανελλήνια μετάδοση ότι μόνο στους θανάτους είμαστε χειρότερα από πέρσι στα «στατιστικά» της πανδημίας. Δήλωση, που κατά τη στοιχειωδώς νοητή έννοια της δημόσιας ευθύνης των πολιτικών προσώπων, ιδίως ενός πρωθυπουργού, θα έπρεπε να παραπέμπει στην αυτονόητη πράξη παραίτησης, ως μόνη επαρκή απόδειξη ότι αναλαμβάνεται η ευθύνη για την πανηγυρική κυβερνητική αποτυχία στο πιο κρίσιμο σημείο: την προστασία της ζωής των πολιτών!

Όμως, δυστυχώς, πολύ χειρότερα είναι τα πράγματα για την ανασφάλεια που περικυκλώνει τους πολίτες λόγω και έργω της σημερινής κυβέρνησης, στα ζητήματα πέραν της κραυγαλέας αποτυχίας στο μέτωπο της πανδημίας.

- Οι ανακριτικές και αστυνομικές κρατικές αρχές κατορθώνουν να χάσουν μέσα απ’ τα χέρια τους πρωτογενές αποδεικτικό υλικό στο σπίτι του Λιγνάδη, και με τον ήδη διωκόμενο για βιασμούς και αποπλανήσεις ανηλίκων να είχε ως την δίωξή του τύχει της ολοφάνερης προστασίας από μεριάς της υπουργού Πολιτισμού.

- Αστυνομικοί δέρνουν ανηλεώς σε δημόσια θέα μέρα μεσημέρι πολίτες που έκαναν νομίμως τη βόλτα τους σε δημόσια πλατεία, επειδή το κρατικό όργανο έκρινε απολύτως αυθαίρετα ότι υπήρχε απειλή για τη δημόσια υγεία. Και σαν μην έφτανε αυτό, η αναφορά της αστυνομίας για το ίδιο περιστατικό συλλαμβάνεται να ψεύδεται ασύστολα, ισχυριζόμενη ότι δήθεν ο τραμπούκος αστυνομικός δέχθηκε δήθεν επίθεση από «αναρχικούς».

- Δυστυχής πολίτης βιώνει επίθεση από αστυνομικά όργανα μέσα στο ίδιο το σπίτι του, δένεται χειροπόδαρα και καταταλαιπωρείται βάναυσα χωρίς καμία απολύτως έστω και προσχηματική τήρηση νόμιμης διαδικασίας (αν υπάρχει τέτοια σ’ αυτήν την περίπτωση, που φυσικά δεν υπάρχει).

- Ο δυστυχής Σαμπάνης πυροβολείται μέχρι θανάτου από αστυνομικούς και τα αποδεικτικά της υπόθεσης στοιχεία καταστρέφονται, ενώ οι αναφορές των αστυνομικών για την υπόθεση αποδεικνύονται ψευδείς σε πολλά σημεία.

- Συμβολικότατη περίπτωση της ίδιας κατάστασης ότι μεσα σε πανδημία και με ανασφαλέστατη την απασχόληση, καταργείται το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας (που θα επόπτευε τις εκτεταμένες παραβιάσεις δικαιωμάτων των εργαζομένων από μεριάς των εργοδοτών), και την ίδια στιγμή ιδρύεται πανεπιστημιακή αστυνομία. Πιο στρεβλή καταγραφή του τρόπου κατανόησης της έννοιας «ασφάλεια του πολίτη», θαρρώ δεν θα μπορούσε να υπάρξει!

- Διεθνώς παραδεδεγμένο ως σκάνδαλο τεραστίων διαστάσεων, το σκανδαλο της Novartis, παρ’ ημίν ανακηρύσεται κυβερνητική ρητορεία ως «σκευωρία». Και τούτο, παρ’ ότι η δήθεν σκευωρία αποδεδειγμένα είχε ως συνέπεια υφαρπαγή δημόσιου χρήματος, δηλαδή σαφώς έπληξε το δημόσιο συμφέρον. Και τούτο, επίσης, παρ’ ό,τι το μεγάλο σκάνδαλο αφορά σε κορυφαίους κρατικούς λειτουργούς και αρμοδίους με το αντικείμενο υπουργούς, και έχουν ήδη ασκηθεί διώξεις για κακούργημα σε βάρος πρώην υπουργών, σε κυβέρνηση της ίδιας παράταξης με τη σημερινή κυβερνητική παράταξη.

- Κι όλ’ αυτά, με τους μάρτυρες κατηγορίας στο πολύκροτο σκάνδαλο, να υφίστανται απίστευτες πιέσεις ακόμη και από δικαστικούς λειτουργούς τις μέρες της σημερινής κυβέρνησης. Τόσες και τέτοιες πιέσεις, ώστε σε διεθνές επίπεδο να καταγράφονται αντιδράσεις σχετικά με τον ρόλο του κράτους σε ενδεχόμενη προσπάθειασυγκάλυψης του σκανδάλου, μια προσβλητική εικόνα ερντογανοποίησης της Ελλάδας.

- Παράλληλα, δημοσιογράφοι που συνέβαλαν στην αποκάλυψη του σκανδάλου ταλαιπωρούνται. Και -ξανά υπό διεθνείς αντιδράσεις- αντί η κυβέρνηση να κάνει το πολιτικά αυτονόητο καθήκον της να προστατεύσει πηγές αποκάλυψης του μεγάλου σκανδάλου της Novartis, κατηγορεί όσους αντιδρούν σ’ αυτές τις βλαπτικές για το δημόσιο συμφέρον εξελίξεις, αναμεσά τους την αξιωματική αντιπολίτευση, ότι τέτοια αντίδραση πλήττει δήθεν τους θεσμούς.

- Όλα τούτα, με αποκεκαλυμμένη εξαγορά του μεγαλύτερου μέρους των μέσων ενημέρωσης με δημόσιο χρήμα. Δηλαδή, με αλλοίωση του συνταγματικά κατοχυρωμένου (ως κεντρικού τμήματος του ευρύτερα οριζόμενου δημόσιου συμφέροντος) ρόλου της ενημέρωσης των πολιτών, εν είδει επιδότησης θά ‘λεγε κανένας της πρακτικής των fake news δημοσία δαπάνη.

- Τέλος, βιάζονται με εξαιρετικά αισχρό τρόπο νέες γυναίκες από επιφανή μέλη της εικόνας που συνθέτει τον κλοιό όσων συγκαταλέγονται στους εκπροσωπούμενους από την διακυβέρνηση-καθεστώς, και με ολοφάνερα σημάδια ενεργοποίησης μηχανισμών προστασίας των βιαστών. Πώς να αισθανθεί ασφάλεια μια νέα γυναίκα ή η οικογένειά της μέσα αυτή τη γενικευμένη σήψη του συβαριστισμού, όταν οι βιασμοί αυτής της αισχρότητας από τους ισχυρούς της σημερινής ελληνικής πολιτείας, καιροφυλακτούν, σε μια καθημερινότητα δυνάμει συνθλιβής της αξιοπρεπούς υπόστασης της ατομικότητας του καθένα μας;

Το σκηνικό αυτό (τα επαναλαμβανόμενα και εκτεταμένα περιστατικά σ’ όλο τον δημόσιο χώρο και με συχνότητα καθημερινότητας) σαφώς πλέον θυμίζει διακυβέρνηση που όχι μόνο αποποιείται επιδεικτικά την υποχρέωσή της να διαφυλάσσει και να θωρακίζει τα συμφέροντα των πολιτών, άρα η διακυβέρνηση αυτή συγκροτεί τον πυρήνα εκπόρευσης της αντιλαμβανόμενης από τους πολίτες ανασφάλειας, αλλά δρα καταλυτικά υπέρ της εμπέδωσης του πλαισίου που ευνοεί την καταπάτηση της έννοιας του δημόσιου συμφέροντος και την μετένδυση σε «κανονικότητα» ενός καθεστώτος που παράγει πρωτογενώς ανασφάλεια για τους πολίτες της χώρας. Ακόμη χειρότερα, ανιχνεύονται βασιμότατες υπόνοιες ότι με την κυβερνητική πολιτική προάγονται άλλα συμφέροντα αντί του δημόσιου συμφέροντος. Και παράλληλα, «κανονικοποιείται» το καθεστώς παραγωγής ανασφάλειας για τους πολίτες.

Η ανησυχία για τις εξελίξεις αυτές ανάβει το «κόκκινο φως» του δημοκρατικού συναγερμού, επειδή η όλη εικόνα συγκροτεί την περίπτωση καθεστώτος που λόγω της αναπόφευκτης φθοράς του, αντί να εξαναγκάζεται σε υποχώρηση τήρησης των κανόνες της πολιτικής ομαλότητας, αντιθέτως εμμένει στην ανομία της «κανονικότητάς» του.

Κι όχι μόνο αυτό! Όλ’ αυτά δίνουν μερικές φορές την εντύπωση ότι με την εισπραττόμενη εντύπωση επικείμενης πτώσης της ίδιας κυβέρνησης-καθεστώτος, έχει αρχίσει εδώ και καιρό να «βγαίνει το πιστόλι» από την τσέπη όσων ωφελούνται από τη σημερινή πολιτική ανωμαλία, που εικονογραφεί την κατάσταση της χώρας. Μ’ άλλα λόγια βιώνεται η κατάσταση που αντανακλά η εντύπωση επικείμενης πτώσης ενός καθεστώτος, που για να παρτείνει την παραμονή του στα πράγματα γίνεται όλο και πιο επιθετικό εναντίον των ίδιων των πολιτών.

Και να το διασαφηνίσω αυτό, ομιλώ εδώ όχι για την ενδεχόμενη γενικευμένη αδυναμία που παράγεται ενδεχομένως από τον τρόπο οργάνωσης των σύγχρονων κρατικών συστημάτων, αδυνατώντας να ανταποκριθούν σε εξελίξεις της δύσκολης παγκόσιας συγκυρίας. Αν επρόκειτο περί αυτού να το συζητούσαμε: Αλλά όχι, δεν είναι αυτό. Ομιλώ λοιπόν εδώ για τα αποτελέσματα συγκεκριμένων επιλογών συγκεκριμένης κυβέρνησης, που ασφαλώς και μπορούσε και όφειλε να τα δρα διαφορετικά, για παράδειγμα να μη διακινεί διά πρωυπουργικών χειλέων ως επιτυχία της τους «περισσότερους νεκρούς» της πανδημίας.

Σε μια συνέντευξή του στο «Έθνος», αν θυμάμαι καλά, ο γνωστός για τη φιλική μακρά προδιάθεσή του απέναντι στους μητσοτάκηδες Διονύσης Σαββόπουλος, αναφερόμενος στη σκευωρία που είχε στηθεί κατά του ηγέτη του ΠΑΣΟΚ, προειδοποιούσε τους πολίτες να μην ξαναψηφίσουν το Κίνημα, γιατί αν αυτοί ξαναβγούν, όπως έλεγε, «θα τραβήξουν πιστόλι».

Δεν ξέρω αν το έχει αντιληφθεί ο κ. Σαββόπουλος, αλλά σήμερα τα πιστόλια έχουν ήδη βγει! Τα τράβηξαν, μεταξύ άλλων, όσοι σκότωσαν τον Σαμπάνη και προ καιρού ένας νεαρός αστυνομικός μέρα μεσημέρι μέσα στην ΑΣΟΕΕ...