30 Απρ. 2022

Εικόνα καθυστερημένης μπανανίας…

Στο Τατόι η Ελλάδα αναστενάζει

Η εικόνα είναι κατά λογική ομολογία προσβλητική και υποτιμητική για τη χώρα:  Ο πρωθυπουργός μεταβαίνει άρον-άρον κατόπιν πρόσκλησης εστεμμένου στο Λονδίνο, με αιτολογία ότι εκεί θα συζητηθεί επιχειρηματική πρόταση αξιοποίησης δημόσιας έκτασης στη χώρα του επισκέπτη πρωθυπουργού και μάλιστα δημόσιας έκτασης που έχει εξαγοραστεί με πλουσιοπαράροχο τίμημα από τον τέως εστεμμένο στη χώρα του ίδιου πρωθυπουργού!

Σε οποιαδήποτε άλλη σοβαρή και στοιχειωδώς σεβόμενη τους θεσμούς της χώρα, η σχετική πρόσκληση για διερεύνηση του ενδεχόμενου επιχειρηματικής συνεργασίας σε αξιοποίηση δημόσιας κτηματικής περιουσίας (πρόταση απ’ οποιαδήποτε πλευρά και αν προερχόταν) θα διαβιβαζόταν αρμοδίως στον αρμόδιο υπουργό (στη συγκεκριμένη περίπτωση στην υπουργό Πολιτισμού ονόματι Λίνα Μενδώνη, η οποία εκτός από θεματοφύλακας του δημόσιου συμφέροντος στην επίμαχη δημόσια κτηματική περιουσία, δεσμεύεται να εφαρμόζει και τις τυπικές και ουσιαστικές πολιτικές και θεσμικές υποχρεώσεις, που απορρέουν από την ιστορία αποπομπής της βασιλείας στη χώρα του επισκέπτη πρωθυπουργού, κατόπιν μάλιστα διενέργειας δημοψηφίσματος με συντριπτική την προτίμηση στην προεδρευόμενη δημοκρατία). Και ο αρμόδιος υπουργός με διαφάνεια και θεσμικό σεβασμό στα προσδιοριστικά στοιχεία αυτής της άκρως πολιτικής υπόθεσης θα χειριζόταν το θέμα!

Παρ’ ό,τι απολύτως γνωστά τα γεγονότα, χρειάζεται υπενθύμισή τους.

Ο τέως αποζημιώθηκε αδρά για το πέρασμα της περιουσίας του στο ελληνικό δημόσιο, μετά την έκβαση του πολιτειακού δημοψηφίσματος, το οποίο οριστικά έκρινε ότι το πολίτευμα της χώρας θα είναι προεδρευόμενη δημοκρατία. Και μάλιστα ο τέως αποζημιώθηκε πλουσιοπάροχα για περιουσία που αποκτήθηκε επί της κληρονομικής βασιλείας του «οίκου» του, μολονότι δεν δούλεψε ούτε λεπτό για να αποκτήσει τέτοιον πλούτο ο έκπτωτος βασιλιάς. Αντίθετα, ο τέως αποζημιώθηκε για περιουσία που απέκτησε ως απόρροια των δραστηριοτήτων της ιδιότητάς του ως μονάρχης, αμοιβόμενος με προκλητικές αποζημιώσεις σε τότε χώρα φτωχών πολιτών και χειμαζόμενης οικονομίας και παρ’ όλο που είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι πολλές από τις δραστηριότητες της ελληνικής βασιλείας ασκήθηκαν σε βάρος των ίδιων των συμφερόντων της χώρας μας.           

Όπως και να ‘ναι οι αποζημιώσεις καταβλήθηκαν στο ακέραιο και το θέμα έληξε! Φυσικά υπό καμιά απολύτως ιδιότητα και οποτεδήποτε θα ήταν νοητό να αντιμετωπίζεται ενδεχόμενο επιστροφής του αποζημιωθέντος προφασικά ως «επενδυτή σε μια μπίζνα» κτηματικού ενδιαφέροντος σε δημόσια έκταση. Τέτοια τυχόν εξέλιξη θα ήταν εξευτελιστική για την αποζημίωση που όλοι οι έλληνες καταβάλαμε στον τέως. Τελεία και παύλα!  

Φυσικά ο διάδοχος του βρετανικού θρόνου έχει κάθε δικαίωμα να προσκαλεί οποιονδήποτε για ιδιωτική επίσκεψη. Στην περίπτωση του Κυριάκου Μητσοτάκη, που είναι εξαιρετικά επιρρεπής σε 3μερες δραπετεύσεις αναψυχής, η πρόσκληση ήταν ασμένως αποδεκτή. Μόνο που δεν ήταν ιδιωτική επίσκεψη, αλλά επίσκεψη υπό την ιδιότητα του έλληνα πρωθυπουργού και με επίσημα ανακοινωμένη ως ατζέντα της την εκμετάλλευση της εξαγορασμένης με πλουσιοπάροχο τίμημα δημόσιας κτηματικής περιουσίας του τέως στο Τατόι.

Είναι εικόνα χώρας επιπέδου τριτοκοσμικής μπανανίας και χώρας με ελλειμματικές δημοκρατικές δομές και διαδικασίες, όπου μάλιστα ο πολιτικός ηγέτης ως εκπρόσωπος ενός καθεστώτος χειρίζεται δημόσιο πλούτο προσωπικά! Φυσικά, για ευρωπαϊκή χώρας και δη και χώρα-μέλος της ΕΕ αυτά είναι αδιανόητα πράγματα. …Αλλ’ ίσως ήδη ανομολόγητα στις Βρυξέλλες την Ελλάδα και τον Κυριάκο Μητσοτάκη αντιλαμβάνονται ακριβώς ως ένα ιδιότυπο καθεστώς στα κράσπεδα δυνητικής εκτροπής από τα δημοκρατικά και θεσμικά ειωθότα της ΕΕ. Ακριβώς όπως συμβαίνει με τη διένεξη Βρυξελλών-Όρμπαν, που μάλιστα αυτές τις μέρες αναθερμαίνεται.               

Ποια είναι, λοιπόν, τα κίνητρα της νέας αήθειας του Κυριάκου Μητοτσάκη; Νομίζω πως δεν υπάρχει άλλη εξήγηση επ’ αυτού από το ότι είτε εδώ ψαρεύονται ακροδεξιές φιλοβασιλικές ψήφοι τη στιγμή ακριβώς που η επιρροή της κυβέρνησης συρρικνώνεται (δηλαδή πρόκειται για σκαστή περίπτωση μικροπολιτικής), είτε ο ίδιος ο πρωθυπουργός διατηρεί προσωπικό ενδιαφέρον για τη «μπίζνα» (ποιό ενδιαφέρον άραγε;), είτε συμβαίνουν ταυτόχρονα και τα δύο! Είναι εύκολα αντιληπτό πόσο προσβλητική για τους θεσμούς και τις δημοκρατικές διαδικασίες είναι αυτή η πρωθυπουργική στάση!     

Σε κάθε περίπτωση, το μόνο που θα ήταν νοητό ως θεσμικά και συμβολικά ανταποκρινόμενο στην εντολή του πολιτειακού δημοψηφίσματος αλλά και της συμφωνίας περιέλευσης του Τατοΐου στο δημόσιο κατόπιν αδρής αποζημίωσης στον τέως, είναι να αποκλείεται συμβολικά και επί της πολιτικής ουσίας ότι δεν μπορεί να είναι νοητό το ενδεχόμενο ανάμιξης οποιουδήποτε ιδιώτη και υπό την οποιαδήποτε ιδιότητα στην εκμετάλλευση του δημόσιου πλούτου του Τατοΐου. Αντίθετα επιβάλλεται η διασφάλιση παγίως ότι είναι ανοιχτή και χωρίς κανέναν περιορισμό η πρόσβαση σ’ όλους τους πολίτες στο κτήμα, ως ελάχιστης πλην άκαμπτης αναγνώρισης του δικαιώματός τους να απολαμβάνουν εκείνο που εξαγοράστηκε πανάκριβα από το δημόσιο για λογαριασμό τους! Ανοιχτή πρόσβαση για πάντα και υπό την εγγύηση του υπουργείου Πολιτισμού ως θεματοφύλακα του δημόσιου συμφέροντος (εν προκειμένω της Λίνας Μενδώνη, που σιωπά παρά την ολοφάνερη θεσμική αήθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη).   

(Υγ.: Είναι τραγική και απολύτως αυτογελοιοποιητική η αντίδραση απέναντι σ’ όλ’ αυτά,  όσων δήθεν διαπίστωσαν «υπερβολή» στις αναφορές περί πολιτειακής πτυχής στην υπόθεση συνάντησης Κυριάκου Μητσοτάκη-Κάρολου στο Λονδίνο, με ατζέντα την εκμετάλλευση της εξαγορασμένης από τον τέως δημόσιας περιουσίας στο Τατόι!  Όλοι αυτοί, απαξάπαντες εκτός του κυβερνώντος κόμματος αλλά συστηματικά ταγμένοι στην απόπειρα να ξεπλένουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη, κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν όλα τα παραπάνω. Θεωρώ πως με τη στάση τους αυτή απλά επιβεβαιώνουν τη στρατηγική σύμπλευσή τους με τον νεο-μητσοτακισμό. Οι φερετζέδες απλά έπεσαν με οριστικό τρόπο!)