9 Ιουλ. 2022

Με πρόγραμμα αντι-συριζα και μόνο δεν κερδίζονται εκλογές

ΝΔ: Ιδεολογικοπολιτική

αποχαύνωση

Αν παρακολουθήσει κανένας την κυβερνητική ειδησεογραφία όπως αυτή παράγεται από το κρατικό και υπαγόμενο στον πρωθυπουργό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων (δηλαδή το ΑΠΕ-ΜΠΕ έχει την πλήρη κάλυψη του Κυρ. Μητσοτάκη για όσα γράφει και προβάλλει), αλλά και όπως η ίδια εκτίθεται σε πολλά άλλα μέσα ενημέρωσης της πασίγνωστης «λίστας Πέτσα», θα διαπιστώσει με ευκολία ότι το κυβερνών κόμμα δεν είναι πια η ιστορική συντηρητική πολιτική παράταξη της Ελλάδας. Αντίθετα, η ΝΔ είναι πια ένας απογυμνωμένος ιδεολογίας και αρχών μηχανισμός διαχείρισης εξουσίας, χωρίς κανόνες λειτουργίας και εσωτερικές συνεκτικές λειτουργίας. Έτσι, το μόνο που απομένει είναι ο σκοπός υπηρέτησης φιλικών στο κόμμα πολιτικών, μιντιακών και επιχειρηματικών συμφερόντων, τα τελευταία με γνωστά ονοματεπώνυμα. Ταυτόχρονα, εκείνο που τα τελευταία 3 χρόνια αποτελεί βασικό πρόταγμα της πολιτικής του κυβερνώντος κόμματος είναι η παράλληλη κοινωνική και οικονομική εύνοια προς κύκλους του νεποτισμού που ανθεί πασίδηλος και ολοζώντανος στο μέγαρο Μαξίμου γύρω από τον Κυρ. Μητσοτάκη και τους ακολούθους του.

Την ίδια ώρα, ηχηρές και με διάχυτο πια δυσμενές διεθνές αποτύπωμα για την Ελλάδα συνέπειες από σωρεία πρακτικών βάναυσης καταπάτησης θεμελιωδών κανόνων της δημοκρατίας, συνοδεύουν τη γενική σημερινή εικόνα της χώρας και της κυβέρνησής της.

Ενδεικτικά και μόνο να αναφέρω:

- την υπό την κάλυψη του Κυρ. Μητσοτάκη σιωπή για την αποδιδόμενη αλλά εδραία πολιτική διαθορά στελεχών του κόμματος στο σκάνδαλο της nοvartis,

- την καταδίκη από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου για βασανισμό και δολοφονίες από κρατικά όργανα προσφύγων-μεταναστών το 2014 (που αφορούν μεν στην προτεραία κυβέρνηση από την ίδια παράταξη, αλλά και με τη σημερινή κυβέρνηση δε υπό τον Κυρ. Μητσοτάκη να ελέγχεται διεθνώς αυστηρότατα για τις παράνομες και με δολοφονικές συνέπειες πρακτικές των επαναπροωθήσεων προσφύγων-μεταναστών),

- τους άγριους ξυλοδαρμούς και τον βασανισμό πολιτών από αστυνομικούς εν αγορά πλήθουσα,

- την επίσημη αστυνομοκρατία στα πανεπιστήμια,

- τις απηνείς διώξεις κατά δημοσιογράφων, ακόμη και τη δολοφονία Καραϊβάζ που παραμένει ανεξιχνίαστη και με πρόδηλη την αδιαφορία των κυβερνητικών πολιτικών παραγόντων,

- τις πρωτοφανείς για δυτική δημοκρατία παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη και τις διώξεις κορυφαίων έντιμων δικαστικών,  

- την επιλεκτική οικονομική στήριξη φιλικών προς την κυβέρνηση μέσων ενημέρωσης, με αντάλλαγμα έναν διεστραμμένο της πραγματικότητας ενημερωτικό λόγο των πολιτών, σχετικά με την πολύ δύσκολη κατάσταση στην οποία η σημερινή κυβέρνηση έχει οδηγήσει τη χώρα στο σύνολο των πεδίων της πολιτικής,

 - την πλήρη υποβάθμιση του κοινοβουλευτισμού, με βροντώδες τελευταίο παράδειγμα τη με πρωτοβουλία του Κυρ. Μητσοτάκη συζήτηση στη Βουλή για την κοινωνική πολιτική, όπου αντί ο πρωθυπουργός να απολογηθεί για τις απώλειες χιλιάδων συμπολιτών μας από την αποδεδειγμένη από τη μελέτη Τσιόδρα εγκληματική ευθύνη του γι’ αυτές τις απώλειες λόγω της ανεπαρκέστατης κυβερνητικής πολιτικής στην Υγεία και κατά τον αγώνα κατά της πανδημίας και αντί για να δώσει εξηγήσεις για την εισοδηματική κατάντια των ελληνικών νοικοκυριών συνεπεία δικών του επιλογών, μετέτρεψε τη συζήτηση αυτή σε προεκλογικό βήμα, μόνο και μόνο για να μας πει ο Κυρ. Μητσοτάκης ότι καταργεί την εισφορά αλληλεγγύης (που κι αυτό ψέματα είναι, αφού όπως αποδεικνύεται μερικώς θα εφαρμοστεί η υπόσχεση),

- τη συνομωσία κατά των πολιτικών αντιπάλων της κυβέρνησης Κυρ. Μητσοτάκη για να διωχθούν πολιτικά μέλη της κυβέρνησης Αλ. Τσίπρα.  

Σταματώ εδώ  διότι ο κατάλογος είναι ατελείωτος!                

Τα αναφέρω και τα επαναλαμβάνω τα παραπάνω πασίγνωστα στοιχεία για να σας προτρέψω να παρατηρήσετε ότι δεν αποτελούν προεκτάσεις και εφαρμογές μιας πολιτικής που υπακούει σε συγκεκριμένες ιδεολογικές επιλογές αρχών, αλλά προσηματοδοτούν ακριβώς μια πολιτική που υπηρετεί τις επιδιώξεις ενός αδίστακτου μηχανισμού νομής της εξουσίας.

Η σύγχυση και η πλήρης μετουσίωση της ΝΔ από πολιτικό κόμμα αρχών σε προσωπική αποσκευή εξυπηρέτησης όσων βολεύουν τον Κυρ. Μητσοτάκη, αποδεικνύεται και από ένα ακόμη σημείο: τη συναδέλφωση και την παραταξιακή συνένωση με πρόσωπα και δυνάμεις που προέρχονται από αποδεδειγμένες σχέσεις με χουντικούς αλλά και με νεοναζιστικές και νεοφασιστικές οργανώσεις (ανάμεσά τους και σημερινοί υπουργοί και ένα αντιπρόεδρος της ΝΔ), σε αντίστιξη με τον καραμανλισμό, που από την πτώση της δικτατορίας και μετά όρισε ως τη δεκαετία του 2010 την πολιτική της συντηρητικής παράταξης στην Ελλάδα, με την εξαίρεση της μαύρης τριετίας διακυβέρνησης της χώρας από τον πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού. (Κι αυτή η αλληλουχία κληρονομημένων πολιτικών με τις συνεπαγόμενες συνέπειές τους, έχει τη σημασία της στις μέρες μας...)

Για να συμπληρωθεί η εικόνα θα πρέπει να αναφερθεί η ολοφάνερα εχθρική προς τη μεσοκατώτερη τάξη κυβερνητική πολιτική, που, μάλιστα, δεν μπορεί να αποδίδεται (όπως κάνουν πολλοί) σε κάποια ιδεολογική προτίμηση της ΝΔ προς τις ανώτερες κοινωνικές τάξεις, αλλά αν παρατηρήσει κανένας με προσοχή ποιοί οφελούνται από τις οικονομικές επιλογές του Κυρ. Μητσοτάκη θα διαπιστώσει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις δεν ευνοούν τελικά οριζόντια τους οικονομικά ισχυρότερους (άρα δεν έχουν πρόσημο ταξικού προτάγματος) αλλά αφορούν σε κύκλους συμφερόντων του πρωθυπουργού, στο πλαίσιο του έκδηλου νεποτισμού του μεγάρου Μαξίμου, ο οποίος επί πλέον εκτός από οικονομική διάσταση εδώ και καιρό έχει αποδειχτεί ότι διαθέτει και πολιτισμική πτυχή.

Θα ήταν παρασαλευμένη παρουσίαση της πραγματικότητας αν έλεγα ότι τα χαρακτηριστικά αυτής της ιδεολογικοπολιτικής απονεύρωσης της ΝΔ επί Κυρ. Μητσοτάκη παρατηρούνται μόνο στην ελληνική συντηρητική παράταξη. Σ’ ολόκληρη την Ευρώπη αλλά και σ’ όλη τη δύση, παρατηρούνται αυτά τα φαινόμενα. Που αφορούν στην αδυναμία να διατυπωθούν ουσιαστικές εναλλακτικές πολιτικές αποπαγίδευσης του κόσμου από τα χαίνοντα πλέον αδιέξοδα, στα οποία έχει βήμα-βήμα οδηγήσει την ανθρωπότητα η παγκόσμια συντήρηση. Άλλωστε, το ίδιο πρόβλημα κατατρύχει και τη διεθνή αριστερά. Όμως, η ειδοποιός διαφορά με τη ΝΔ είναι ότι με τον Κυρ. Μητσοτάκη το κόμμα υποφέρει από μια πολιτική αποχαύνωση, που όμοιά της δεν παρατηρείται πουθενά αλλού, ει μη μόνο σε καθεστώτα τύπου Ορμπάν και Μπολσονάρου, ενώ ομοιότητες αποτυπώνται με το ρεπουμπλικανικό κόμμα των ΗΠΑ υπό την επιρροή του Ντόναλντ Τραμπ και τη δεξιά αλά τούρκα στη χώρα του Ταγίπ Ερντογάν. Άλλωστε η προφανής διαφορά του Κυρ. Μητσοτάκη επί της ΝΔ σε σύγκροση με τα άλλα ευρωπαϊκά συντηρητικά κόμματα εκδηλώθηκε και δεν επιδέχεται αμφισβήτηση από την τελευταία ομιλία του έλληνα πρωθυπουργού στο ευρωκοινοβούλιο, που υπήρξε άκρως προσβλητική και βλαπτική συνολικά για τη χώρα, με δραστήρια συμμετοχή συντηρητικών ευρωβουλευτών στην έκφραση απαξίας για το πρόσωπο του Κυρ. Μητσοτάκη.                       

Η εικόνα της κυβέρνησης παρ’ ημίν, τη ευγενεί φροντίδι των πολλών οικονομικά εξαγορασμένων μέσων (παρα)ενημέρωσης είναι υπουργοι να ακκίζονται αυτο θαυμαστικά για αστεία έργα (π.χ. θεωρείται άξια ειδικής αναφοράς από τον υπουργό Προτασίας του Πολίτη ότι «οι αστυνομικοί κάνουν τη δουλειά τους», την ώρα που η Αθήνα έχει μετατραπεί για πρώτη φορά σε τέτοια έκταση σε κέντρο ξεκεθαρίσματος λογαριασμών μεταξύ συμμοριών. Ανάμεσα στους υπουργούς ιδιαίτερη αναφορά θα πρέπει να γίνει στην αστεία παρουσία του υπουργού Δημόσιων Έργων, ο οποίος αποδεικνύεται θύμα της ψευδαίσθησης ότι επειδή ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ξεκίνησε τη μεγάλη πολιτική διαδρομή του από τα δημόσια έργα, θα μπορέσει και ο ίδιος να επαναλάβει το κατόρθωμα. Μια υπουργική παρουσία με αντάλλαγμα μια ιδιότυπη και φυσικά άγονη νομιμοποίηση από το καραμανλισμό, για να συνεχίζει ο Κυρ. Μητσοτάκης την αγκίστρωσή του στην εξουσία, στάση που σαφώς προσβάλλει τον ιδρυτή της ΝΔ.

Τούτων δοθέντων είναι σκαστή αφέλεια να πιστεύει κανένας βάσιμα ότι με τέτοια ιδεογικοπολιτική αποχαύνωση στη ΝΔ επι Κυρ. Μητσοτάκη και με μόνο όχημα αναφοράς του κόμματος τον αντισυριζισμό, θα μπορούσαν να κερδηθούν εκλογές. Η παγκόσμια πρωτοτυπία στις δημόσιες εμφανίσεις υπουργών και κυβερνητικών στελεχών να κυριαρχεί  ο αντιπολιτευτικός λόγος απέναντι στην ...προηγούμενη και απελθουσα προ 3ετίας κυβέρνηση Τσίπρα , μπορεί να αποτρέπει κοινά από το να προσεγγίσουν το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αναφίβολα όμως δεν συμβάλλει  -το αντίθετο, μάλιστα- στη συγκράτηση των απωλειών της ΝΔ συνεπεία της φθοράς της από τη δεινή εικόνα της χώρας επί Κυρ. Μητσοτάκη.

Οι συνέπειες αυτής της ιδεολογικοπολιτικής εξαθλίωσης του κυβερνώντος κόμματος, ήδη είναι ορατές, ενώ πληθαίνουν ταχύτατα οι αντιδράσεις για την εικόνα αυτή από κομματικές δυνάμεις, όπως μόλις προ ημερών οι σκληρές διαφοροποιήσεις μερίδας της φοιτητικής παράταξης που πρόσκειται στη ΝΔ λόγω του ενιαίου ψηφοδελτίου που προωθεί η υπουργός Παιδείας στα πανεπιστήμια  κατά τις φοιτητικές εκλογές.

Πιο ηχηρή αντίδραση απ’ όλες, όμως, είναι η αμήχανη σιωπή της κομματικής βάσης, που αντιλαμβάνεται πολύ καλύτερα από το μέγαρο Μαξίμου την έντονη δυσαρέσκεια που ενδημεί μέσα στην ελληνική κοινωνία. Αν η ΝΔ δραπέτευσε την τελευταία στιγμή το 2012 από την αποσάθρωση που βιώνει το σημερινό ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ λόγω της διεθνώς αποκαλούμενης «πασοκοποίησης», δηλαδή της ρευστοποίησης του ευρωπαϊκού δικομματισμού δεξιάς και σοσιαλδημοκρατίας (με κλασσικό παράδειγμα αυτού του φαινομένου τη Γαλλία και τη διάλυση ουσιαστικά των γκωλικών και του partie socialiste), αυτό δεν σημαίνει ότι για πάντα η ΝΔ θα ξεφεύγει από τον κίνδυνο σοβαρής αλλά και πάγιας αποδυνάμωσής της.

Ιδίως, αν ο Κυρ. Μητσοτάκης -όπως πολλοί πιθανολογούν εσχάτως- προχωρούσε σε μια συντεταγμένη κίνηση απο-καραμανλισμού του κόμματος, για να προσπαθήσει να μιμηθεί το παράδειγμα Μακρόν, που διαλύοντας τη γαλλική δεξιά και τους συμπατριώτες του σοσιαλιστές-σοσιαλδημοκράτες, κυριάρχησε στην πολιτική σκηνή. Και η Γαλλία δεν μοιάζει καθόλου με την Ελλάδα, όπως οι γκωλικοί καμιά σχέση δεν έχουν με τον καραμανλισμό.